Formentabelle zu „discere“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discebam | discebar |
| 2. Person Singular | discebas | discebare, discebaris |
| 3. Person Singular | discebat | discebatur |
| 1. Person Plural | discebamus | discebamur |
| 2. Person Plural | discebatis | discebamini |
| 3. Person Plural | discebant | discebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discam | discar |
| 2. Person Singular | disces | discere, disceris |
| 3. Person Singular | discet | discetur |
| 1. Person Plural | discemus | discemur |
| 2. Person Plural | discetis | discemini |
| 3. Person Plural | discent | discentur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | didiceram | — |
| 2. Person Singular | didiceras | — |
| 3. Person Singular | didicerat | — |
| 1. Person Plural | didiceramus | — |
| 2. Person Plural | didiceratis | — |
| 3. Person Plural | didicerant | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discam | discar |
| 2. Person Singular | discas | discare, discaris |
| 3. Person Singular | discat | discatur |
| 1. Person Plural | discamus | discamur |
| 2. Person Plural | discatis | discamini |
| 3. Person Plural | discant, discantare, discantere | discantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | discerem | discerer |
| 2. Person Singular | disceres | discerere, discereris |
| 3. Person Singular | disceret | disceretur |
| 1. Person Plural | disceremus | disceremur |
| 2. Person Plural | disceretis | disceremini |
| 3. Person Plural | discerent | discerentur |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | didicissem | — |
| 2. Person Singular | didicisses | — |
| 3. Person Singular | didicisset | — |
| 1. Person Plural | didicissemus | — |
| 2. Person Plural | didicissetis | — |
| 3. Person Plural | didicissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | discere | didicisse |
| Passiv | disci, discier, discimimus, disciplet, disciplinia, discipliniae | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | disce, discebet | discere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | discite | discimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | discito | discitor |
| 3. Person Singular | discito | discitor |
| 2. Person Plural | discitote | — |
| 3. Person Plural | discunto | discuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | discito | discitis |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | discito | discitis |
| Vokativ | discite | — |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | disciturus | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | discituris |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | discituris |
| Vokativ | — | — |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | discendum, discenda, discendus, discunda, discundum, discundus | discenda, discendi, discendae, discunda, discundae, discundi |
| Genitiv | discendi, discendae, discundae, discundi | discendorum, discendarum, discundarum, discundorum |
| Dativ | discendo, discendae, discundae, discundo | discendis, discundis |
| Akkusativ | discendum, discendam, discundam, discundum | discenda, discendas, discendos, discunda, discundas, discundos |
| Ablativ | discendo, discenda, discunda, discundo | discendis, discundis |
| Vokativ | discendum, discenda, discende, discenderes, discunda, discunde, discundum | discenda, discendi, discendae, discunda, discundae, discundi |
136 (225) Formen für „discere“