Formentabelle zu „dirimere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dirimo | dirimor |
| 2. Person Singular | dirimis | dirimeris |
| 3. Person Singular | dirimit | dirimitur |
| 1. Person Plural | dirimimus | dirimimur |
| 2. Person Plural | dirimitis | dirimimini |
| 3. Person Plural | dirimunt | dirimuntur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dirimebam | dirimebar |
| 2. Person Singular | dirimebas | dirimebare, dirimebaris |
| 3. Person Singular | dirimebat | dirimebatur |
| 1. Person Plural | dirimebamus | dirimebamur |
| 2. Person Plural | dirimebatis | dirimebamini |
| 3. Person Plural | dirimebant | dirimebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dirimam | dirimar |
| 2. Person Singular | dirimes | dirimere, dirimeris |
| 3. Person Singular | dirimet | dirimetur |
| 1. Person Plural | dirimemus | dirimemur |
| 2. Person Plural | dirimetis | dirimemini |
| 3. Person Plural | diriment | dirimentur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diremi | — |
| 2. Person Singular | diremisti | — |
| 3. Person Singular | diremit | — |
| 1. Person Plural | diremimus | — |
| 2. Person Plural | diremistis | — |
| 3. Person Plural | diremere, diremerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diremeram | — |
| 2. Person Singular | diremeras | — |
| 3. Person Singular | diremerat | — |
| 1. Person Plural | diremeramus | — |
| 2. Person Plural | diremeratis | — |
| 3. Person Plural | diremerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diremero | — |
| 2. Person Singular | diremeris | — |
| 3. Person Singular | diremerit | — |
| 1. Person Plural | diremerimus | — |
| 2. Person Plural | diremeritis | — |
| 3. Person Plural | diremerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dirimam | dirimar |
| 2. Person Singular | dirimas | dirimare, dirimaris |
| 3. Person Singular | dirimat | dirimatur |
| 1. Person Plural | dirimamus | dirimamur |
| 2. Person Plural | dirimatis | dirimamini |
| 3. Person Plural | dirimant | dirimantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dirimerem | dirimerer |
| 2. Person Singular | dirimeres | dirimerere, dirimereris |
| 3. Person Singular | dirimeret | dirimeretur |
| 1. Person Plural | dirimeremus | dirimeremur |
| 2. Person Plural | dirimeretis | dirimeremini |
| 3. Person Plural | dirimerent | dirimerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diremerim | — |
| 2. Person Singular | diremeris | — |
| 3. Person Singular | diremerit | — |
| 1. Person Plural | diremerimus | — |
| 2. Person Plural | diremeritis | — |
| 3. Person Plural | diremerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diremissem | — |
| 2. Person Singular | diremisses | — |
| 3. Person Singular | diremisset | — |
| 1. Person Plural | diremissemus | — |
| 2. Person Plural | diremissetis | — |
| 3. Person Plural | diremissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dirime | dirimere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dirimite | dirimimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dirimito | dirimitor |
| 3. Person Singular | dirimito | dirimitor |
| 2. Person Plural | dirimitote | — |
| 3. Person Plural | dirimunto | dirimuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | diremptum, dirempta, diremptus | dirempta, dirempti, diremptae |
| Genitiv | diremptae, dirempti | diremptarum, diremptorum |
| Dativ | dirempto, diremptae | diremptis |
| Akkusativ | diremptam, diremptum | diremptos, dirempta, diremptas |
| Ablativ | dirempto, dirempta | diremptis |
| Vokativ | diremptum, dirempta, dirempte | dirempta, dirempti, diremptae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | diremptura, dirempturum, dirempturus | diremptura, dirempturae, dirempturi |
| Genitiv | dirempturae, dirempturi | dirempturarum, dirempturorum |
| Dativ | dirempturae, dirempturo | dirempturis |
| Akkusativ | dirempturam, dirempturum | dirempturos, diremptura, dirempturas |
| Ablativ | diremptura, dirempturo | dirempturis |
| Vokativ | diremptura, dirempture, dirempturum | diremptura, dirempturae, dirempturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dirimenda, dirimendum, dirimendus, dirimunda, dirimundum, dirimundus | dirimenda, dirimendi, dirimendae, dirimunda, dirimundae, dirimundi |
| Genitiv | dirimendi, dirimendae, dirimundae, dirimundi | dirimendarum, dirimendorum, dirimundarum, dirimundorum |
| Dativ | dirimendae, dirimendo, dirimundae, dirimundo | dirimendis, dirimundis |
| Akkusativ | dirimendum, dirimendam, dirimundam, dirimundum | dirimenda, dirimendas, dirimendos, dirimunda, dirimundas, dirimundos |
| Ablativ | dirimenda, dirimendo, dirimunda, dirimundo | dirimendis, dirimundis |
| Vokativ | dirimenda, dirimendum, dirimende, dirimunda, dirimunde, dirimundum | dirimenda, dirimendi, dirimendae, dirimunda, dirimundae, dirimundi |
152 (258) Formen für „dirimere“