Formentabelle zu „dimetare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dimeto | dimetor |
| 2. Person Singular | dimetas | dimetare, dimetaris |
| 3. Person Singular | dimetat | dimetatur |
| 1. Person Plural | dimetamus | dimetamur |
| 2. Person Plural | dimetatis | dimetamini |
| 3. Person Plural | dimetant | dimetantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dimetabam | dimetabar |
| 2. Person Singular | dimetabas | dimetabare, dimetabaris |
| 3. Person Singular | dimetabat | dimetabatur |
| 1. Person Plural | dimetabamus | dimetabamur |
| 2. Person Plural | dimetabatis | dimetabamini |
| 3. Person Plural | dimetabant | dimetabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dimetabo | dimetabor |
| 2. Person Singular | dimetabis | dimetabere, dimetaberis |
| 3. Person Singular | dimetabit | dimetabitur |
| 1. Person Plural | dimetabimus | dimetabimur |
| 2. Person Plural | dimetabitis | dimetabimini |
| 3. Person Plural | dimetabunt | dimetabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dimetavi | — |
| 2. Person Singular | dimetavisti | — |
| 3. Person Singular | dimetavit | — |
| 1. Person Plural | dimetavimus | — |
| 2. Person Plural | dimetavistis | — |
| 3. Person Plural | dimetare, dimetavere, dimetaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dimetaveram | — |
| 2. Person Singular | dimetaveras | — |
| 3. Person Singular | dimetaverat | — |
| 1. Person Plural | dimetaveramus | — |
| 2. Person Plural | dimetaveratis | — |
| 3. Person Plural | dimetaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dimetavero | — |
| 2. Person Singular | dimetaris, dimetaveris | — |
| 3. Person Singular | dimetaverit | — |
| 1. Person Plural | dimetaverimus | — |
| 2. Person Plural | dimetaveritis | — |
| 3. Person Plural | dimetaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dimetem | dimeter |
| 2. Person Singular | dimetes | dimetere, dimeteris |
| 3. Person Singular | dimetet | dimetetur |
| 1. Person Plural | dimetemus | dimetemur |
| 2. Person Plural | dimetetis | dimetemini |
| 3. Person Plural | dimetent | dimetentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dimetarem | dimetarer |
| 2. Person Singular | dimetares | dimetarere, dimetareris |
| 3. Person Singular | dimetaret | dimetaretur |
| 1. Person Plural | dimetaremus | dimetaremur |
| 2. Person Plural | dimetaretis | dimetaremini |
| 3. Person Plural | dimetarent | dimetarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dimetaverim | — |
| 2. Person Singular | dimetaris, dimetaveris | — |
| 3. Person Singular | dimetaverit | — |
| 1. Person Plural | dimetaverimus | — |
| 2. Person Plural | dimetaveritis | — |
| 3. Person Plural | dimetaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dimetavissem | — |
| 2. Person Singular | dimetavisses | — |
| 3. Person Singular | dimetavisset | — |
| 1. Person Plural | dimetavissemus | — |
| 2. Person Plural | dimetavissetis | — |
| 3. Person Plural | dimetavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | dimetare | dimetavisse |
| Passiv | dimetari, dimetarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dimeta | dimetare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dimetate | dimetamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dimetato | dimetator |
| 3. Person Singular | dimetato | dimetator |
| 2. Person Plural | dimetatote | — |
| 3. Person Plural | dimetanto | dimetantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dimetata, dimetatum, dimetatus | dimetata, dimetatae, dimetati |
| Genitiv | dimetatae, dimetati | dimetatarum, dimetatorum |
| Dativ | dimetatae, dimetato | dimetatis |
| Akkusativ | dimetatam, dimetatum | dimetata, dimetatas, dimetatos |
| Ablativ | dimetata, dimetato | dimetatis |
| Vokativ | dimetata, dimetate, dimetatum | dimetata, dimetatae, dimetati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dimetans | dimetantes, dimetantia |
| Genitiv | dimetantis | dimetantium, dimetantum |
| Dativ | dimetanti | dimetantibus |
| Akkusativ | dimetans, dimetantem | dimetantes, dimetantia |
| Ablativ | dimetante, dimetanti | dimetantibus |
| Vokativ | dimetans | dimetantes, dimetantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dimetatura, dimetaturum, dimetaturus | dimetatura, dimetaturae, dimetaturi |
| Genitiv | dimetaturae, dimetaturi | dimetaturarum, dimetaturorum |
| Dativ | dimetaturae, dimetaturo | dimetaturis |
| Akkusativ | dimetaturam, dimetaturum | dimetatura, dimetaturas, dimetaturos |
| Ablativ | dimetatura, dimetaturo | dimetaturis |
| Vokativ | dimetatura, dimetature, dimetaturum | dimetatura, dimetaturae, dimetaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dimetanda, dimetandum, dimetandus | dimetanda, dimetandae, dimetandi |
| Genitiv | dimetandae, dimetandi | dimetandarum, dimetandorum |
| Dativ | dimetandae, dimetando | dimetandis |
| Akkusativ | dimetandam, dimetandum | dimetanda, dimetandas, dimetandos |
| Ablativ | dimetanda, dimetando | dimetandis |
| Vokativ | dimetanda, dimetande, dimetandum | dimetanda, dimetandae, dimetandi |
152 (228) Formen für „dimetare“