Formentabelle zu „dilaudare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
dilaudo | dilaudor |
| 2. Person Singular | dilaudas | dilaudare, dilaudaris |
| 3. Person Singular | dilaudat | dilaudatur |
| 1. Person Plural | dilaudamus | dilaudamur |
| 2. Person Plural | dilaudatis | dilaudamini |
| 3. Person Plural | dilaudant | dilaudantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dilaudabam | dilaudabar |
| 2. Person Singular | dilaudabas | dilaudabare, dilaudabaris |
| 3. Person Singular | dilaudabat | dilaudabatur |
| 1. Person Plural | dilaudabamus | dilaudabamur |
| 2. Person Plural | dilaudabatis | dilaudabamini |
| 3. Person Plural | dilaudabant | dilaudabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dilaudabo | dilaudabor |
| 2. Person Singular | dilaudabis | dilaudabere, dilaudaberis |
| 3. Person Singular | dilaudabit | dilaudabitur |
| 1. Person Plural | dilaudabimus | dilaudabimur |
| 2. Person Plural | dilaudabitis | dilaudabimini |
| 3. Person Plural | dilaudabunt | dilaudabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dilaudavi | — |
| 2. Person Singular | dilaudavisti | — |
| 3. Person Singular | dilaudavit | — |
| 1. Person Plural | dilaudavimus | — |
| 2. Person Plural | dilaudavistis | — |
| 3. Person Plural | dilaudare, dilaudavere, dilaudaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dilaudaveram | — |
| 2. Person Singular | dilaudaveras | — |
| 3. Person Singular | dilaudaverat | — |
| 1. Person Plural | dilaudaveramus | — |
| 2. Person Plural | dilaudaveratis | — |
| 3. Person Plural | dilaudaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dilaudavero | — |
| 2. Person Singular | dilaudaris, dilaudaveris | — |
| 3. Person Singular | dilaudaverit | — |
| 1. Person Plural | dilaudaverimus | — |
| 2. Person Plural | dilaudaveritis | — |
| 3. Person Plural | dilaudaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dilaudem | dilauder |
| 2. Person Singular | dilaudes | dilaudere, dilauderis |
| 3. Person Singular | dilaudet | dilaudetur |
| 1. Person Plural | dilaudemus | dilaudemur |
| 2. Person Plural | dilaudetis | dilaudemini |
| 3. Person Plural | dilaudent | dilaudentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dilaudarem | dilaudarer |
| 2. Person Singular | dilaudares | dilaudarere, dilaudareris |
| 3. Person Singular | dilaudaret | dilaudaretur |
| 1. Person Plural | dilaudaremus | dilaudaremur |
| 2. Person Plural | dilaudaretis | dilaudaremini |
| 3. Person Plural | dilaudarent | dilaudarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dilaudaverim | — |
| 2. Person Singular | dilaudaris, dilaudaveris | — |
| 3. Person Singular | dilaudaverit | — |
| 1. Person Plural | dilaudaverimus | — |
| 2. Person Plural | dilaudaveritis | — |
| 3. Person Plural | dilaudaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dilaudavissem | — |
| 2. Person Singular | dilaudavisses | — |
| 3. Person Singular | dilaudavisset | — |
| 1. Person Plural | dilaudavissemus | — |
| 2. Person Plural | dilaudavissetis | — |
| 3. Person Plural | dilaudavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | dilaudare | dilaudavisse |
| Passiv | dilaudari, dilaudarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dilauda | dilaudare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dilaudate | dilaudamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dilaudato | dilaudator |
| 3. Person Singular | dilaudato | dilaudator |
| 2. Person Plural | dilaudatote | — |
| 3. Person Plural | dilaudanto | dilaudantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dilaudata, dilaudatum, dilaudatus | dilaudata, dilaudatae, dilaudati |
| Genitiv | dilaudatae, dilaudati | dilaudatarum, dilaudatorum |
| Dativ | dilaudatae, dilaudato | dilaudatis |
| Akkusativ | dilaudatam, dilaudatum | dilaudata, dilaudatas, dilaudatos |
| Ablativ | dilaudata, dilaudato | dilaudatis |
| Vokativ | dilaudata, dilaudate, dilaudatum | dilaudata, dilaudatae, dilaudati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dilaudans | dilaudantes, dilaudantia |
| Genitiv | dilaudantis | dilaudantium, dilaudantum |
| Dativ | dilaudanti | dilaudantibus |
| Akkusativ | dilaudans, dilaudantem | dilaudantes, dilaudantia |
| Ablativ | dilaudante, dilaudanti | dilaudantibus |
| Vokativ | dilaudans | dilaudantes, dilaudantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dilaudatura, dilaudaturum, dilaudaturus | dilaudatura, dilaudaturae, dilaudaturi |
| Genitiv | dilaudaturae, dilaudaturi | dilaudaturarum, dilaudaturorum |
| Dativ | dilaudaturae, dilaudaturo | dilaudaturis |
| Akkusativ | dilaudaturam, dilaudaturum | dilaudatura, dilaudaturas, dilaudaturos |
| Ablativ | dilaudatura, dilaudaturo | dilaudaturis |
| Vokativ | dilaudatura, dilaudature, dilaudaturum | dilaudatura, dilaudaturae, dilaudaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dilaudanda, dilaudandum, dilaudandus | dilaudanda, dilaudandae, dilaudandi |
| Genitiv | dilaudandae, dilaudandi | dilaudandarum, dilaudandorum |
| Dativ | dilaudandae, dilaudando | dilaudandis |
| Akkusativ | dilaudandam, dilaudandum | dilaudanda, dilaudandas, dilaudandos |
| Ablativ | dilaudanda, dilaudando | dilaudandis |
| Vokativ | dilaudanda, dilaudande, dilaudandum | dilaudanda, dilaudandae, dilaudandi |
152 (228) Formen für „dilaudare“