Formentabelle zu „diffringare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffringo | diffringor |
| 2. Person Singular | diffringas | diffringare, diffringaris |
| 3. Person Singular | diffringat | diffringatur |
| 1. Person Plural | diffringamus | diffringamur |
| 2. Person Plural | diffringatis | diffringamini |
| 3. Person Plural | diffringant | diffringantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffringabam | diffringabar |
| 2. Person Singular | diffringabas | diffringabare, diffringabaris |
| 3. Person Singular | diffringabat | diffringabatur |
| 1. Person Plural | diffringabamus | diffringabamur |
| 2. Person Plural | diffringabatis | diffringabamini |
| 3. Person Plural | diffringabant | diffringabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffringabo | diffringabor |
| 2. Person Singular | diffringabis | diffringabere, diffringaberis |
| 3. Person Singular | diffringabit | diffringabitur |
| 1. Person Plural | diffringabimus | diffringabimur |
| 2. Person Plural | diffringabitis | diffringabimini |
| 3. Person Plural | diffringabunt | diffringabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | diffregit | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffringem | diffringer |
| 2. Person Singular | diffringes | diffringere, diffringeris |
| 3. Person Singular | diffringet | diffringetur |
| 1. Person Plural | diffringemus | diffringemur |
| 2. Person Plural | diffringetis | diffringemini |
| 3. Person Plural | diffringent | diffringentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffringarem | diffringarer |
| 2. Person Singular | diffringares | diffringarere, diffringareris |
| 3. Person Singular | diffringaret | diffringaretur |
| 1. Person Plural | diffringaremus | diffringaremur |
| 2. Person Plural | diffringaretis | diffringaremini |
| 3. Person Plural | diffringarent | diffringarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | diffringare | — |
| Passiv | diffringari, diffringarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | diffringa | diffringare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | diffringate | diffringamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | diffringato | diffringator |
| 3. Person Singular | diffringato | diffringator |
| 2. Person Plural | diffringatote | — |
| 3. Person Plural | diffringanto | diffringantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | diffracta, diffractum, diffractus | diffractique, diffracta, diffractae, diffracti |
| Genitiv | diffractique, diffractae, diffracti | diffractarum, diffractorum |
| Dativ | diffracto, diffractae | diffractis |
| Akkusativ | diffractam, diffractum | diffracta, diffractas, diffractos |
| Ablativ | diffracto, diffracta | diffractis |
| Vokativ | diffracta, diffracte, diffractum | diffractique, diffracta, diffractae, diffracti |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | diffringans | diffringantes, diffringantia |
| Genitiv | diffringantis | diffringantium, diffringantum |
| Dativ | diffringanti | diffringantibus |
| Akkusativ | diffringans, diffringantem | diffringantes, diffringantia |
| Ablativ | diffringante, diffringanti | diffringantibus |
| Vokativ | diffringans | diffringantes, diffringantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | diffractura, diffracturum, diffracturus | diffractura, diffracturae, diffracturi |
| Genitiv | diffracturae, diffracturi | diffracturarum, diffracturorum |
| Dativ | diffracturae, diffracturo | diffracturis |
| Akkusativ | diffracturam, diffracturum | diffractura, diffracturas, diffracturos |
| Ablativ | diffractura, diffracturo | diffracturis |
| Vokativ | diffractura, diffracture, diffracturum | diffractura, diffracturae, diffracturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | diffringanda, diffringandum, diffringandus | diffringanda, diffringandae, diffringandi |
| Genitiv | diffringandae, diffringandi | diffringandarum, diffringandorum |
| Dativ | diffringandae, diffringando | diffringandis |
| Akkusativ | diffringandam, diffringandum | diffringanda, diffringandas, diffringandos |
| Ablativ | diffringanda, diffringando | diffringandis |
| Vokativ | diffringanda, diffringande, diffringandum | diffringanda, diffringandae, diffringandi |
122 (198) Formen für „diffringare“