Formentabelle zu „diffamare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffamo | diffamor |
| 2. Person Singular | diffamas | diffamare, diffamaris |
| 3. Person Singular | diffamat | diffamatur |
| 1. Person Plural | diffamamus | diffamamur |
| 2. Person Plural | diffamatis | diffamamini |
| 3. Person Plural | diffamant | diffamantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffamabam | diffamabar |
| 2. Person Singular | diffamabas | diffamabare, diffamabaris |
| 3. Person Singular | diffamabat | diffamabatur |
| 1. Person Plural | diffamabamus | diffamabamur |
| 2. Person Plural | diffamabatis | diffamabamini |
| 3. Person Plural | diffamabant | diffamabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffamabo | diffamabor |
| 2. Person Singular | diffamabis | diffamabere, diffamaberis |
| 3. Person Singular | diffamabit | diffamabitur |
| 1. Person Plural | diffamabimus | diffamabimur |
| 2. Person Plural | diffamabitis | diffamabimini |
| 3. Person Plural | diffamabunt | diffamabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffamavi | — |
| 2. Person Singular | diffamavisti | — |
| 3. Person Singular | diffamavit | — |
| 1. Person Plural | diffamavimus | — |
| 2. Person Plural | diffamavistis | — |
| 3. Person Plural | diffamare, diffamavere, diffamaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffamaveram | — |
| 2. Person Singular | diffamaveras | — |
| 3. Person Singular | diffamaverat | — |
| 1. Person Plural | diffamaveramus | — |
| 2. Person Plural | diffamaveratis | — |
| 3. Person Plural | diffamarant, diffamaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffamavero | — |
| 2. Person Singular | diffamaris, diffamaveris | — |
| 3. Person Singular | diffamaverit | — |
| 1. Person Plural | diffamaverimus | — |
| 2. Person Plural | diffamaveritis | — |
| 3. Person Plural | diffamaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffamem | diffamer |
| 2. Person Singular | diffames | diffamere, diffameris |
| 3. Person Singular | diffamet | diffametur |
| 1. Person Plural | diffamemus | diffamemur |
| 2. Person Plural | diffametis | diffamemini |
| 3. Person Plural | diffament | diffamentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffamarem | diffamarer |
| 2. Person Singular | diffamares | diffamarere, diffamareris |
| 3. Person Singular | diffamaret | diffamaretur |
| 1. Person Plural | diffamaremus | diffamaremur |
| 2. Person Plural | diffamaretis | diffamaremini |
| 3. Person Plural | diffamarent | diffamarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffamaverim | — |
| 2. Person Singular | diffamaris, diffamaveris | — |
| 3. Person Singular | diffamaverit | — |
| 1. Person Plural | diffamaverimus | — |
| 2. Person Plural | diffamaveritis | — |
| 3. Person Plural | diffamaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | diffamavissem | — |
| 2. Person Singular | diffamavisses | — |
| 3. Person Singular | diffamavisset | — |
| 1. Person Plural | diffamavissemus | — |
| 2. Person Plural | diffamavissetis | — |
| 3. Person Plural | diffamavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | diffamare | diffamavisse |
| Passiv | diffamari, diffamarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | diffama | diffamare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | diffamate | diffamamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | diffamato | diffamator |
| 3. Person Singular | diffamato | diffamator |
| 2. Person Plural | diffamatote | — |
| 3. Person Plural | diffamanto | diffamantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | diffamatus, diffamata, diffamatum | diffamata, diffamatae, diffamati |
| Genitiv | diffamatae, diffamati | diffamatarum, diffamatorum |
| Dativ | diffamatae, diffamato | diffamatis |
| Akkusativ | diffamatam, diffamatum | diffamata, diffamatas, diffamatos |
| Ablativ | diffamata, diffamato | diffamatis |
| Vokativ | diffamata, diffamate, diffamatum | diffamata, diffamatae, diffamati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | diffamans | diffamantes, diffamantia |
| Genitiv | diffamantis | diffamantium, diffamantum |
| Dativ | diffamanti | diffamantibus |
| Akkusativ | diffamans, diffamantem | diffamantes, diffamantia |
| Ablativ | diffamante, diffamanti | diffamantibus |
| Vokativ | diffamans | diffamantes, diffamantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | diffamatura, diffamaturum, diffamaturus | diffamatura, diffamaturae, diffamaturi |
| Genitiv | diffamaturae, diffamaturi | diffamaturarum, diffamaturorum |
| Dativ | diffamaturae, diffamaturo | diffamaturis |
| Akkusativ | diffamaturam, diffamaturum | diffamatura, diffamaturas, diffamaturos |
| Ablativ | diffamatura, diffamaturo | diffamaturis |
| Vokativ | diffamatura, diffamature, diffamaturum | diffamatura, diffamaturae, diffamaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | diffamanda, diffamandum, diffamandus | diffamanda, diffamandae, diffamandi |
| Genitiv | diffamandae, diffamandi | diffamandarum, diffamandorum |
| Dativ | diffamandae, diffamando | diffamandis |
| Akkusativ | diffamandam, diffamandum | diffamanda, diffamandas, diffamandos |
| Ablativ | diffamanda, diffamando | diffamandis |
| Vokativ | diffamanda, diffamande, diffamandum | diffamanda, diffamandae, diffamandi |
152 (229) Formen für „diffamare“