Formentabelle zu „dictitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dictito | dictitor |
| 2. Person Singular | dictitas | dictitare, dictitaris |
| 3. Person Singular | dictitat | dictitatur |
| 1. Person Plural | dictitamus | dictitamur |
| 2. Person Plural | dictitatis | dictitamini |
| 3. Person Plural | dictitant | dictitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dictitabam | dictitabar |
| 2. Person Singular | dictitabas | dictitabare, dictitabaris |
| 3. Person Singular | dictitabat | dictitabatur |
| 1. Person Plural | dictitabamus | dictitabamur |
| 2. Person Plural | dictitabatis | dictitabamini |
| 3. Person Plural | dictitabant | dictitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dictitabo | dictitabor |
| 2. Person Singular | dictitabis | dictitabere, dictitaberis |
| 3. Person Singular | dictitabit | dictitabitur |
| 1. Person Plural | dictitabimus | dictitabimur |
| 2. Person Plural | dictitabitis | dictitabimini |
| 3. Person Plural | dictitabunt | dictitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dictitavi | — |
| 2. Person Singular | dictitavisti | — |
| 3. Person Singular | dictitavit | — |
| 1. Person Plural | dictitavimus | — |
| 2. Person Plural | dictitavistis | — |
| 3. Person Plural | dictitare, dictitarunt, dictitavere, dictitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dictitaveram | — |
| 2. Person Singular | dictitaveras | — |
| 3. Person Singular | dictitarat, dictitaverat | — |
| 1. Person Plural | dictitaveramus | — |
| 2. Person Plural | dictitaveratis | — |
| 3. Person Plural | dictitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dictitavero | — |
| 2. Person Singular | dictitaris, dictitaveris | — |
| 3. Person Singular | dictitaverit | — |
| 1. Person Plural | dictitaverimus | — |
| 2. Person Plural | dictitaveritis | — |
| 3. Person Plural | dictitarint, dictitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dictitem | dictiter |
| 2. Person Singular | dictites | dictitere, dictiteris |
| 3. Person Singular | dictitet | dictitetur |
| 1. Person Plural | dictitemus | dictitemur |
| 2. Person Plural | dictitetis | dictitemini |
| 3. Person Plural | dictitent | dictitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dictitarem | dictitarer |
| 2. Person Singular | dictitares | dictitarere, dictitareris |
| 3. Person Singular | dictitaret | dictitaretur |
| 1. Person Plural | dictitaremus | dictitaremur |
| 2. Person Plural | dictitaretis | dictitaremini |
| 3. Person Plural | dictitarent | dictitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dictitaverim | — |
| 2. Person Singular | dictitaris, dictitaveris | — |
| 3. Person Singular | dictitaverit | — |
| 1. Person Plural | dictitaverimus | — |
| 2. Person Plural | dictitaveritis | — |
| 3. Person Plural | dictitarint, dictitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dictitavissem | — |
| 2. Person Singular | dictitavisses | — |
| 3. Person Singular | dictitasset, dictitavisset | — |
| 1. Person Plural | dictitavissemus | — |
| 2. Person Plural | dictitavissetis | — |
| 3. Person Plural | dictitavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dictita | dictitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dictitate | dictitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dictitato | dictitator |
| 3. Person Singular | dictitato | dictitator |
| 2. Person Plural | dictitatote | — |
| 3. Person Plural | dictitanto | dictitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dictitata, dictitatum, dictitatus | dictitata, dictitatae, dictitati |
| Genitiv | dictitatae, dictitati | dictitatarum, dictitatorum |
| Dativ | dictitatae, dictitato | dictitatis |
| Akkusativ | dictitatum, dictitatam | dictitata, dictitatas, dictitatos |
| Ablativ | dictitata, dictitato | dictitatis |
| Vokativ | dictitata, dictitatum, dictitate | dictitata, dictitatae, dictitati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dictitatura, dictitaturum, dictitaturus | dictitatura, dictitaturae, dictitaturi |
| Genitiv | dictitaturae, dictitaturi | dictitaturarum, dictitaturorum |
| Dativ | dictitaturae, dictitaturo | dictitaturis |
| Akkusativ | dictitaturam, dictitaturum | dictitatura, dictitaturas, dictitaturos |
| Ablativ | dictitatura, dictitaturo | dictitaturis |
| Vokativ | dictitatura, dictitature, dictitaturum | dictitatura, dictitaturae, dictitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dictitanda, dictitandum, dictitandus | dictitanda, dictitandae, dictitandi |
| Genitiv | dictitandae, dictitandi | dictitandarum, dictitandorum |
| Dativ | dictitandae, dictitando | dictitandis |
| Akkusativ | dictitandam, dictitandum | dictitanda, dictitandas, dictitandos |
| Ablativ | dictitanda, dictitando | dictitandis |
| Vokativ | dictitanda, dictitande, dictitandum | dictitanda, dictitandae, dictitandi |
152 (234) Formen für „dictitare“