Formentabelle zu „dicare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dico, nondico, arcadico, clondico, euridico, itadico, saepedico | dicor |
| 2. Person Singular | dicas | dicaris, dicare, demordicare, rendicare |
| 3. Person Singular | dicat, dicataeque, dicatesse, diludicat, citodicat | dicatur |
| 1. Person Plural | dicamus | dicamur |
| 2. Person Plural | dicatis | dicamini |
| 3. Person Plural | dicant | dicantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dicabam | dicabar |
| 2. Person Singular | dicabas | dicabare, dicabaris |
| 3. Person Singular | dicabat | dicabatur |
| 1. Person Plural | dicabamus | dicabamur |
| 2. Person Plural | dicabatis | dicabamini |
| 3. Person Plural | dicabant | dicabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dicabo | dicabor |
| 2. Person Singular | dicabis | dicabere, dicaberis |
| 3. Person Singular | dicabit | dicabitur |
| 1. Person Plural | dicabimus | dicabimur |
| 2. Person Plural | dicabitis | dicabimini |
| 3. Person Plural | dicabunt | dicabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dicavi | — |
| 2. Person Singular | dicavisti | — |
| 3. Person Singular | dicauit | — |
| 1. Person Plural | dicavimus | — |
| 2. Person Plural | dicavistis | — |
| 3. Person Plural | dicarunt, dicauerunt, dicare, dicavere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dicaveram | — |
| 2. Person Singular | dicaveras | — |
| 3. Person Singular | dicaverat | — |
| 1. Person Plural | dicaveramus | — |
| 2. Person Plural | dicaveratis | — |
| 3. Person Plural | dicaverant, dicarant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dicavero | — |
| 2. Person Singular | dicaris, dicaveris | — |
| 3. Person Singular | dicarit, dicaverit | — |
| 1. Person Plural | dicaverimus | — |
| 2. Person Plural | dicaveritis | — |
| 3. Person Plural | dicaverint | — |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dicarem | dicarer |
| 2. Person Singular | dicares | dicarere, dicareris |
| 3. Person Singular | dicaret | dicaretur |
| 1. Person Plural | dicaremus | dicaremur |
| 2. Person Plural | dicaretis | dicaremini |
| 3. Person Plural | dicarent | dicarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dicaverim | — |
| 2. Person Singular | dicaris, dicaveris | — |
| 3. Person Singular | dicarit, dicaverit | — |
| 1. Person Plural | dicaverimus | — |
| 2. Person Plural | dicaveritis | — |
| 3. Person Plural | dicaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dicavissem | — |
| 2. Person Singular | dicavisses | — |
| 3. Person Singular | dicavisset | — |
| 1. Person Plural | dicavissemus | — |
| 2. Person Plural | dicavissetis | — |
| 3. Person Plural | dicavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | dicare, demordicare, rendicare | dicavisse |
| Passiv | dicari, dicarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dica, verdica, arcadica, audica | dicare, demordicare, rendicare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | cupidicate, dicate | dicamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dicato | dicator |
| 3. Person Singular | dicato | dicator |
| 2. Person Plural | dicatote | — |
| 3. Person Plural | dicanto | dicantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dicatum, dicata, dicatus, decdicatum, vidicata | dicatae, dicata, dicati, vidicata |
| Genitiv | dicatae, dicati | dicatarum, dicatorum |
| Dativ | dicatae, dicato | dicatis |
| Akkusativ | dicatum, dicatam, decdicatum | dicatos, dicata, dicatas, vidicata |
| Ablativ | dicata, dicato, vidicata | dicatis |
| Vokativ | dicatum, dicata, cupidicate, decdicatum, dicate, vidicata | dicata, dicatae, dicati, vidicata |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dicans | dicantes, dicantia |
| Genitiv | dicantis | dicantium, dicantum |
| Dativ | dicanti | dicantibus, praeidicantibus |
| Akkusativ | dicans, dicantem | dicantes, dicantia |
| Ablativ | dicante, dicanti | dicantibus, praeidicantibus |
| Vokativ | dicans | dicantes, dicantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dicaturum, dicatura, dicaturus | dicatura, dicaturae, dicaturi |
| Genitiv | dicaturae, dicaturi | dicaturarum, dicaturorum |
| Dativ | dicaturae, dicaturo | dicaturis |
| Akkusativ | dicaturum, dicaturam | dicaturos, dicatura, dicaturas |
| Ablativ | dicatura, dicaturo | dicaturis |
| Vokativ | dicaturum, dicatura, dicature | dicatura, dicaturae, dicaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dicandum, dicanda, dicandus, jundicandum | dicanda, dicandae, dicandi |
| Genitiv | dicandae, dicandi | dicandarum, dicandorum |
| Dativ | dicandae, dicando | dicandis |
| Akkusativ | dicandum, dicandam, jundicandum | dicanda, dicandas, dicandos |
| Ablativ | dicanda, dicando | dicandis |
| Vokativ | dicandum, dicanda, dicande, jundicandum | dicanda, dicandae, dicandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | dicia |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | dicia |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | dicia |
155 (280) Formen für „dicare“