| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | devincio | devincior |
| 2. Person Singular | devincis | devinciris |
| 3. Person Singular | deuincit | devincitur |
| 1. Person Plural | devincimus | devincimur |
| 2. Person Plural | devincitis | devincimini |
| 3. Person Plural | devinciunt | devinciuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | devincbam, devinciebam | devinciebar |
| 2. Person Singular | devincbas, devinciebas | devinciebare, devinciebaris |
| 3. Person Singular | devinciebat, devincbat | devinciebatur |
| 1. Person Plural | devincbamus, devinciebamus | devinciebamur |
| 2. Person Plural | devincbatis, devinciebatis | devinciebamini |
| 3. Person Plural | devincbant, devinciebant | devinciebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | devinciam, devincibo | devinciar, devincibor |
| 2. Person Singular | devincibis, devincies | devinciberis, devinciere, devincieris |
| 3. Person Singular | devincibit, devinciet | devinciberit, devincietur |
| 1. Person Plural | devincibimus, devinciemus | devincibimur, devinciemur |
| 2. Person Plural | devincibitis, devincietis | devincibimini, devinciemini |
| 3. Person Plural | devincibunt, devincient | devincibuntur, devincientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | devinxi | — |
| 2. Person Singular | devinxisti | — |
| 3. Person Singular | devinxit | — |
| 1. Person Plural | devinximus | — |
| 2. Person Plural | devinxistis | — |
| 3. Person Plural | devinxere, devinxerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | devinxeram | — |
| 2. Person Singular | devinxeras | — |
| 3. Person Singular | devinxerat | — |
| 1. Person Plural | devinxeramus | — |
| 2. Person Plural | devinxeratis | — |
| 3. Person Plural | devinxerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | devinxero | — |
| 2. Person Singular | devinxeris | — |
| 3. Person Singular | deuinxerit | — |
| 1. Person Plural | devinxerimus | — |
| 2. Person Plural | devinxeritis | — |
| 3. Person Plural | devinxerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | devinciam | devinciar |
| 2. Person Singular | devincias | devinciare, devinciaris |
| 3. Person Singular | devinciat | devinciatur |
| 1. Person Plural | devinciamus | devinciamur |
| 2. Person Plural | devinciatis | devinciamini |
| 3. Person Plural | devinciant | devinciantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | devincirem | devincirer |
| 2. Person Singular | devincires | devincirere, devincireris |
| 3. Person Singular | devinciret | devinciretur |
| 1. Person Plural | devinciremus | devinciremur |
| 2. Person Plural | devinciretis | devinciremini |
| 3. Person Plural | devincirent | devincirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | devinxerim | — |
| 2. Person Singular | devinxeris | — |
| 3. Person Singular | deuinxerit | — |
| 1. Person Plural | devinxerimus | — |
| 2. Person Plural | devinxeritis | — |
| 3. Person Plural | devinxerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | devinxissem | — |
| 2. Person Singular | devinxisses | — |
| 3. Person Singular | devinxisset | — |
| 1. Person Plural | devinxissemus | — |
| 2. Person Plural | devinxissetis | — |
| 3. Person Plural | devinxissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | devincire | devinxisse |
| Passiv | devinciri, devincirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | devinci | devincire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | devincite | devincimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | devincito | devincitor |
| 3. Person Singular | devincito | devincitor |
| 2. Person Plural | devincitote | — |
| 3. Person Plural | devinciunto | devinciuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | deuincta, devinctus, devinctum | devincti, deuincta, devinctae |
| Genitiv | devincti, devinctae | devinctarum, devinctorum |
| Dativ | devinctae, devincto | deuinctis |
| Akkusativ | deuinctam, devinctum | devinctos, deuincta, devinctas |
| Ablativ | deuincta, devincto | deuinctis |
| Vokativ | deuincta, devinctum, devincte | devincti, deuincta, devinctae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | devinciens | devincientes, devincientia |
| Genitiv | devincientis | devincientium, devincientum |
| Dativ | devincienti | devincientibus |
| Akkusativ | devinciens, devincientem | devincientes, devincientia |
| Ablativ | devinciente, devincienti | devincientibus |
| Vokativ | devinciens | devincientes, devincientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | devinctura, devincturum, devincturus | devinctura, devincturae, devincturi |
| Genitiv | devincturae, devincturi | devincturarum, devincturorum |
| Dativ | devincturae, devincturo | devincturis |
| Akkusativ | devincturam, devincturum | devinctura, devincturas, devincturos |
| Ablativ | devinctura, devincturo | devincturis |
| Vokativ | devinctura, devincture, devincturum | devinctura, devincturae, devincturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | devincienda, devinciendum, devinciendus, devinciunda, devinciundum, devinciundus | devincienda, devinciendae, devinciendi, devinciunda, devinciundae, devinciundi |
| Genitiv | devinciendae, devinciendi, devinciundae, devinciundi | devinciendarum, devinciendorum, devinciundarum, devinciundorum |
| Dativ | devinciendae, devinciendo, devinciundae, devinciundo | devinciendis, devinciundis |
| Akkusativ | devinciendam, devinciendum, devinciundam, devinciundum | devinciendos, devincienda, devinciendas, devinciunda, devinciundas, devinciundos |
| Ablativ | devincienda, devinciendo, devinciunda, devinciundo | devinciendis, devinciundis |
| Vokativ | devincienda, devinciende, devinciendum, devinciunda, devinciunde, devinciundum | devincienda, devinciendae, devinciendi, devinciunda, devinciundae, devinciundi |
152 (274) Formen für „devincire“