Formentabelle zu „desticare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
destico | desticor |
| 2. Person Singular | desticas | desticare, desticaris |
| 3. Person Singular | desticat | desticatur |
| 1. Person Plural | desticamus | desticamur |
| 2. Person Plural | desticatis | desticamini |
| 3. Person Plural | desticant | desticantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desticabam | desticabar |
| 2. Person Singular | desticabas | desticabare, desticabaris |
| 3. Person Singular | desticabat | desticabatur |
| 1. Person Plural | desticabamus | desticabamur |
| 2. Person Plural | desticabatis | desticabamini |
| 3. Person Plural | desticabant | desticabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desticabo | desticabor |
| 2. Person Singular | desticabis | desticabere, desticaberis |
| 3. Person Singular | desticabit | desticabitur |
| 1. Person Plural | desticabimus | desticabimur |
| 2. Person Plural | desticabitis | desticabimini |
| 3. Person Plural | desticabunt | desticabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desticavi | — |
| 2. Person Singular | desticavisti | — |
| 3. Person Singular | desticavit | — |
| 1. Person Plural | desticavimus | — |
| 2. Person Plural | desticavistis | — |
| 3. Person Plural | desticare, desticavere, desticaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desticaveram | — |
| 2. Person Singular | desticaveras | — |
| 3. Person Singular | desticaverat | — |
| 1. Person Plural | desticaveramus | — |
| 2. Person Plural | desticaveratis | — |
| 3. Person Plural | desticaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desticavero | — |
| 2. Person Singular | desticaris, desticaveris | — |
| 3. Person Singular | desticaverit | — |
| 1. Person Plural | desticaverimus | — |
| 2. Person Plural | desticaveritis | — |
| 3. Person Plural | desticaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desticem | desticer |
| 2. Person Singular | destices | desticere, desticeris |
| 3. Person Singular | desticet | desticetur |
| 1. Person Plural | desticemus | desticemur |
| 2. Person Plural | desticetis | desticemini |
| 3. Person Plural | desticent | desticentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desticarem | desticarer |
| 2. Person Singular | desticares | desticarere, desticareris |
| 3. Person Singular | desticaret | desticaretur |
| 1. Person Plural | desticaremus | desticaremur |
| 2. Person Plural | desticaretis | desticaremini |
| 3. Person Plural | desticarent | desticarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desticaverim | — |
| 2. Person Singular | desticaris, desticaveris | — |
| 3. Person Singular | desticaverit | — |
| 1. Person Plural | desticaverimus | — |
| 2. Person Plural | desticaveritis | — |
| 3. Person Plural | desticaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desticavissem | — |
| 2. Person Singular | desticavisses | — |
| 3. Person Singular | desticavisset | — |
| 1. Person Plural | desticavissemus | — |
| 2. Person Plural | desticavissetis | — |
| 3. Person Plural | desticavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | desticare | desticavisse |
| Passiv | desticari, desticarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | destica | desticare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | desticate | desticamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | desticato | desticator |
| 3. Person Singular | desticato | desticator |
| 2. Person Plural | desticatote | — |
| 3. Person Plural | desticanto | desticantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | desticata, desticatum, desticatus | desticata, desticatae, desticati |
| Genitiv | desticatae, desticati | desticatarum, desticatorum |
| Dativ | desticatae, desticato | desticatis |
| Akkusativ | desticatam, desticatum | desticata, desticatas, desticatos |
| Ablativ | desticata, desticato | desticatis |
| Vokativ | desticata, desticate, desticatum | desticata, desticatae, desticati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | desticans | desticantes, desticantia |
| Genitiv | desticantis | desticantium, desticantum |
| Dativ | desticanti | desticantibus |
| Akkusativ | desticans, desticantem | desticantes, desticantia |
| Ablativ | desticante, desticanti | desticantibus |
| Vokativ | desticans | desticantes, desticantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | desticatura, desticaturum, desticaturus | desticatura, desticaturae, desticaturi |
| Genitiv | desticaturae, desticaturi | desticaturarum, desticaturorum |
| Dativ | desticaturae, desticaturo | desticaturis |
| Akkusativ | desticaturam, desticaturum | desticatura, desticaturas, desticaturos |
| Ablativ | desticatura, desticaturo | desticaturis |
| Vokativ | desticatura, desticature, desticaturum | desticatura, desticaturae, desticaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | desticanda, desticandum, desticandus | desticanda, desticandae, desticandi |
| Genitiv | desticandae, desticandi | desticandarum, desticandorum |
| Dativ | desticandae, desticando | desticandis |
| Akkusativ | desticandam, desticandum | desticanda, desticandas, desticandos |
| Ablativ | desticanda, desticando | desticandis |
| Vokativ | desticanda, desticande, desticandum | desticanda, desticandae, desticandi |
152 (228) Formen für „desticare“