| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | desponso, desponsoreis | desponsor |
| 2. Person Singular | desponsas | desponsare, desponsaris |
| 3. Person Singular | desponsat | desponsatur |
| 1. Person Plural | desponsamus | desponsamur |
| 2. Person Plural | desponsatis | desponsamini |
| 3. Person Plural | desponsant | desponsantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | desponsabam | desponsabar |
| 2. Person Singular | desponsabas | desponsabare, desponsabaris |
| 3. Person Singular | desponsabat | desponsabatur |
| 1. Person Plural | desponsabamus | desponsabamur |
| 2. Person Plural | desponsabatis | desponsabamini |
| 3. Person Plural | desponsabant | desponsabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | desponsabo | desponsabor |
| 2. Person Singular | desponsabis | desponsabere, desponsaberis |
| 3. Person Singular | desponsabit | desponsabitur |
| 1. Person Plural | desponsabimus | desponsabimur |
| 2. Person Plural | desponsabitis | desponsabimini |
| 3. Person Plural | desponsabunt | desponsabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | desponsavi | — |
| 2. Person Singular | desponsavisti | — |
| 3. Person Singular | desponsavit | — |
| 1. Person Plural | desponsavimus | — |
| 2. Person Plural | desponsavistis | — |
| 3. Person Plural | desponsare, desponsavere, desponsaverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | desponsaveram | — |
| 2. Person Singular | desponsaveras | — |
| 3. Person Singular | desponsaverat | — |
| 1. Person Plural | desponsaveramus | — |
| 2. Person Plural | desponsaveratis | — |
| 3. Person Plural | desponsaverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | desponsavero | — |
| 2. Person Singular | desponsaris, desponsaveris | — |
| 3. Person Singular | desponsaverit | — |
| 1. Person Plural | desponsaverimus | — |
| 2. Person Plural | desponsaveritis | — |
| 3. Person Plural | desponsaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | desponsem | desponser |
| 2. Person Singular | desponses | desponsere, desponseris |
| 3. Person Singular | desponset | desponsetur |
| 1. Person Plural | desponsemus | desponsemur |
| 2. Person Plural | desponsetis | desponsemini |
| 3. Person Plural | desponsent | desponsentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | desponsarem | desponsarer |
| 2. Person Singular | desponsares | desponsarere, desponsareris |
| 3. Person Singular | desponsaret | desponsaretur |
| 1. Person Plural | desponsaremus | desponsaremur |
| 2. Person Plural | desponsaretis | desponsaremini |
| 3. Person Plural | desponsarent | desponsarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | desponsaverim | — |
| 2. Person Singular | desponsaris, desponsaveris | — |
| 3. Person Singular | desponsaverit | — |
| 1. Person Plural | desponsaverimus | — |
| 2. Person Plural | desponsaveritis | — |
| 3. Person Plural | desponsaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | desponsavissem | — |
| 2. Person Singular | desponsavisses | — |
| 3. Person Singular | desponsavisset | — |
| 1. Person Plural | desponsavissemus | — |
| 2. Person Plural | desponsavissetis | — |
| 3. Person Plural | desponsavissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | desponsare | desponsavisse |
| Passiv | desponsari, desponsarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | desponsa | desponsare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | desponsate | desponsamini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | desponsato | desponsator |
| 3. Person Singular | desponsato | desponsator |
| 2. Person Plural | desponsatote | — |
| 3. Person Plural | desponsanto | desponsantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | desponsata, desponsatum, desponsatus | desponsatae, desponsata, desponsati |
| Genitiv | desponsatae, desponsati | desponsatarum, desponsatorum |
| Dativ | desponsatae, desponsato | desponsatis |
| Akkusativ | desponsatam, desponsatum | desponsata, desponsatas, desponsatos |
| Ablativ | desponsata, desponsato | desponsatis |
| Vokativ | desponsata, desponsate, desponsatum | desponsatae, desponsata, desponsati |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | desponsans | desponsantes, desponsantia |
| Genitiv | desponsantis | desponsantium, desponsantum |
| Dativ | desponsanti | desponsantibus |
| Akkusativ | desponsans, desponsantem | desponsantes, desponsantia |
| Ablativ | desponsante, desponsanti | desponsantibus |
| Vokativ | desponsans | desponsantes, desponsantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | desponsatura, desponsaturum, desponsaturus | desponsatura, desponsaturae, desponsaturi |
| Genitiv | desponsaturae, desponsaturi | desponsaturarum, desponsaturorum |
| Dativ | desponsaturae, desponsaturo | desponsaturis |
| Akkusativ | desponsaturam, desponsaturum | desponsatura, desponsaturas, desponsaturos |
| Ablativ | desponsatura, desponsaturo | desponsaturis |
| Vokativ | desponsatura, desponsature, desponsaturum | desponsatura, desponsaturae, desponsaturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | desponsanda, desponsandum, desponsandus | desponsanda, desponsandae, desponsandi |
| Genitiv | desponsandae, desponsandi | desponsandarum, desponsandorum |
| Dativ | desponsandae, desponsando | desponsandis |
| Akkusativ | desponsandam, desponsandum | desponsanda, desponsandas, desponsandos |
| Ablativ | desponsanda, desponsando | desponsandis |
| Vokativ | desponsanda, desponsande, desponsandum | desponsanda, desponsandae, desponsandi |
152 (229) Formen für „desponsare“