Formentabelle zu „desinare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desino | desinor |
| 2. Person Singular | desinas | desinare, desinaris |
| 3. Person Singular | desinat | desinatur |
| 1. Person Plural | desinamus | desinamur |
| 2. Person Plural | desinatis | desinamini |
| 3. Person Plural | desinant | desinantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desinabam | desinabar |
| 2. Person Singular | desinabas | desinabare, desinabaris |
| 3. Person Singular | desinabat | desinabatur |
| 1. Person Plural | desinabamus | desinabamur |
| 2. Person Plural | desinabatis | desinabamini |
| 3. Person Plural | desinabant | desinabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desinabo | desinabor |
| 2. Person Singular | desinabis | desinabere, desinaberis |
| 3. Person Singular | desinabit | desinabitur |
| 1. Person Plural | desinabimus | desinabimur |
| 2. Person Plural | desinabitis | desinabimini |
| 3. Person Plural | desinabunt | desinabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desavi | — |
| 2. Person Singular | desavisti | — |
| 3. Person Singular | desavit | — |
| 1. Person Plural | desavimus | — |
| 2. Person Plural | desavistis | — |
| 3. Person Plural | desavere, desaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desaveram | — |
| 2. Person Singular | desaveras | — |
| 3. Person Singular | desaverat | — |
| 1. Person Plural | desaveramus | — |
| 2. Person Plural | desaveratis | — |
| 3. Person Plural | desaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desavero | — |
| 2. Person Singular | desaveris | — |
| 3. Person Singular | desaverit | — |
| 1. Person Plural | desaverimus | — |
| 2. Person Plural | desaveritis | — |
| 3. Person Plural | desaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desinem | desiner |
| 2. Person Singular | desines | desinere, desineris |
| 3. Person Singular | desinet | desinetur |
| 1. Person Plural | desinemus | desinemur |
| 2. Person Plural | desinetis | desinemini |
| 3. Person Plural | desinent | desinentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desinarem | desinarer |
| 2. Person Singular | desinares | desinarere, desinareris |
| 3. Person Singular | desinaret | desinaretur |
| 1. Person Plural | desinaremus | desinaremur |
| 2. Person Plural | desinaretis | desinaremini |
| 3. Person Plural | desinarent | desinarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desaverim | — |
| 2. Person Singular | desaveris | — |
| 3. Person Singular | desaverit | — |
| 1. Person Plural | desaverimus | — |
| 2. Person Plural | desaveritis | — |
| 3. Person Plural | desaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desavissem | — |
| 2. Person Singular | desavisses | — |
| 3. Person Singular | desavisset | — |
| 1. Person Plural | desavissemus | — |
| 2. Person Plural | desavissetis | — |
| 3. Person Plural | desavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | desinare | desavisse |
| Passiv | desinari, desinarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | desina | desinare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | desinate | desinamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | desinato | desinator |
| 3. Person Singular | desinato | desinator |
| 2. Person Plural | desinatote | — |
| 3. Person Plural | desinanto | desinantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | desata, desatum, desatus | desata, desatae, desati |
| Genitiv | desatae, desati | desatarum, desatorum |
| Dativ | desatae, desato | desatis |
| Akkusativ | desatam, desatum | desata, desatas, desatos |
| Ablativ | desata, desato | desatis |
| Vokativ | desata, desate, desatum | desata, desatae, desati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | desinans | desinantes, desinantia |
| Genitiv | desinantis | desinantium, desinantum |
| Dativ | desinanti | desinantibus |
| Akkusativ | desinans, desinantem | desinantes, desinantia |
| Ablativ | desinante, desinanti | desinantibus |
| Vokativ | desinans | desinantes, desinantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | desatura, desaturum, desaturus | desatura, desaturae, desaturi |
| Genitiv | desaturae, desaturi | desaturarum, desaturorum |
| Dativ | desaturae, desaturo | desaturis |
| Akkusativ | desaturam, desaturum | desatura, desaturas, desaturos |
| Ablativ | desatura, desaturo | desaturis |
| Vokativ | desatura, desature, desaturum | desatura, desaturae, desaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | desinanda, desinandum, desinandus | desinanda, desinandae, desinandi |
| Genitiv | desinandae, desinandi | desinandarum, desinandorum |
| Dativ | desinandae, desinando | desinandis |
| Akkusativ | desinandam, desinandum | desinanda, desinandas, desinandos |
| Ablativ | desinanda, desinando | desinandis |
| Vokativ | desinanda, desinande, desinandum | desinanda, desinandae, desinandi |
152 (225) Formen für „desinare“