Formentabelle zu „desaltare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desalto | desaltor |
| 2. Person Singular | desaltas | desaltare, desaltaris |
| 3. Person Singular | desaltat | desaltatur |
| 1. Person Plural | desaltamus | desaltamur |
| 2. Person Plural | desaltatis | desaltamini |
| 3. Person Plural | desaltant | desaltantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desaltabam | desaltabar |
| 2. Person Singular | desaltabas | desaltabare, desaltabaris |
| 3. Person Singular | desaltabat | desaltabatur |
| 1. Person Plural | desaltabamus | desaltabamur |
| 2. Person Plural | desaltabatis | desaltabamini |
| 3. Person Plural | desaltabant | desaltabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desaltabo | desaltabor |
| 2. Person Singular | desaltabis | desaltabere, desaltaberis |
| 3. Person Singular | desaltabit | desaltabitur |
| 1. Person Plural | desaltabimus | desaltabimur |
| 2. Person Plural | desaltabitis | desaltabimini |
| 3. Person Plural | desaltabunt | desaltabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desaltavi | — |
| 2. Person Singular | desaltavisti | — |
| 3. Person Singular | desaltavit | — |
| 1. Person Plural | desaltavimus | — |
| 2. Person Plural | desaltavistis | — |
| 3. Person Plural | desaltare, desaltavere, desaltaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desaltaveram | — |
| 2. Person Singular | desaltaveras | — |
| 3. Person Singular | desaltaverat | — |
| 1. Person Plural | desaltaveramus | — |
| 2. Person Plural | desaltaveratis | — |
| 3. Person Plural | desaltaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desaltavero | — |
| 2. Person Singular | desaltaris, desaltaveris | — |
| 3. Person Singular | desaltaverit | — |
| 1. Person Plural | desaltaverimus | — |
| 2. Person Plural | desaltaveritis | — |
| 3. Person Plural | desaltaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desaltem | desalter |
| 2. Person Singular | desaltes | desaltere, desalteris |
| 3. Person Singular | desaltet | desaltetur |
| 1. Person Plural | desaltemus | desaltemur |
| 2. Person Plural | desaltetis | desaltemini |
| 3. Person Plural | desaltent | desaltentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desaltarem | desaltarer |
| 2. Person Singular | desaltares | desaltarere, desaltareris |
| 3. Person Singular | desaltaret | desaltaretur |
| 1. Person Plural | desaltaremus | desaltaremur |
| 2. Person Plural | desaltaretis | desaltaremini |
| 3. Person Plural | desaltarent | desaltarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desaltaverim | — |
| 2. Person Singular | desaltaris, desaltaveris | — |
| 3. Person Singular | desaltaverit | — |
| 1. Person Plural | desaltaverimus | — |
| 2. Person Plural | desaltaveritis | — |
| 3. Person Plural | desaltaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | desaltavissem | — |
| 2. Person Singular | desaltavisses | — |
| 3. Person Singular | desaltavisset | — |
| 1. Person Plural | desaltavissemus | — |
| 2. Person Plural | desaltavissetis | — |
| 3. Person Plural | desaltavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | desaltare | desaltavisse |
| Passiv | desaltari, desaltarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | desalta | desaltare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | desaltate | desaltamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | desaltato | desaltator |
| 3. Person Singular | desaltato | desaltator |
| 2. Person Plural | desaltatote | — |
| 3. Person Plural | desaltanto | desaltantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | desaltata, desaltatum, desaltatus | desaltata, desaltatae, desaltati |
| Genitiv | desaltatae, desaltati | desaltatarum, desaltatorum |
| Dativ | desaltato, desaltatae | desaltatis |
| Akkusativ | desaltatam, desaltatum | desaltata, desaltatas, desaltatos |
| Ablativ | desaltato, desaltata | desaltatis |
| Vokativ | desaltata, desaltate, desaltatum | desaltata, desaltatae, desaltati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | desaltans | desaltantes, desaltantia |
| Genitiv | desaltantis | desaltantium, desaltantum |
| Dativ | desaltanti | desaltantibus |
| Akkusativ | desaltans, desaltantem | desaltantes, desaltantia |
| Ablativ | desaltante, desaltanti | desaltantibus |
| Vokativ | desaltans | desaltantes, desaltantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | desaltatura, desaltaturum, desaltaturus | desaltatura, desaltaturae, desaltaturi |
| Genitiv | desaltaturae, desaltaturi | desaltaturarum, desaltaturorum |
| Dativ | desaltaturae, desaltaturo | desaltaturis |
| Akkusativ | desaltaturam, desaltaturum | desaltatura, desaltaturas, desaltaturos |
| Ablativ | desaltatura, desaltaturo | desaltaturis |
| Vokativ | desaltatura, desaltature, desaltaturum | desaltatura, desaltaturae, desaltaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | desaltanda, desaltandum, desaltandus | desaltanda, desaltandae, desaltandi |
| Genitiv | desaltandae, desaltandi | desaltandarum, desaltandorum |
| Dativ | desaltandae, desaltando | desaltandis |
| Akkusativ | desaltandam, desaltandum | desaltanda, desaltandas, desaltandos |
| Ablativ | desaltanda, desaltando | desaltandis |
| Vokativ | desaltanda, desaltande, desaltandum | desaltanda, desaltandae, desaltandi |
152 (228) Formen für „desaltare“