Formentabelle zu „deoccare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
deocco | deoccor |
| 2. Person Singular | deoccas | deoccare, deoccaris |
| 3. Person Singular | deoccat | deoccatur |
| 1. Person Plural | deoccamus | deoccamur |
| 2. Person Plural | deoccatis | deoccamini |
| 3. Person Plural | deoccant | deoccantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | deoccabam | deoccabar |
| 2. Person Singular | deoccabas | deoccabare, deoccabaris |
| 3. Person Singular | deoccabat | deoccabatur |
| 1. Person Plural | deoccabamus | deoccabamur |
| 2. Person Plural | deoccabatis | deoccabamini |
| 3. Person Plural | deoccabant | deoccabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | deoccabo | deoccabor |
| 2. Person Singular | deoccabis | deoccabere, deoccaberis |
| 3. Person Singular | deoccabit | deoccabitur |
| 1. Person Plural | deoccabimus | deoccabimur |
| 2. Person Plural | deoccabitis | deoccabimini |
| 3. Person Plural | deoccabunt | deoccabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | deoccavi | — |
| 2. Person Singular | deoccavisti | — |
| 3. Person Singular | deoccavit | — |
| 1. Person Plural | deoccavimus | — |
| 2. Person Plural | deoccavistis | — |
| 3. Person Plural | deoccare, deoccavere, deoccaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | deoccaveram | — |
| 2. Person Singular | deoccaveras | — |
| 3. Person Singular | deoccaverat | — |
| 1. Person Plural | deoccaveramus | — |
| 2. Person Plural | deoccaveratis | — |
| 3. Person Plural | deoccaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | deoccavero | — |
| 2. Person Singular | deoccaris, deoccaveris | — |
| 3. Person Singular | deoccaverit | — |
| 1. Person Plural | deoccaverimus | — |
| 2. Person Plural | deoccaveritis | — |
| 3. Person Plural | deoccaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | deoccem | deoccer |
| 2. Person Singular | deocces | deoccere, deocceris |
| 3. Person Singular | deoccet | deoccetur |
| 1. Person Plural | deoccemus | deoccemur |
| 2. Person Plural | deoccetis | deoccemini |
| 3. Person Plural | deoccent | deoccentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | deoccarem | deoccarer |
| 2. Person Singular | deoccares | deoccarere, deoccareris |
| 3. Person Singular | deoccaret | deoccaretur |
| 1. Person Plural | deoccaremus | deoccaremur |
| 2. Person Plural | deoccaretis | deoccaremini |
| 3. Person Plural | deoccarent | deoccarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | deoccaverim | — |
| 2. Person Singular | deoccaris, deoccaveris | — |
| 3. Person Singular | deoccaverit | — |
| 1. Person Plural | deoccaverimus | — |
| 2. Person Plural | deoccaveritis | — |
| 3. Person Plural | deoccaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | deoccavissem | — |
| 2. Person Singular | deoccavisses | — |
| 3. Person Singular | deoccavisset | — |
| 1. Person Plural | deoccavissemus | — |
| 2. Person Plural | deoccavissetis | — |
| 3. Person Plural | deoccavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | deoccare | deoccavisse |
| Passiv | deoccari, deoccarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | deocca | deoccare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | deoccate | deoccamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | deoccato | deoccator |
| 3. Person Singular | deoccato | deoccator |
| 2. Person Plural | deoccatote | — |
| 3. Person Plural | deoccanto | deoccantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | deoccata, deoccatum, deoccatus | deoccata, deoccatae, deoccati |
| Genitiv | deoccatae, deoccati | deoccatarum, deoccatorum |
| Dativ | deoccatae, deoccato | deoccatis |
| Akkusativ | deoccatam, deoccatum | deoccata, deoccatas, deoccatos |
| Ablativ | deoccata, deoccato | deoccatis |
| Vokativ | deoccata, deoccate, deoccatum | deoccata, deoccatae, deoccati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | deoccans | deoccantes, deoccantia |
| Genitiv | deoccantis | deoccantium, deoccantum |
| Dativ | deoccanti | deoccantibus |
| Akkusativ | deoccans, deoccantem | deoccantes, deoccantia |
| Ablativ | deoccante, deoccanti | deoccantibus |
| Vokativ | deoccans | deoccantes, deoccantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | deoccatura, deoccaturum, deoccaturus | deoccatura, deoccaturae, deoccaturi |
| Genitiv | deoccaturae, deoccaturi | deoccaturarum, deoccaturorum |
| Dativ | deoccaturae, deoccaturo | deoccaturis |
| Akkusativ | deoccaturam, deoccaturum | deoccatura, deoccaturas, deoccaturos |
| Ablativ | deoccatura, deoccaturo | deoccaturis |
| Vokativ | deoccatura, deoccature, deoccaturum | deoccatura, deoccaturae, deoccaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | deoccanda, deoccandum, deoccandus | deoccanda, deoccandae, deoccandi |
| Genitiv | deoccandae, deoccandi | deoccandarum, deoccandorum |
| Dativ | deoccandae, deoccando | deoccandis |
| Akkusativ | deoccandam, deoccandum | deoccanda, deoccandas, deoccandos |
| Ablativ | deoccanda, deoccando | deoccandis |
| Vokativ | deoccanda, deoccande, deoccandum | deoccanda, deoccandae, deoccandi |
152 (228) Formen für „deoccare“