Formentabelle zu „denuntiare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | denuntiabam | denuntiabar |
| 2. Person Singular | denuntiabas | denuntiabare, denuntiabaris |
| 3. Person Singular | denuntiabat | denuntiabatur |
| 1. Person Plural | denuntiabamus | denuntiabamur |
| 2. Person Plural | denuntiabatis | denuntiabamini |
| 3. Person Plural | denuntiabant | denuntiabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | denuntiabo | denuntiabor |
| 2. Person Singular | denuntiabis | denuntiabere, denuntiaberis |
| 3. Person Singular | denuntiabit | denuntiabitur |
| 1. Person Plural | denuntiabimus | denuntiabimur |
| 2. Person Plural | denuntiabitis | denuntiabimini |
| 3. Person Plural | denuntiabunt | denuntiabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | denuntiaveram | — |
| 2. Person Singular | denuntiaveras | — |
| 3. Person Singular | denuntiarat, denuntiaverat | — |
| 1. Person Plural | denuntiaveramus | — |
| 2. Person Plural | denuntiaveratis | — |
| 3. Person Plural | denuntiaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | denuntiavero | — |
| 2. Person Singular | denuntiaris, denuntiaveris | — |
| 3. Person Singular | denuntiaverit | — |
| 1. Person Plural | denuntiaverimus | — |
| 2. Person Plural | denuntiaveritis | — |
| 3. Person Plural | denuntiaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | denuntiem | denuntier |
| 2. Person Singular | denunties | denuntiere, denuntieris |
| 3. Person Singular | denuntietque, denuntiet | denuntietur |
| 1. Person Plural | denuntiemus | denuntiemur |
| 2. Person Plural | denuntietis | denuntiemini |
| 3. Person Plural | denuntient | denuntientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | denuntiarem | denuntiarer |
| 2. Person Singular | denuntiares | denuntiarere, denuntiareris |
| 3. Person Singular | denuntiaret | denuntiaretur |
| 1. Person Plural | denuntiaremus | denuntiaremur |
| 2. Person Plural | denuntiaretis | denuntiaremini |
| 3. Person Plural | denuntiarent | denuntiarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | denuntiaverim | — |
| 2. Person Singular | denuntiaris, denuntiaveris | — |
| 3. Person Singular | denuntiaverit | — |
| 1. Person Plural | denuntiaverimus | — |
| 2. Person Plural | denuntiaveritis | — |
| 3. Person Plural | denuntiaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | denuntiavissem | — |
| 2. Person Singular | denuntiavisses | — |
| 3. Person Singular | denuntiasset, denuntiavisset | — |
| 1. Person Plural | denuntiavissemus | — |
| 2. Person Plural | denuntiavissetis | — |
| 3. Person Plural | denuntiavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | denuntia | denuntiare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | denuntiate | denuntiamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | denuntiato, denuntiatoreis | denuntiator |
| 3. Person Singular | denuntiato, denuntiatoreis | denuntiator |
| 2. Person Plural | denuntiatote | — |
| 3. Person Plural | denuntianto | denuntiantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | denuntiatum, denuntiata, denunciata, denunciatum, denuntiatus | denuntiata, denunciata, denuntiatae, denuntiati |
| Genitiv | denuntiatae, denuntiati | denuntiatarum, denuntiatorum |
| Dativ | denuntiato, denuntiatae, denuntiatoreis | denunciatis, denuntiatis |
| Akkusativ | denuntiatum, denunciatum, denuntiatam | denuntiata, denunciata, denuntiatas, denuntiatos |
| Ablativ | denuntiato, denuntiata, denunciata, denuntiatoreis | denunciatis, denuntiatis |
| Vokativ | denuntiatum, denuntiata, denunciata, denunciatum, denuntiate | denuntiata, denunciata, denuntiatae, denuntiati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | denuntiatura, denuntiaturum, denuntiaturus | denuntiatura, denuntiaturae, denuntiaturi |
| Genitiv | denuntiaturae, denuntiaturi | denuntiaturarum, denuntiaturorum |
| Dativ | denuntiaturae, denuntiaturo | denuntiaturis |
| Akkusativ | denuntiaturam, denuntiaturum | denuntiatura, denuntiaturas, denuntiaturos |
| Ablativ | denuntiatura, denuntiaturo | denuntiaturis |
| Vokativ | denuntiatura, denuntiature, denuntiaturum | denuntiatura, denuntiaturae, denuntiaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | denuntianda, denuntiandum, denuntiandus | denuntiandi, denuntianda, denuntiandae |
| Genitiv | denuntiandi, denuntiandae | denuntiandarum, denuntiandorum |
| Dativ | denuntiando, denuntiandae | denunciandis, denuntiandis |
| Akkusativ | denuntiandam, denuntiandum | denuntianda, denuntiandas, denuntiandos |
| Ablativ | denuntiando, denuntianda | denunciandis, denuntiandis |
| Vokativ | denuntianda, denuntiande, denuntiandum | denuntiandi, denuntianda, denuntiandae |
152 (261) Formen für „denuntiare“