Formentabelle zu „demanare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
demano | demanor |
| 2. Person Singular | demanas | demanare, demanaris |
| 3. Person Singular | demanat | demanatur |
| 1. Person Plural | demanamus | demanamur |
| 2. Person Plural | demanatis | demanamini |
| 3. Person Plural | demanant | demanantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | demanabam | demanabar |
| 2. Person Singular | demanabas | demanabare, demanabaris |
| 3. Person Singular | demanabat | demanabatur |
| 1. Person Plural | demanabamus | demanabamur |
| 2. Person Plural | demanabatis | demanabamini |
| 3. Person Plural | demanabant | demanabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | demanabo | demanabor |
| 2. Person Singular | demanabis | demanabere, demanaberis |
| 3. Person Singular | demanabit | demanabitur |
| 1. Person Plural | demanabimus | demanabimur |
| 2. Person Plural | demanabitis | demanabimini |
| 3. Person Plural | demanabunt | demanabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | demanavi | — |
| 2. Person Singular | demanavisti | — |
| 3. Person Singular | demanavit | — |
| 1. Person Plural | demanavimus | — |
| 2. Person Plural | demanavistis | — |
| 3. Person Plural | demanare, demanavere, demanaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | demanaveram | — |
| 2. Person Singular | demanaveras | — |
| 3. Person Singular | demanaverat | — |
| 1. Person Plural | demanaveramus | — |
| 2. Person Plural | demanaveratis | — |
| 3. Person Plural | demanaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | demanavero | — |
| 2. Person Singular | demanaris, demanaveris | — |
| 3. Person Singular | demanaverit | — |
| 1. Person Plural | demanaverimus | — |
| 2. Person Plural | demanaveritis | — |
| 3. Person Plural | demanaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | demanem | demaner |
| 2. Person Singular | demanes | demanere, demaneris |
| 3. Person Singular | demanet | demanetur |
| 1. Person Plural | demanemus | demanemur |
| 2. Person Plural | demanetis | demanemini |
| 3. Person Plural | demanent | demanentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | demanarem | demanarer |
| 2. Person Singular | demanares | demanarere, demanareris |
| 3. Person Singular | demanaret | demanaretur |
| 1. Person Plural | demanaremus | demanaremur |
| 2. Person Plural | demanaretis | demanaremini |
| 3. Person Plural | demanarent | demanarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | demanaverim | — |
| 2. Person Singular | demanaris, demanaveris | — |
| 3. Person Singular | demanaverit | — |
| 1. Person Plural | demanaverimus | — |
| 2. Person Plural | demanaveritis | — |
| 3. Person Plural | demanaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | demanavissem | — |
| 2. Person Singular | demanavisses | — |
| 3. Person Singular | demanavisset | — |
| 1. Person Plural | demanavissemus | — |
| 2. Person Plural | demanavissetis | — |
| 3. Person Plural | demanavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | demanare | demanavisse |
| Passiv | demanari, demanarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | demana | demanare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | demanate | demanamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | demanato | demanator |
| 3. Person Singular | demanato | demanator |
| 2. Person Plural | demanatote | — |
| 3. Person Plural | demananto | demanantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | demanata, demanatum, demanatus | demanata, demanatae, demanati |
| Genitiv | demanatae, demanati | demanatarum, demanatorum |
| Dativ | demanatae, demanato | demanatis |
| Akkusativ | demanatam, demanatum | demanata, demanatas, demanatos |
| Ablativ | demanata, demanato | demanatis |
| Vokativ | demanata, demanate, demanatum | demanata, demanatae, demanati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | demanans | demanantes, demanantia |
| Genitiv | demanantis | demanantium, demanantum |
| Dativ | demananti | demanantibus |
| Akkusativ | demanans, demanantem | demanantes, demanantia |
| Ablativ | demanante, demananti | demanantibus |
| Vokativ | demanans | demanantes, demanantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | demanatura, demanaturum, demanaturus | demanatura, demanaturae, demanaturi |
| Genitiv | demanaturae, demanaturi | demanaturarum, demanaturorum |
| Dativ | demanaturae, demanaturo | demanaturis |
| Akkusativ | demanaturam, demanaturum | demanatura, demanaturas, demanaturos |
| Ablativ | demanatura, demanaturo | demanaturis |
| Vokativ | demanatura, demanature, demanaturum | demanatura, demanaturae, demanaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | demananda, demanandum, demanandus | demananda, demanandae, demanandi |
| Genitiv | demanandae, demanandi | demanandarum, demanandorum |
| Dativ | demanandae, demanando | demanandis |
| Akkusativ | demanandam, demanandum | demananda, demanandas, demanandos |
| Ablativ | demananda, demanando | demanandis |
| Vokativ | demananda, demanande, demanandum | demananda, demanandae, demanandi |
152 (228) Formen für „demanare“