Formentabelle zu „dehonorare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
dehonoro | dehonoror |
| 2. Person Singular | dehonoras | dehonorare, dehonoraris |
| 3. Person Singular | dehonorat | dehonoratur |
| 1. Person Plural | dehonoramus | dehonoramur |
| 2. Person Plural | dehonoratis | dehonoramini |
| 3. Person Plural | dehonorant | dehonorantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonorabam | dehonorabar |
| 2. Person Singular | dehonorabas | dehonorabare, dehonorabaris |
| 3. Person Singular | dehonorabat | dehonorabatur |
| 1. Person Plural | dehonorabamus | dehonorabamur |
| 2. Person Plural | dehonorabatis | dehonorabamini |
| 3. Person Plural | dehonorabant | dehonorabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonorabo | dehonorabor |
| 2. Person Singular | dehonorabis | dehonorabere, dehonoraberis |
| 3. Person Singular | dehonorabit | dehonorabitur |
| 1. Person Plural | dehonorabimus | dehonorabimur |
| 2. Person Plural | dehonorabitis | dehonorabimini |
| 3. Person Plural | dehonorabunt | dehonorabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonoravi | — |
| 2. Person Singular | dehonoravisti | — |
| 3. Person Singular | dehonoravit | — |
| 1. Person Plural | dehonoravimus | — |
| 2. Person Plural | dehonoravistis | — |
| 3. Person Plural | dehonorare, dehonoravere, dehonoraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonoraveram | — |
| 2. Person Singular | dehonoraveras | — |
| 3. Person Singular | dehonoraverat | — |
| 1. Person Plural | dehonoraveramus | — |
| 2. Person Plural | dehonoraveratis | — |
| 3. Person Plural | dehonoraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonoravero | — |
| 2. Person Singular | dehonoraris, dehonoraveris | — |
| 3. Person Singular | dehonoraverit | — |
| 1. Person Plural | dehonoraverimus | — |
| 2. Person Plural | dehonoraveritis | — |
| 3. Person Plural | dehonoraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonorem | dehonorer |
| 2. Person Singular | dehonores | dehonorere, dehonoreris |
| 3. Person Singular | dehonoret | dehonoretur |
| 1. Person Plural | dehonoremus | dehonoremur |
| 2. Person Plural | dehonoretis | dehonoremini |
| 3. Person Plural | dehonorent | dehonorentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonorarem | dehonorarer |
| 2. Person Singular | dehonorares | dehonorarere, dehonorareris |
| 3. Person Singular | dehonoraret | dehonoraretur |
| 1. Person Plural | dehonoraremus | dehonoraremur |
| 2. Person Plural | dehonoraretis | dehonoraremini |
| 3. Person Plural | dehonorarent | dehonorarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonoraverim | — |
| 2. Person Singular | dehonoraris, dehonoraveris | — |
| 3. Person Singular | dehonoraverit | — |
| 1. Person Plural | dehonoraverimus | — |
| 2. Person Plural | dehonoraveritis | — |
| 3. Person Plural | dehonoraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonoravissem | — |
| 2. Person Singular | dehonoravisses | — |
| 3. Person Singular | dehonoravisset | — |
| 1. Person Plural | dehonoravissemus | — |
| 2. Person Plural | dehonoravissetis | — |
| 3. Person Plural | dehonoravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | dehonorare | dehonoravisse |
| Passiv | dehonorari, dehonorarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dehonora | dehonorare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dehonorate | dehonoramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dehonorato | dehonorator |
| 3. Person Singular | dehonorato | dehonorator |
| 2. Person Plural | dehonoratote | — |
| 3. Person Plural | dehonoranto | dehonorantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dehonorata, dehonoratum, dehonoratus | dehonorata, dehonoratae, dehonorati |
| Genitiv | dehonoratae, dehonorati | dehonoratarum, dehonoratorum |
| Dativ | dehonoratae, dehonorato | dehonoratis |
| Akkusativ | dehonoratam, dehonoratum | dehonorata, dehonoratas, dehonoratos |
| Ablativ | dehonorata, dehonorato | dehonoratis |
| Vokativ | dehonorata, dehonorate, dehonoratum | dehonorata, dehonoratae, dehonorati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dehonorans | dehonorantes, dehonorantia |
| Genitiv | dehonorantis | dehonorantium, dehonorantum |
| Dativ | dehonoranti | dehonorantibus |
| Akkusativ | dehonorans, dehonorantem | dehonorantes, dehonorantia |
| Ablativ | dehonorante, dehonoranti | dehonorantibus |
| Vokativ | dehonorans | dehonorantes, dehonorantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dehonoratura, dehonoraturum, dehonoraturus | dehonoratura, dehonoraturae, dehonoraturi |
| Genitiv | dehonoraturae, dehonoraturi | dehonoraturarum, dehonoraturorum |
| Dativ | dehonoraturae, dehonoraturo | dehonoraturis |
| Akkusativ | dehonoraturam, dehonoraturum | dehonoratura, dehonoraturas, dehonoraturos |
| Ablativ | dehonoratura, dehonoraturo | dehonoraturis |
| Vokativ | dehonoratura, dehonorature, dehonoraturum | dehonoratura, dehonoraturae, dehonoraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dehonoranda, dehonorandum, dehonorandus | dehonoranda, dehonorandae, dehonorandi |
| Genitiv | dehonorandae, dehonorandi | dehonorandarum, dehonorandorum |
| Dativ | dehonorandae, dehonorando | dehonorandis |
| Akkusativ | dehonorandam, dehonorandum | dehonoranda, dehonorandas, dehonorandos |
| Ablativ | dehonoranda, dehonorando | dehonorandis |
| Vokativ | dehonoranda, dehonorande, dehonorandum | dehonoranda, dehonorandae, dehonorandi |
152 (228) Formen für „dehonorare“