Formentabelle zu „dehonestare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonesto | dehonestor |
| 2. Person Singular | dehonestas | dehonestare, dehonestaris |
| 3. Person Singular | dehonestat | dehonestatur |
| 1. Person Plural | dehonestamus | dehonestamur |
| 2. Person Plural | dehonestatis | dehonestamini |
| 3. Person Plural | dehonestant | dehonestantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonestabam | dehonestabar |
| 2. Person Singular | dehonestabas | dehonestabare, dehonestabaris |
| 3. Person Singular | dehonestabat | dehonestabatur |
| 1. Person Plural | dehonestabamus | dehonestabamur |
| 2. Person Plural | dehonestabatis | dehonestabamini |
| 3. Person Plural | dehonestabant | dehonestabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonestabo | dehonestabor |
| 2. Person Singular | dehonestabis | dehonestabere, dehonestaberis |
| 3. Person Singular | dehonestabit | dehonestabitur |
| 1. Person Plural | dehonestabimus | dehonestabimur |
| 2. Person Plural | dehonestabitis | dehonestabimini |
| 3. Person Plural | dehonestabunt | dehonestabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonestavi | — |
| 2. Person Singular | dehonestavisti | — |
| 3. Person Singular | dehonestavit | — |
| 1. Person Plural | dehonestavimus | — |
| 2. Person Plural | dehonestavistis | — |
| 3. Person Plural | dehonestare, dehonestavere, dehonestaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonestaveram | — |
| 2. Person Singular | dehonestaveras | — |
| 3. Person Singular | dehonestaverat | — |
| 1. Person Plural | dehonestaveramus | — |
| 2. Person Plural | dehonestaveratis | — |
| 3. Person Plural | dehonestaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonestavero | — |
| 2. Person Singular | dehonestaris, dehonestaveris | — |
| 3. Person Singular | dehonestaverit | — |
| 1. Person Plural | dehonestaverimus | — |
| 2. Person Plural | dehonestaveritis | — |
| 3. Person Plural | dehonestaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonestem | dehonester |
| 2. Person Singular | dehonestes | dehonestere, dehonesteris |
| 3. Person Singular | dehonestet | dehonestetur |
| 1. Person Plural | dehonestemus | dehonestemur |
| 2. Person Plural | dehonestetis | dehonestemini |
| 3. Person Plural | dehonestent | dehonestentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonestarem | dehonestarer |
| 2. Person Singular | dehonestares | dehonestarere, dehonestareris |
| 3. Person Singular | dehonestaret | dehonestaretur |
| 1. Person Plural | dehonestaremus | dehonestaremur |
| 2. Person Plural | dehonestaretis | dehonestaremini |
| 3. Person Plural | dehonestarent | dehonestarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonestaverim | — |
| 2. Person Singular | dehonestaris, dehonestaveris | — |
| 3. Person Singular | dehonestaverit | — |
| 1. Person Plural | dehonestaverimus | — |
| 2. Person Plural | dehonestaveritis | — |
| 3. Person Plural | dehonestaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dehonestavissem | — |
| 2. Person Singular | dehonestavisses | — |
| 3. Person Singular | dehonestavisset | — |
| 1. Person Plural | dehonestavissemus | — |
| 2. Person Plural | dehonestavissetis | — |
| 3. Person Plural | dehonestavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | dehonestare | dehonestavisse |
| Passiv | dehonestari, dehonestarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dehonesta | dehonestare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dehonestate | dehonestamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dehonestato | dehonestator |
| 3. Person Singular | dehonestato | dehonestator |
| 2. Person Plural | dehonestatote | — |
| 3. Person Plural | dehonestanto | dehonestantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dehonestata, dehonestatum, dehonestatus | dehonestata, dehonestatae, dehonestati |
| Genitiv | dehonestatae, dehonestati | dehonestatarum, dehonestatorum |
| Dativ | dehonestatae, dehonestato | dehonestatis |
| Akkusativ | dehonestatam, dehonestatum | dehonestata, dehonestatas, dehonestatos |
| Ablativ | dehonestata, dehonestato | dehonestatis |
| Vokativ | dehonestata, dehonestate, dehonestatum | dehonestata, dehonestatae, dehonestati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dehonestans | dehonestantes, dehonestantia |
| Genitiv | dehonestantis | dehonestantium, dehonestantum |
| Dativ | dehonestanti | dehonestantibus |
| Akkusativ | dehonestans, dehonestantem | dehonestantes, dehonestantia |
| Ablativ | dehonestante, dehonestanti | dehonestantibus |
| Vokativ | dehonestans | dehonestantes, dehonestantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dehonestatura, dehonestaturum, dehonestaturus | dehonestatura, dehonestaturae, dehonestaturi |
| Genitiv | dehonestaturae, dehonestaturi | dehonestaturarum, dehonestaturorum |
| Dativ | dehonestaturae, dehonestaturo | dehonestaturis |
| Akkusativ | dehonestaturam, dehonestaturum | dehonestatura, dehonestaturas, dehonestaturos |
| Ablativ | dehonestatura, dehonestaturo | dehonestaturis |
| Vokativ | dehonestatura, dehonestature, dehonestaturum | dehonestatura, dehonestaturae, dehonestaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dehonestanda, dehonestandum, dehonestandus | dehonestanda, dehonestandae, dehonestandi |
| Genitiv | dehonestandae, dehonestandi | dehonestandarum, dehonestandorum |
| Dativ | dehonestandae, dehonestando | dehonestandis |
| Akkusativ | dehonestandam, dehonestandum | dehonestanda, dehonestandas, dehonestandos |
| Ablativ | dehonestanda, dehonestando | dehonestandis |
| Vokativ | dehonestanda, dehonestande, dehonestandum | dehonestanda, dehonestandae, dehonestandi |
152 (228) Formen für „dehonestare“