| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defrusto | defrustor |
| 2. Person Singular | defrustas | defrustare, defrustaris |
| 3. Person Singular | defrustat | defrustatur |
| 1. Person Plural | defrustamus | defrustamur |
| 2. Person Plural | defrustatis | defrustamini |
| 3. Person Plural | defrustant | defrustantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defrustabam | defrustabar |
| 2. Person Singular | defrustabas | defrustabare, defrustabaris |
| 3. Person Singular | defrustabat | defrustabatur |
| 1. Person Plural | defrustabamus | defrustabamur |
| 2. Person Plural | defrustabatis | defrustabamini |
| 3. Person Plural | defrustabant | defrustabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defrustabo | defrustabor |
| 2. Person Singular | defrustabis | defrustabere, defrustaberis |
| 3. Person Singular | defrustabit | defrustabitur |
| 1. Person Plural | defrustabimus | defrustabimur |
| 2. Person Plural | defrustabitis | defrustabimini |
| 3. Person Plural | defrustabunt | defrustabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defrustavi | — |
| 2. Person Singular | defrustavisti | — |
| 3. Person Singular | defrustavit | — |
| 1. Person Plural | defrustavimus | — |
| 2. Person Plural | defrustavistis | — |
| 3. Person Plural | defrustare, defrustavere, defrustaverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defrustaveram | — |
| 2. Person Singular | defrustaveras | — |
| 3. Person Singular | defrustaverat | — |
| 1. Person Plural | defrustaveramus | — |
| 2. Person Plural | defrustaveratis | — |
| 3. Person Plural | defrustaverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defrustavero | — |
| 2. Person Singular | defrustaris, defrustaveris | — |
| 3. Person Singular | defrustaverit | — |
| 1. Person Plural | defrustaverimus | — |
| 2. Person Plural | defrustaveritis | — |
| 3. Person Plural | defrustaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defrustem | defruster |
| 2. Person Singular | defrustes | defrustere, defrusteris |
| 3. Person Singular | defrustet | defrustetur |
| 1. Person Plural | defrustemus | defrustemur |
| 2. Person Plural | defrustetis | defrustemini |
| 3. Person Plural | defrustent | defrustentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defrustarem | defrustarer |
| 2. Person Singular | defrustares | defrustarere, defrustareris |
| 3. Person Singular | defrustaret | defrustaretur |
| 1. Person Plural | defrustaremus | defrustaremur |
| 2. Person Plural | defrustaretis | defrustaremini |
| 3. Person Plural | defrustarent | defrustarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defrustaverim | — |
| 2. Person Singular | defrustaris, defrustaveris | — |
| 3. Person Singular | defrustaverit | — |
| 1. Person Plural | defrustaverimus | — |
| 2. Person Plural | defrustaveritis | — |
| 3. Person Plural | defrustaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defrustavissem | — |
| 2. Person Singular | defrustavisses | — |
| 3. Person Singular | defrustavisset | — |
| 1. Person Plural | defrustavissemus | — |
| 2. Person Plural | defrustavissetis | — |
| 3. Person Plural | defrustavissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | defrustare | defrustavisse |
| Passiv | defrustari, defrustarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | defrusta | defrustare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | defrustate | defrustamini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | defrustato | defrustator |
| 3. Person Singular | defrustato | defrustator |
| 2. Person Plural | defrustatote | — |
| 3. Person Plural | defrustanto | defrustantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | defrustata, defrustatum, defrustatus | defrustata, defrustatae, defrustati |
| Genitiv | defrustatae, defrustati | defrustatarum, defrustatorum |
| Dativ | defrustatae, defrustato | defrustatis |
| Akkusativ | defrustatam, defrustatum | defrustata, defrustatas, defrustatos |
| Ablativ | defrustata, defrustato | defrustatis |
| Vokativ | defrustata, defrustate, defrustatum | defrustata, defrustatae, defrustati |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | defrustans | defrustantes, defrustantia |
| Genitiv | defrustantis | defrustantium, defrustantum |
| Dativ | defrustanti | defrustantibus |
| Akkusativ | defrustans, defrustantem | defrustantes, defrustantia |
| Ablativ | defrustante, defrustanti | defrustantibus |
| Vokativ | defrustans | defrustantes, defrustantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | defrustatura, defrustaturum, defrustaturus | defrustatura, defrustaturae, defrustaturi |
| Genitiv | defrustaturae, defrustaturi | defrustaturarum, defrustaturorum |
| Dativ | defrustaturae, defrustaturo | defrustaturis |
| Akkusativ | defrustaturam, defrustaturum | defrustatura, defrustaturas, defrustaturos |
| Ablativ | defrustatura, defrustaturo | defrustaturis |
| Vokativ | defrustatura, defrustature, defrustaturum | defrustatura, defrustaturae, defrustaturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | defrustanda, defrustandum, defrustandus | defrustandae, defrustanda, defrustandi |
| Genitiv | defrustandae, defrustandi | defrustandarum, defrustandorum |
| Dativ | defrustandae, defrustando | defrustandis |
| Akkusativ | defrustandam, defrustandum | defrustanda, defrustandas, defrustandos |
| Ablativ | defrustanda, defrustando | defrustandis |
| Vokativ | defrustanda, defrustande, defrustandum | defrustandae, defrustanda, defrustandi |
152 (228) Formen für „defrustare“