| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defrico | defricor |
| 2. Person Singular | defricas | defricare, defricaris |
| 3. Person Singular | defricat | defricatur |
| 1. Person Plural | defricamus | defricamur |
| 2. Person Plural | defricatis | defricamini |
| 3. Person Plural | defricant | defricantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defricabam | defricabar |
| 2. Person Singular | defricabas | defricabare, defricabaris |
| 3. Person Singular | defricabat | defricabatur |
| 1. Person Plural | defricabamus | defricabamur |
| 2. Person Plural | defricabatis | defricabamini |
| 3. Person Plural | defricabant | defricabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defricabo | defricabor |
| 2. Person Singular | defricabis | defricabere, defricaberis |
| 3. Person Singular | defricabit | defricabitur |
| 1. Person Plural | defricabimus | defricabimur |
| 2. Person Plural | defricabitis | defricabimini |
| 3. Person Plural | defricabunt | defricabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defricui | — |
| 2. Person Singular | defricuisti | — |
| 3. Person Singular | defricuit | — |
| 1. Person Plural | defricuimus | — |
| 2. Person Plural | defricuistis | — |
| 3. Person Plural | defricuere, defricuerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defricueram | — |
| 2. Person Singular | defricueras | — |
| 3. Person Singular | defricuerat | — |
| 1. Person Plural | defricueramus | — |
| 2. Person Plural | defricueratis | — |
| 3. Person Plural | defricuerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defricuero | — |
| 2. Person Singular | defricueris | — |
| 3. Person Singular | defricuerit | — |
| 1. Person Plural | defricuerimus | — |
| 2. Person Plural | defricueritis | — |
| 3. Person Plural | defricuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defricem | defricer |
| 2. Person Singular | defrices | defricere, defriceris |
| 3. Person Singular | defricet | defricetur |
| 1. Person Plural | defricemus | defricemur |
| 2. Person Plural | defricetis | defricemini |
| 3. Person Plural | defricent | defricentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defricarem | defricarer |
| 2. Person Singular | defricares | defricarere, defricareris |
| 3. Person Singular | defricaret | defricaretur |
| 1. Person Plural | defricaremus | defricaremur |
| 2. Person Plural | defricaretis | defricaremini |
| 3. Person Plural | defricarent | defricarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defricuerim | — |
| 2. Person Singular | defricueris | — |
| 3. Person Singular | defricuerit | — |
| 1. Person Plural | defricuerimus | — |
| 2. Person Plural | defricueritis | — |
| 3. Person Plural | defricuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | defricuissem | — |
| 2. Person Singular | defricuisses | — |
| 3. Person Singular | defricuisset | — |
| 1. Person Plural | defricuissemus | — |
| 2. Person Plural | defricuissetis | — |
| 3. Person Plural | defricuissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | defricare | defricuisse |
| Passiv | defricari, defricarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | defrica | defricare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | defricate | defricamini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | defricato | defricator |
| 3. Person Singular | defricato | defricator |
| 2. Person Plural | defricatote | — |
| 3. Person Plural | defricanto | defricantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | defrictum, defricata, defricatum, defricatus, defricta, defrictus | defricata, defricatae, defricati, defricta, defrictae, defricti |
| Genitiv | defricatae, defricati, defrictae, defricti | defricatarum, defricatorum, defrictarum, defrictorum |
| Dativ | defricatae, defricato, defrictae, defricto | defrictis, defricatis |
| Akkusativ | defrictum, defricatam, defricatum, defrictam | defricata, defricatas, defricatos, defricta, defrictas, defrictos |
| Ablativ | defricata, defricato, defricta, defricto | defrictis, defricatis |
| Vokativ | defrictum, defricata, defricate, defricatum, defricta, defricte | defricata, defricatae, defricati, defricta, defrictae, defricti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | defricans | defricantes, defricantia |
| Genitiv | defricantis | defricantium, defricantum |
| Dativ | defricanti | defricantibus |
| Akkusativ | defricans, defricantem | defricantes, defricantia |
| Ablativ | defricante, defricanti | defricantibus |
| Vokativ | defricans | defricantes, defricantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | defricatura, defricaturum, defricaturus, defrictura, defricturum, defricturus | defricatura, defricaturae, defricaturi, defrictura, defricturae, defricturi |
| Genitiv | defricaturae, defricaturi, defricturae, defricturi | defricaturarum, defricaturorum, defricturarum, defricturorum |
| Dativ | defricaturae, defricaturo, defricturae, defricturo | defricaturis, defricturis |
| Akkusativ | defricaturam, defricaturum, defricturam, defricturum | defricatura, defricaturas, defricaturos, defrictura, defricturas, defricturos |
| Ablativ | defricatura, defricaturo, defrictura, defricturo | defricaturis, defricturis |
| Vokativ | defricatura, defricature, defricaturum, defrictura, defricture, defricturum | defricatura, defricaturae, defricaturi, defrictura, defricturae, defricturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | defricanda, defricandum, defricandus | defricanda, defricandae, defricandi |
| Genitiv | defricandae, defricandi | defricandarum, defricandorum |
| Dativ | defricandae, defricando | defricandis |
| Akkusativ | defricandam, defricandum | defricanda, defricandas, defricandos |
| Ablativ | defricanda, defricando | defricandis |
| Vokativ | defricanda, defricande, defricandum | defricanda, defricandae, defricandi |
152 (289) Formen für „defricare“