Formentabelle zu „defraudare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defraudo | defraudor |
| 2. Person Singular | defraudas | defraudare, defraudaris |
| 3. Person Singular | defraudat | defraudatur |
| 1. Person Plural | defraudamus | defraudamur |
| 2. Person Plural | defraudatis | defraudamini |
| 3. Person Plural | defraudant | defraudantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defraudabam | defraudabar |
| 2. Person Singular | defraudabas | defraudabare, defraudabaris |
| 3. Person Singular | defraudabat | defraudabatur |
| 1. Person Plural | defraudabamus | defraudabamur |
| 2. Person Plural | defraudabatis | defraudabamini |
| 3. Person Plural | defraudabant | defraudabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defraudabo | defraudabor |
| 2. Person Singular | defraudabis | defraudabere, defraudaberis |
| 3. Person Singular | defraudabit | defraudabitur |
| 1. Person Plural | defraudabimus | defraudabimur |
| 2. Person Plural | defraudabitis | defraudabimini |
| 3. Person Plural | defraudabunt | defraudabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defraudavi | — |
| 2. Person Singular | defraudasti, defraudavisti | — |
| 3. Person Singular | defraudavit | — |
| 1. Person Plural | defraudavimus | — |
| 2. Person Plural | defraudavistis | — |
| 3. Person Plural | defraudare, defraudavere, defraudaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defraudaveram | — |
| 2. Person Singular | defraudaveras | — |
| 3. Person Singular | defraudaverat | — |
| 1. Person Plural | defraudaveramus | — |
| 2. Person Plural | defraudaveratis | — |
| 3. Person Plural | defraudaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defraudavero | — |
| 2. Person Singular | defraudaris, defraudaveris | — |
| 3. Person Singular | defraudaverit | — |
| 1. Person Plural | defraudaverimus | — |
| 2. Person Plural | defraudaveritis | — |
| 3. Person Plural | defraudaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defraudem | defrauder |
| 2. Person Singular | defraudes | defraudere, defrauderis |
| 3. Person Singular | defraudet | defraudetur |
| 1. Person Plural | defraudemus | defraudemur |
| 2. Person Plural | defraudetis | defraudemini |
| 3. Person Plural | defraudent | defraudentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defraudarem | defraudarer |
| 2. Person Singular | defraudares | defraudarere, defraudareris |
| 3. Person Singular | defraudaret | defraudaretur |
| 1. Person Plural | defraudaremus | defraudaremur |
| 2. Person Plural | defraudaretis | defraudaremini |
| 3. Person Plural | defraudarent | defraudarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defraudaverim | — |
| 2. Person Singular | defraudaris, defraudaveris | — |
| 3. Person Singular | defraudaverit | — |
| 1. Person Plural | defraudaverimus | — |
| 2. Person Plural | defraudaveritis | — |
| 3. Person Plural | defraudaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defraudavissem | — |
| 2. Person Singular | defraudavisses | — |
| 3. Person Singular | defraudavisset | — |
| 1. Person Plural | defraudavissemus | — |
| 2. Person Plural | defraudavissetis | — |
| 3. Person Plural | defraudavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | defrauda | defraudare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | defraudate | defraudamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | defraudato, defraudatoreis | defraudator |
| 3. Person Singular | defraudato, defraudatoreis | defraudator |
| 2. Person Plural | defraudatote | — |
| 3. Person Plural | defraudanto | defraudantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | defraudatus, defraudata, defraudatum | defraudati, defraudata, defraudatae |
| Genitiv | defraudati, defraudatae | defraudatarum, defraudatorum |
| Dativ | defraudatae, defraudato, defraudatoreis | defraudatis |
| Akkusativ | defraudatam, defraudatum | defraudatos, defraudata, defraudatas |
| Ablativ | defraudata, defraudato, defraudatoreis | defraudatis |
| Vokativ | defraudata, defraudate, defraudatum | defraudati, defraudata, defraudatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | defraudans | defraudantes, defraudantia |
| Genitiv | defraudantis | defraudantium, defraudantum |
| Dativ | defraudanti | defraudantibus |
| Akkusativ | defraudans, defraudantem | defraudantes, defraudantia |
| Ablativ | defraudante, defraudanti | defraudantibus |
| Vokativ | defraudans | defraudantes, defraudantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | defraudatura, defraudaturum, defraudaturus | defraudatura, defraudaturae, defraudaturi |
| Genitiv | defraudaturae, defraudaturi | defraudaturarum, defraudaturorum |
| Dativ | defraudaturae, defraudaturo | defraudaturis |
| Akkusativ | defraudaturam, defraudaturum | defraudatura, defraudaturas, defraudaturos |
| Ablativ | defraudatura, defraudaturo | defraudaturis |
| Vokativ | defraudatura, defraudature, defraudaturum | defraudatura, defraudaturae, defraudaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | defraudanda, defraudandum, defraudandus | defraudanda, defraudandae, defraudandi |
| Genitiv | defraudandae, defraudandi | defraudandarum, defraudandorum |
| Dativ | defraudandae, defraudando | defraudandis |
| Akkusativ | defraudandam, defraudandum | defraudanda, defraudandas, defraudandos |
| Ablativ | defraudanda, defraudando | defraudandis |
| Vokativ | defraudanda, defraudande, defraudandum | defraudanda, defraudandae, defraudandi |
152 (235) Formen für „defraudare“