Formentabelle zu „defenerare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
defenero | defeneror |
| 2. Person Singular | defeneras | defenerare, defeneraris |
| 3. Person Singular | defenerat | defeneratur |
| 1. Person Plural | defeneramus | defeneramur |
| 2. Person Plural | defeneratis | defeneramini |
| 3. Person Plural | defenerant | defenerantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defenerabam | defenerabar |
| 2. Person Singular | defenerabas | defenerabare, defenerabaris |
| 3. Person Singular | defenerabat | defenerabatur |
| 1. Person Plural | defenerabamus | defenerabamur |
| 2. Person Plural | defenerabatis | defenerabamini |
| 3. Person Plural | defenerabant | defenerabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defenerabo | defenerabor |
| 2. Person Singular | defenerabis | defenerabere, defeneraberis |
| 3. Person Singular | defenerabit | defenerabitur |
| 1. Person Plural | defenerabimus | defenerabimur |
| 2. Person Plural | defenerabitis | defenerabimini |
| 3. Person Plural | defenerabunt | defenerabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defeneravi | — |
| 2. Person Singular | defeneravisti | — |
| 3. Person Singular | defeneravit | — |
| 1. Person Plural | defeneravimus | — |
| 2. Person Plural | defeneravistis | — |
| 3. Person Plural | defenerare, defeneravere, defeneraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defeneraveram | — |
| 2. Person Singular | defeneraveras | — |
| 3. Person Singular | defeneraverat | — |
| 1. Person Plural | defeneraveramus | — |
| 2. Person Plural | defeneraveratis | — |
| 3. Person Plural | defeneraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defeneravero, deveneraro | — |
| 2. Person Singular | defeneraris, defeneraveris | — |
| 3. Person Singular | defeneraverit | — |
| 1. Person Plural | defeneraverimus | — |
| 2. Person Plural | defeneraveritis | — |
| 3. Person Plural | defeneraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defenerem | defenerer |
| 2. Person Singular | defeneres | defenerere, defenereris |
| 3. Person Singular | defeneret | defeneretur |
| 1. Person Plural | defeneremus | defeneremur |
| 2. Person Plural | defeneretis | defeneremini |
| 3. Person Plural | defenerent | defenerentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defenerarem | defenerarer |
| 2. Person Singular | defenerares | defenerarere, defenerareris |
| 3. Person Singular | defeneraret | defeneraretur |
| 1. Person Plural | defeneraremus | defeneraremur |
| 2. Person Plural | defeneraretis | defeneraremini |
| 3. Person Plural | defenerarent | defenerarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defeneraverim | — |
| 2. Person Singular | defeneraris, defeneraveris | — |
| 3. Person Singular | defeneraverit | — |
| 1. Person Plural | defeneraverimus | — |
| 2. Person Plural | defeneraveritis | — |
| 3. Person Plural | defeneraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | defeneravissem | — |
| 2. Person Singular | defeneravisses | — |
| 3. Person Singular | defeneravisset | — |
| 1. Person Plural | defeneravissemus | — |
| 2. Person Plural | defeneravissetis | — |
| 3. Person Plural | defeneravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | defenerare | defeneravisse |
| Passiv | defenerari, defenerarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | defenera | defenerare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | defenerate | defeneramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | defenerato | defenerator |
| 3. Person Singular | defenerato | defenerator |
| 2. Person Plural | defeneratote | — |
| 3. Person Plural | defeneranto | defenerantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | defenerata, defeneratum, defeneratus | defenerata, defeneratae, defenerati |
| Genitiv | defeneratae, defenerati | defeneratarum, defeneratorum |
| Dativ | defeneratae, defenerato | defeneratis |
| Akkusativ | defeneratam, defeneratum | defenerata, defeneratas, defeneratos |
| Ablativ | defenerata, defenerato | defeneratis |
| Vokativ | defenerata, defenerate, defeneratum | defenerata, defeneratae, defenerati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | defenerans | defenerantes, defenerantia |
| Genitiv | defenerantis | defenerantium, defenerantum |
| Dativ | defeneranti | defenerantibus |
| Akkusativ | defenerans, defenerantem | defenerantes, defenerantia |
| Ablativ | defenerante, defeneranti | defenerantibus |
| Vokativ | defenerans | defenerantes, defenerantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | defeneratura, defeneraturum, defeneraturus | defeneratura, defeneraturae, defeneraturi |
| Genitiv | defeneraturae, defeneraturi | defeneraturarum, defeneraturorum |
| Dativ | defeneraturae, defeneraturo | defeneraturis |
| Akkusativ | defeneraturam, defeneraturum | defeneratura, defeneraturas, defeneraturos |
| Ablativ | defeneratura, defeneraturo | defeneraturis |
| Vokativ | defeneratura, defenerature, defeneraturum | defeneratura, defeneraturae, defeneraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | defeneranda, defenerandum, defenerandus | defeneranda, defenerandae, defenerandi |
| Genitiv | defenerandae, defenerandi | defenerandarum, defenerandorum |
| Dativ | defenerandae, defenerando | defenerandis |
| Akkusativ | defenerandam, defenerandum | defeneranda, defenerandas, defenerandos |
| Ablativ | defeneranda, defenerando | defenerandis |
| Vokativ | defeneranda, defenerande, defenerandum | defeneranda, defenerandae, defenerandi |
152 (229) Formen für „defenerare“