Formentabelle zu „decussare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decusso | decussor |
| 2. Person Singular | decussas | decusare, decussare, decussaris |
| 3. Person Singular | decussat | decussatur |
| 1. Person Plural | decussamus | decussamur |
| 2. Person Plural | decussatis | decussamini |
| 3. Person Plural | decussant | decusantur, decussantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decussabam | decussabar |
| 2. Person Singular | decussabas | decussabare, decussabaris |
| 3. Person Singular | decussabat | decussabatur |
| 1. Person Plural | decussabamus | decussabamur |
| 2. Person Plural | decussabatis | decussabamini |
| 3. Person Plural | decussabant | decussabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decussabo | decussabor |
| 2. Person Singular | decussabis | decussabere, decussaberis |
| 3. Person Singular | decussabit | decussabitur |
| 1. Person Plural | decussabimus | decussabimur |
| 2. Person Plural | decussabitis | decussabimini |
| 3. Person Plural | decussabunt | decussabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decussavi | — |
| 2. Person Singular | decussavisti | — |
| 3. Person Singular | decussavit | — |
| 1. Person Plural | decussavimus | — |
| 2. Person Plural | decussavistis | — |
| 3. Person Plural | decusare, decussare, decussavere, decussaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decussaveram | — |
| 2. Person Singular | decussaveras | — |
| 3. Person Singular | decussaverat | — |
| 1. Person Plural | decussaveramus | — |
| 2. Person Plural | decussaveratis | — |
| 3. Person Plural | decussaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decussavero | — |
| 2. Person Singular | decussaris, decussaveris | — |
| 3. Person Singular | decussaverit | — |
| 1. Person Plural | decussaverimus | — |
| 2. Person Plural | decussaveritis | — |
| 3. Person Plural | decussaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decussem | decusser |
| 2. Person Singular | decusses | decussere, decusseris |
| 3. Person Singular | decusset | decussetur |
| 1. Person Plural | decussemus | decussemur |
| 2. Person Plural | decussetis | decussemini |
| 3. Person Plural | decussent | decussentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decussarem | decussarer |
| 2. Person Singular | decussares | decussarere, decussareris |
| 3. Person Singular | decussaret | decussaretur |
| 1. Person Plural | decussaremus | decussaremur |
| 2. Person Plural | decussaretis | decussaremini |
| 3. Person Plural | decussarent | decussarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decussaverim | — |
| 2. Person Singular | decussaris, decussaveris | — |
| 3. Person Singular | decussaverit | — |
| 1. Person Plural | decussaverimus | — |
| 2. Person Plural | decussaveritis | — |
| 3. Person Plural | decussaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decussavissem | — |
| 2. Person Singular | decussavisses | — |
| 3. Person Singular | decussavisset | — |
| 1. Person Plural | decussavissemus | — |
| 2. Person Plural | decussavissetis | — |
| 3. Person Plural | decussavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | decusare, decussare | decussavisse |
| Passiv | decussari, decussarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | decussa | decusare, decussare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | decussate | decussamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | decussato | decussator |
| 3. Person Singular | decussato | decussator |
| 2. Person Plural | decussatote | — |
| 3. Person Plural | decussanto | decussantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | decussata, decussatum, decussatus | decussata, decussatae, decussati |
| Genitiv | decussatae, decussati | decussatarum, decussatorum |
| Dativ | decussatae, decussato | decussatis |
| Akkusativ | decussatam, decussatum | decussata, decussatas, decussatos |
| Ablativ | decussata, decussato | decussatis |
| Vokativ | decussata, decussate, decussatum | decussata, decussatae, decussati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | decussans | decussantes, decussantia |
| Genitiv | decussantis | decussantium, decussantum |
| Dativ | decussanti | decussantibus |
| Akkusativ | decussans, decussantem | decussantes, decussantia |
| Ablativ | decussante, decussanti | decussantibus |
| Vokativ | decussans | decussantes, decussantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | decussatura, decussaturum, decussaturus | decussatura, decussaturae, decussaturi |
| Genitiv | decussaturae, decussaturi | decussaturarum, decussaturorum |
| Dativ | decussaturae, decussaturo | decussaturis |
| Akkusativ | decussaturam, decussaturum | decussatura, decussaturas, decussaturos |
| Ablativ | decussatura, decussaturo | decussaturis |
| Vokativ | decussatura, decussature, decussaturum | decussatura, decussaturae, decussaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | decussanda, decussandum, decussandus | decussanda, decussandae, decussandi |
| Genitiv | decussandae, decussandi | decussandarum, decussandorum |
| Dativ | decussandae, decussando | decussandis |
| Akkusativ | decussandam, decussandum | decussanda, decussandas, decussandos |
| Ablativ | decussanda, decussando | decussandis |
| Vokativ | decussanda, decussande, decussandum | decussanda, decussandae, decussandi |
152 (234) Formen für „decussare“