Formentabelle zu „decuriare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decurio | decurior |
| 2. Person Singular | decurias | decuriare, decuriaris |
| 3. Person Singular | decuriat, decuriateis | decuriatur |
| 1. Person Plural | decuriamus | decuriamur |
| 2. Person Plural | decuriatis | decuriamini |
| 3. Person Plural | decuriant | decuriantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decuriabam | decuriabar |
| 2. Person Singular | decuriabas | decuriabare, decuriabaris |
| 3. Person Singular | decuriabat | decuriabatur |
| 1. Person Plural | decuriabamus | decuriabamur |
| 2. Person Plural | decuriabatis | decuriabamini |
| 3. Person Plural | decuriabant | decuriabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decuriabo | decuriabor |
| 2. Person Singular | decuriabis | decuriabere, decuriaberis |
| 3. Person Singular | decuriabit | decuriabitur |
| 1. Person Plural | decuriabimus | decuriabimur |
| 2. Person Plural | decuriabitis | decuriabimini |
| 3. Person Plural | decuriabunt | decuriabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decuriavi | — |
| 2. Person Singular | decuriavisti | — |
| 3. Person Singular | decuriavit | — |
| 1. Person Plural | decuriavimus | — |
| 2. Person Plural | decuriavistis | — |
| 3. Person Plural | decuriare, decuriavere, decuriaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decuriaveram | — |
| 2. Person Singular | decuriaveras | — |
| 3. Person Singular | decuriaverat | — |
| 1. Person Plural | decuriaveramus | — |
| 2. Person Plural | decuriaveratis | — |
| 3. Person Plural | decuriaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decuriavero | — |
| 2. Person Singular | decuriaris, decuriaveris | — |
| 3. Person Singular | decuriaverit | — |
| 1. Person Plural | decuriaverimus | — |
| 2. Person Plural | decuriaveritis | — |
| 3. Person Plural | decuriaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decuriem | decurier |
| 2. Person Singular | decuries | decuriere, decurieris |
| 3. Person Singular | decuriet | decurietur |
| 1. Person Plural | decuriemus | decuriemur |
| 2. Person Plural | decurietis | decuriemini |
| 3. Person Plural | decurient | decurientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decuriarem | decuriarer |
| 2. Person Singular | decuriares | decuriarere, decuriareris |
| 3. Person Singular | decuriaret | decuriaretur |
| 1. Person Plural | decuriaremus | decuriaremur |
| 2. Person Plural | decuriaretis | decuriaremini |
| 3. Person Plural | decuriarent | decuriarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decuriaverim | — |
| 2. Person Singular | decuriaris, decuriaveris | — |
| 3. Person Singular | decuriaverit | — |
| 1. Person Plural | decuriaverimus | — |
| 2. Person Plural | decuriaveritis | — |
| 3. Person Plural | decuriaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decuriavissem | — |
| 2. Person Singular | decuriavisses | — |
| 3. Person Singular | decuriavisset | — |
| 1. Person Plural | decuriavissemus | — |
| 2. Person Plural | decuriavissetis | — |
| 3. Person Plural | decuriavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | decuriare | decuriasse, decuriavisse |
| Passiv | decuriari, decuriarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | decuria | decuriare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | decuriate | decuriamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | decuriato | decuriator |
| 3. Person Singular | decuriato | decuriator |
| 2. Person Plural | decuriatote | — |
| 3. Person Plural | decurianto | decuriantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | decuriata, decuriatum, decuriatus | decuriati, decuriata, decuriatae |
| Genitiv | decuriati, decuriatae | decuriatarum, decuriatorum |
| Dativ | decuriatae, decuriato | decuriatis |
| Akkusativ | decuriatam, decuriatum | decuriata, decuriatas, decuriatos |
| Ablativ | decuriata, decuriato | decuriatis |
| Vokativ | decuriata, decuriate, decuriatum | decuriati, decuriata, decuriatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | decurians | decuriantes, decuriantia |
| Genitiv | decuriantis | decuriantium, decuriantum |
| Dativ | decurianti | decuriantibus |
| Akkusativ | decurians, decuriantem | decuriantes, decuriantia |
| Ablativ | decuriante, decurianti | decuriantibus |
| Vokativ | decurians | decuriantes, decuriantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | decuriatura, decuriaturum, decuriaturus | decuriatura, decuriaturae, decuriaturi |
| Genitiv | decuriaturae, decuriaturi | decuriaturarum, decuriaturorum |
| Dativ | decuriaturae, decuriaturo | decuriaturis |
| Akkusativ | decuriaturam, decuriaturum | decuriatura, decuriaturas, decuriaturos |
| Ablativ | decuriatura, decuriaturo | decuriaturis |
| Vokativ | decuriatura, decuriature, decuriaturum | decuriatura, decuriaturae, decuriaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | decuriandum, decurianda, decuriandus | decurianda, decuriandae, decuriandi |
| Genitiv | decuriandae, decuriandi | decuriandarum, decuriandorum |
| Dativ | decuriandae, decuriando | decuriandis |
| Akkusativ | decuriandum, decuriandam | decurianda, decuriandas, decuriandos |
| Ablativ | decurianda, decuriando | decuriandis |
| Vokativ | decuriandum, decurianda, decuriande | decurianda, decuriandae, decuriandi |
152 (231) Formen für „decuriare“