Formentabelle zu „decultare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
deculto | decultor |
| 2. Person Singular | decultas | decultare, decultaris |
| 3. Person Singular | decultat | decultatur |
| 1. Person Plural | decultamus | decultamur |
| 2. Person Plural | decultatis | decultamini |
| 3. Person Plural | decultant | decultantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decultabam | decultabar |
| 2. Person Singular | decultabas | decultabare, decultabaris |
| 3. Person Singular | decultabat | decultabatur |
| 1. Person Plural | decultabamus | decultabamur |
| 2. Person Plural | decultabatis | decultabamini |
| 3. Person Plural | decultabant | decultabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decultabo | decultabor |
| 2. Person Singular | decultabis | decultabere, decultaberis |
| 3. Person Singular | decultabit | decultabitur |
| 1. Person Plural | decultabimus | decultabimur |
| 2. Person Plural | decultabitis | decultabimini |
| 3. Person Plural | decultabunt | decultabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decultavi | — |
| 2. Person Singular | decultavisti | — |
| 3. Person Singular | decultavit | — |
| 1. Person Plural | decultavimus | — |
| 2. Person Plural | decultavistis | — |
| 3. Person Plural | decultare, decultavere, decultaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decultaveram | — |
| 2. Person Singular | decultaveras | — |
| 3. Person Singular | decultaverat | — |
| 1. Person Plural | decultaveramus | — |
| 2. Person Plural | decultaveratis | — |
| 3. Person Plural | decultaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decultavero | — |
| 2. Person Singular | decultaris, decultaveris | — |
| 3. Person Singular | decultaverit | — |
| 1. Person Plural | decultaverimus | — |
| 2. Person Plural | decultaveritis | — |
| 3. Person Plural | decultaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decultem | deculter |
| 2. Person Singular | decultes | decultere, deculteris |
| 3. Person Singular | decultet | decultetur |
| 1. Person Plural | decultemus | decultemur |
| 2. Person Plural | decultetis | decultemini |
| 3. Person Plural | decultent | decultentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decultarem | decultarer |
| 2. Person Singular | decultares | decultarere, decultareris |
| 3. Person Singular | decultaret | decultaretur |
| 1. Person Plural | decultaremus | decultaremur |
| 2. Person Plural | decultaretis | decultaremini |
| 3. Person Plural | decultarent | decultarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decultaverim | — |
| 2. Person Singular | decultaris, decultaveris | — |
| 3. Person Singular | decultaverit | — |
| 1. Person Plural | decultaverimus | — |
| 2. Person Plural | decultaveritis | — |
| 3. Person Plural | decultaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | decultavissem | — |
| 2. Person Singular | decultavisses | — |
| 3. Person Singular | decultavisset | — |
| 1. Person Plural | decultavissemus | — |
| 2. Person Plural | decultavissetis | — |
| 3. Person Plural | decultavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | decultare | decultavisse |
| Passiv | decultari, decultarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | deculta | decultare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | decultate | decultamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | decultato | decultator |
| 3. Person Singular | decultato | decultator |
| 2. Person Plural | decultatote | — |
| 3. Person Plural | decultanto | decultantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | decultata, decultatum, decultatus | decultata, decultatae, decultati |
| Genitiv | decultatae, decultati | decultatarum, decultatorum |
| Dativ | decultatae, decultato | decultatis |
| Akkusativ | decultatam, decultatum | decultata, decultatas, decultatos |
| Ablativ | decultata, decultato | decultatis |
| Vokativ | decultata, decultate, decultatum | decultata, decultatae, decultati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | decultans | decultantes, decultantia |
| Genitiv | decultantis | decultantium, decultantum |
| Dativ | decultanti | decultantibus |
| Akkusativ | decultans, decultantem | decultantes, decultantia |
| Ablativ | decultante, decultanti | decultantibus |
| Vokativ | decultans | decultantes, decultantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | decultatura, decultaturum, decultaturus | decultatura, decultaturae, decultaturi |
| Genitiv | decultaturae, decultaturi | decultaturarum, decultaturorum |
| Dativ | decultaturae, decultaturo | decultaturis |
| Akkusativ | decultaturam, decultaturum | decultatura, decultaturas, decultaturos |
| Ablativ | decultatura, decultaturo | decultaturis |
| Vokativ | decultatura, decultature, decultaturum | decultatura, decultaturae, decultaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | decultanda, decultandum, decultandus | decultanda, decultandae, decultandi |
| Genitiv | decultandae, decultandi | decultandarum, decultandorum |
| Dativ | decultandae, decultando | decultandis |
| Akkusativ | decultandam, decultandum | decultanda, decultandas, decultandos |
| Ablativ | decultanda, decultando | decultandis |
| Vokativ | decultanda, decultande, decultandum | decultanda, decultandae, decultandi |
152 (228) Formen für „decultare“