Formentabelle zu „declamitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | declamito | declamitor |
| 2. Person Singular | declamitas | declamitare, declamitaris |
| 3. Person Singular | declamitat | declamitatur |
| 1. Person Plural | declamitamus | declamitamur |
| 2. Person Plural | declamitatis | declamitamini |
| 3. Person Plural | declamitant | declamitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | declamitabam | declamitabar |
| 2. Person Singular | declamitabas | declamitabare, declamitabaris |
| 3. Person Singular | declamitabat | declamitabatur |
| 1. Person Plural | declamitabamus | declamitabamur |
| 2. Person Plural | declamitabatis | declamitabamini |
| 3. Person Plural | declamitabant | declamitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | declamitabo | declamitabor |
| 2. Person Singular | declamitabis | declamitabere, declamitaberis |
| 3. Person Singular | declamitabit | declamitabitur |
| 1. Person Plural | declamitabimus | declamitabimur |
| 2. Person Plural | declamitabitis | declamitabimini |
| 3. Person Plural | declamitabunt | declamitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | declamitavi | — |
| 2. Person Singular | declamitavisti | — |
| 3. Person Singular | declamitavit | — |
| 1. Person Plural | declamitavimus | — |
| 2. Person Plural | declamitavistis | — |
| 3. Person Plural | declamitare, declamitavere, declamitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | declamitaveram | — |
| 2. Person Singular | declamitaveras | — |
| 3. Person Singular | declamitaverat | — |
| 1. Person Plural | declamitaveramus | — |
| 2. Person Plural | declamitaveratis | — |
| 3. Person Plural | declamitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | declamitavero | — |
| 2. Person Singular | declamitaris, declamitaveris | — |
| 3. Person Singular | declamitaverit | — |
| 1. Person Plural | declamitaverimus | — |
| 2. Person Plural | declamitaveritis | — |
| 3. Person Plural | declamitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | declamitem | declamiter |
| 2. Person Singular | declamites | declamitere, declamiteris |
| 3. Person Singular | declamitet | declamitetur |
| 1. Person Plural | declamitemus | declamitemur |
| 2. Person Plural | declamitetis | declamitemini |
| 3. Person Plural | declamitent | declamitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | declamitarem | declamitarer |
| 2. Person Singular | declamitares | declamitarere, declamitareris |
| 3. Person Singular | declamitaret | declamitaretur |
| 1. Person Plural | declamitaremus | declamitaremur |
| 2. Person Plural | declamitaretis | declamitaremini |
| 3. Person Plural | declamitarent | declamitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | declamitaverim | — |
| 2. Person Singular | declamitaris, declamitaveris | — |
| 3. Person Singular | declamitaverit | — |
| 1. Person Plural | declamitaverimus | — |
| 2. Person Plural | declamitaveritis | — |
| 3. Person Plural | declamitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | declamitavissem | — |
| 2. Person Singular | declamitavisses | — |
| 3. Person Singular | declamitavisset | — |
| 1. Person Plural | declamitavissemus | — |
| 2. Person Plural | declamitavissetis | — |
| 3. Person Plural | declamitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | declamitare | declamitavisse |
| Passiv | declamitari, declamitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | declamita | declamitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | declamitate | declamitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | declamitato | declamitator |
| 3. Person Singular | declamitato | declamitator |
| 2. Person Plural | declamitatote | — |
| 3. Person Plural | declamitanto | declamitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | declamitata, declamitatum, declamitatus | declamitata, declamitatae, declamitati |
| Genitiv | declamitatae, declamitati | declamitatarum, declamitatorum |
| Dativ | declamitatae, declamitato | declamitatis |
| Akkusativ | declamitatam, declamitatum | declamitata, declamitatas, declamitatos |
| Ablativ | declamitata, declamitato | declamitatis |
| Vokativ | declamitata, declamitate, declamitatum | declamitata, declamitatae, declamitati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | declamitans | declamitantes, declamitantia |
| Genitiv | declamitantis | declamitantium, declamitantum |
| Dativ | declamitanti | declamitantibus |
| Akkusativ | declamitans, declamitantem | declamitantes, declamitantia |
| Ablativ | declamitante, declamitanti | declamitantibus |
| Vokativ | declamitans | declamitantes, declamitantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | declamitatura, declamitaturum, declamitaturus | declamitatura, declamitaturae, declamitaturi |
| Genitiv | declamitaturae, declamitaturi | declamitaturarum, declamitaturorum |
| Dativ | declamitaturae, declamitaturo | declamitaturis |
| Akkusativ | declamitaturam, declamitaturum | declamitatura, declamitaturas, declamitaturos |
| Ablativ | declamitatura, declamitaturo | declamitaturis |
| Vokativ | declamitatura, declamitature, declamitaturum | declamitatura, declamitaturae, declamitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | declamitanda, declamitandum, declamitandus | declamitanda, declamitandae, declamitandi |
| Genitiv | declamitandae, declamitandi | declamitandarum, declamitandorum |
| Dativ | declamitandae, declamitando | declamitandis |
| Akkusativ | declamitandam, declamitandum | declamitanda, declamitandas, declamitandos |
| Ablativ | declamitanda, declamitando | declamitandis |
| Vokativ | declamitanda, declamitande, declamitandum | declamitanda, declamitandae, declamitandi |
152 (228) Formen für „declamitare“