Formentabelle zu „debellare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | debello | debellor |
| 2. Person Singular | debellas | debellare, debellaris |
| 3. Person Singular | debellat | debellatur |
| 1. Person Plural | debellamus | debellamur |
| 2. Person Plural | debellatis | debellamini |
| 3. Person Plural | debellant | debellantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | debellabam | debellabar |
| 2. Person Singular | debellabas | debellabare, debellabaris |
| 3. Person Singular | debellabat | debellabatur |
| 1. Person Plural | debellabamus | debellabamur |
| 2. Person Plural | debellabatis | debellabamini |
| 3. Person Plural | debellabant | debellabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | debellabo | debellabor |
| 2. Person Singular | debellabis | debellabere, debellaberis |
| 3. Person Singular | debellabit | debellabitur |
| 1. Person Plural | debellabimus | debellabimur |
| 2. Person Plural | debellabitis | debellabimini |
| 3. Person Plural | debellabunt | debellabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | debellavi | — |
| 2. Person Singular | debellavisti | — |
| 3. Person Singular | debellavit | — |
| 1. Person Plural | debellavimus | — |
| 2. Person Plural | debellastis, debellavistis | — |
| 3. Person Plural | debellare, debellavere, debellaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | debellaveram | — |
| 2. Person Singular | debellaveras | — |
| 3. Person Singular | debellaverat | — |
| 1. Person Plural | debellaveramus | — |
| 2. Person Plural | debellaveratis | — |
| 3. Person Plural | debellaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | debellavero | — |
| 2. Person Singular | debellaris, debellaveris | — |
| 3. Person Singular | debellaverit | — |
| 1. Person Plural | debellaverimus | — |
| 2. Person Plural | debellaveritis | — |
| 3. Person Plural | debellaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | debellem | debeller |
| 2. Person Singular | debelles | debellere, debelleris |
| 3. Person Singular | debellet | debelletur |
| 1. Person Plural | debellemus | debellemur |
| 2. Person Plural | debelletis | debellemini |
| 3. Person Plural | debellent | debellentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | debellarem | debellarer |
| 2. Person Singular | debellares | debellarere, debellareris |
| 3. Person Singular | debellaret | debellaretur |
| 1. Person Plural | debellaremus | debellaremur |
| 2. Person Plural | debellaretis | debellaremini |
| 3. Person Plural | debellarent | debellarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | debellaverim | — |
| 2. Person Singular | debellaris, debellaveris | — |
| 3. Person Singular | debellaverit | — |
| 1. Person Plural | debellaverimus | — |
| 2. Person Plural | debellaveritis | — |
| 3. Person Plural | debellaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | debellavissem | — |
| 2. Person Singular | debellavisses | — |
| 3. Person Singular | debellavisset | — |
| 1. Person Plural | debellavissemus | — |
| 2. Person Plural | debellavissetis | — |
| 3. Person Plural | debellassent, debellavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | debellatorque, debella | debellare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | debellate | debellamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | debellato, debellatoreis | debellator |
| 3. Person Singular | debellato, debellatoreis | debellator |
| 2. Person Plural | debellatote | — |
| 3. Person Plural | debellanto | debellantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | debellatum, debellata, debellatus | debellata, debellatae, debellati |
| Genitiv | debellatae, debellati | debellatarum, debellatorum |
| Dativ | debellato, debellatae, debellatoreis | debellatis |
| Akkusativ | debellatum, debellatam | debellata, debellatas, debellatos |
| Ablativ | debellato, debellata, debellatoreis | debellatis |
| Vokativ | debellatum, debellata, debellate | debellata, debellatae, debellati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | debellans | debellantes, debellantia |
| Genitiv | debellantis | debellantium, debellantum |
| Dativ | debellanti | debellantibus |
| Akkusativ | debellans, debellantem | debellantes, debellantia |
| Ablativ | debellante, debellanti | debellantibus |
| Vokativ | debellans | debellantes, debellantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | debellaturum, debellatura, debellaturus | debellatura, debellaturae, debellaturi |
| Genitiv | debellaturae, debellaturi | debellaturarum, debellaturorum |
| Dativ | debellaturae, debellaturo | debellaturis |
| Akkusativ | debellaturam, debellaturum | debellatura, debellaturas, debellaturos |
| Ablativ | debellatura, debellaturo | debellaturis |
| Vokativ | debellaturum, debellatura, debellature | debellatura, debellaturae, debellaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | debellanda, debellandum, debellandus | debellandae, debellandi, debellanda |
| Genitiv | debellandi, debellandae | debellandarum, debellandorum |
| Dativ | debellandae, debellando | debellandis |
| Akkusativ | debellandam, debellandum | debellanda, debellandas, debellandos |
| Ablativ | debellanda, debellando | debellandis |
| Vokativ | debellanda, debellande, debellandum | debellandae, debellandi, debellanda |
152 (242) Formen für „debellare“