| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | deargumentor |
| 2. Person Singular | — | deargumentare, deargumentaris |
| 3. Person Singular | — | deargumentatur |
| 1. Person Plural | — | deargumentamur |
| 2. Person Plural | — | deargumentamini |
| 3. Person Plural | — | deargumentantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | deargumentabar |
| 2. Person Singular | — | deargumentabare, deargumentabaris |
| 3. Person Singular | — | deargumentabatur |
| 1. Person Plural | — | deargumentabamur |
| 2. Person Plural | — | deargumentabamini |
| 3. Person Plural | — | deargumentabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | deargumentabor |
| 2. Person Singular | — | deargumentabere, deargumentaberis |
| 3. Person Singular | — | deargumentabitur |
| 1. Person Plural | — | deargumentabimur |
| 2. Person Plural | — | deargumentabimini |
| 3. Person Plural | — | deargumentabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | deargumenter |
| 2. Person Singular | — | deargumentere, deargumenteris |
| 3. Person Singular | — | deargumentetur |
| 1. Person Plural | — | deargumentemur |
| 2. Person Plural | — | deargumentemini |
| 3. Person Plural | — | deargumententur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | deargumentarer |
| 2. Person Singular | — | deargumentarere, deargumentareris |
| 3. Person Singular | — | deargumentaretur |
| 1. Person Plural | — | deargumentaremur |
| 2. Person Plural | — | deargumentaremini |
| 3. Person Plural | — | deargumentarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | — | — |
| Passiv | deargumentari, deargumentarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | — | deargumentare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | — | deargumentamini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | — | deargumentator |
| 3. Person Singular | — | deargumentator |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | deargumentantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | deargumentata, deargumentatum, deargumentatus | deargumentata, deargumentatae, deargumentati |
| Genitiv | deargumentatae, deargumentati | deargumentatarum, deargumentatorum |
| Dativ | deargumentatae, deargumentato | deargumentatis |
| Akkusativ | deargumentatam, deargumentatum | deargumentata, deargumentatas, deargumentatos |
| Ablativ | deargumentata, deargumentato | deargumentatis |
| Vokativ | deargumentata, deargumentate, deargumentatum | deargumentata, deargumentatae, deargumentati |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | deargumentans | deargumentantes, deargumentantia |
| Genitiv | deargumentantis | deargumentantium, deargumentantum |
| Dativ | deargumentanti | deargumentantibus |
| Akkusativ | deargumentans, deargumentantem | deargumentantes, deargumentantia |
| Ablativ | deargumentante, deargumentanti | deargumentantibus |
| Vokativ | deargumentans | deargumentantes, deargumentantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | deargumentanda, deargumentandum, deargumentandus, deargumentatura, deargumentaturum, deargumentaturus | deargumentanda, deargumentandae, deargumentandi, deargumentatura, deargumentaturae, deargumentaturi |
| Genitiv | deargumentandae, deargumentandi, deargumentaturae, deargumentaturi | deargumentandarum, deargumentandorum, deargumentaturarum, deargumentaturorum |
| Dativ | deargumentandae, deargumentando, deargumentaturae, deargumentaturo | deargumentandis, deargumentaturis |
| Akkusativ | deargumentandam, deargumentandum, deargumentaturam, deargumentaturum | deargumentanda, deargumentandas, deargumentandos, deargumentatura, deargumentaturas, deargumentaturos |
| Ablativ | deargumentanda, deargumentando, deargumentatura, deargumentaturo | deargumentandis, deargumentaturis |
| Vokativ | deargumentanda, deargumentande, deargumentandum, deargumentatura, deargumentature, deargumentaturum | deargumentanda, deargumentandae, deargumentandi, deargumentatura, deargumentaturae, deargumentaturi |
72 (156) Formen für „deargumentari“