Formentabelle zu „dealbare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dealbo | dealbor |
| 2. Person Singular | dealbas | dealbare, dealbaris |
| 3. Person Singular | dealbat | dealbatur |
| 1. Person Plural | dealbamus | dealbamur |
| 2. Person Plural | dealbatis | dealbamini |
| 3. Person Plural | dealbant | dealbantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dealbabam | dealbabar |
| 2. Person Singular | dealbabas | dealbabare, dealbabaris |
| 3. Person Singular | dealbabat | dealbabatur |
| 1. Person Plural | dealbabamus | dealbabamur |
| 2. Person Plural | dealbabatis | dealbabamini |
| 3. Person Plural | dealbabant | dealbabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dealbabo | dealbabor |
| 2. Person Singular | dealbabis | dealbabere, dealbaberis |
| 3. Person Singular | dealbabit | dealbabitur |
| 1. Person Plural | dealbabimus | dealbabimur |
| 2. Person Plural | dealbabitis | dealbabimini |
| 3. Person Plural | dealbabunt | dealbabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dealbavi | — |
| 2. Person Singular | dealbavisti | — |
| 3. Person Singular | dealbavit | — |
| 1. Person Plural | dealbavimus | — |
| 2. Person Plural | dealbavistis | — |
| 3. Person Plural | dealbare, dealbavere, dealbaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dealbaveram | — |
| 2. Person Singular | dealbaveras | — |
| 3. Person Singular | dealbaverat | — |
| 1. Person Plural | dealbaveramus | — |
| 2. Person Plural | dealbaveratis | — |
| 3. Person Plural | dealbaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dealbavero | — |
| 2. Person Singular | dealbaris, dealbaveris | — |
| 3. Person Singular | dealbaverit | — |
| 1. Person Plural | dealbaverimus | — |
| 2. Person Plural | dealbaveritis | — |
| 3. Person Plural | dealbaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dealbem | dealber |
| 2. Person Singular | dealbes | dealbere, dealberis |
| 3. Person Singular | dealbet | dealbetur |
| 1. Person Plural | dealbemus | dealbemur |
| 2. Person Plural | dealbetis | dealbemini |
| 3. Person Plural | dealbent | dealbentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dealbarem | dealbarer |
| 2. Person Singular | dealbares | dealbarere, dealbareris |
| 3. Person Singular | dealbaret | dealbaretur |
| 1. Person Plural | dealbaremus | dealbaremur |
| 2. Person Plural | dealbaretis | dealbaremini |
| 3. Person Plural | dealbarent | dealbarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dealbaverim | — |
| 2. Person Singular | dealbaris, dealbaveris | — |
| 3. Person Singular | dealbaverit | — |
| 1. Person Plural | dealbaverimus | — |
| 2. Person Plural | dealbaveritis | — |
| 3. Person Plural | dealbaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | dealbavissem | — |
| 2. Person Singular | dealbavisses | — |
| 3. Person Singular | dealbavisset | — |
| 1. Person Plural | dealbavissemus | — |
| 2. Person Plural | dealbavissetis | — |
| 3. Person Plural | dealbavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | dealbare | dealbavisse |
| Passiv | dealbari, dealbarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dealba | dealbare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | dealbate | dealbamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | dealbato, dealbatoreis | dealbator |
| 3. Person Singular | dealbato, dealbatoreis | dealbator |
| 2. Person Plural | dealbatote | — |
| 3. Person Plural | dealbanto | dealbantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dealbata, dealbatum, dealbatus | dealbata, dealbatae, dealbati |
| Genitiv | dealbatae, dealbati | dealbatarum, dealbatorum |
| Dativ | dealbatae, dealbato, dealbatoreis | dealbatis |
| Akkusativ | dealbatam, dealbatum | dealbatas, dealbata, dealbatos |
| Ablativ | dealbata, dealbato, dealbatoreis | dealbatis |
| Vokativ | dealbata, dealbate, dealbatum | dealbata, dealbatae, dealbati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dealbans | dealbantes, dealbantia |
| Genitiv | dealbantis | dealbantium, dealbantum |
| Dativ | dealbanti | dealbantibus |
| Akkusativ | dealbans, dealbantem | dealbantes, dealbantia |
| Ablativ | dealbante, dealbanti | dealbantibus |
| Vokativ | dealbans | dealbantes, dealbantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dealbatura, dealbaturum, dealbaturus | dealbatura, dealbaturae, dealbaturi |
| Genitiv | dealbaturae, dealbaturi | dealbaturarum, dealbaturorum |
| Dativ | dealbaturae, dealbaturo | dealbaturis |
| Akkusativ | dealbaturam, dealbaturum | dealbatura, dealbaturas, dealbaturos |
| Ablativ | dealbatura, dealbaturo | dealbaturis |
| Vokativ | dealbatura, dealbature, dealbaturum | dealbatura, dealbaturae, dealbaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | dealbanda, dealbandum, dealbandus | dealbanda, dealbandae, dealbandi |
| Genitiv | dealbandae, dealbandi | dealbandarum, dealbandorum |
| Dativ | dealbandae, dealbando | dealbandis |
| Akkusativ | dealbandam, dealbandum | dealbandas, dealbanda, dealbandos |
| Ablativ | dealbanda, dealbando | dealbandis |
| Vokativ | dealbanda, dealbande, dealbandum | dealbanda, dealbandae, dealbandi |
152 (234) Formen für „dealbare“