Formentabelle zu „cusare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cuso | cusor |
| 2. Person Singular | cosas, cusas | cusare, cusaris, decusare |
| 3. Person Singular | cusat, inacusat | cusatur |
| 1. Person Plural | cusamus | cusamur |
| 2. Person Plural | cusatis | cusamini |
| 3. Person Plural | cusant | cusantur, decusantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cusabam | cusabar |
| 2. Person Singular | cusabas | cusabare, cusabaris |
| 3. Person Singular | cusabat | cusabatur |
| 1. Person Plural | cusabamus | cusabamur |
| 2. Person Plural | cusabatis | cusabamini |
| 3. Person Plural | cusabant | cusabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cusabo | cusabor |
| 2. Person Singular | cusabis | cusabere, cusaberis |
| 3. Person Singular | cusabit | cusabitur |
| 1. Person Plural | cusabimus | cusabimur |
| 2. Person Plural | cusabitis | cusabimini |
| 3. Person Plural | cusabunt | cusabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cusavi | — |
| 2. Person Singular | cusavisti | — |
| 3. Person Singular | cusavit | — |
| 1. Person Plural | cusavimus | — |
| 2. Person Plural | cusavistis | — |
| 3. Person Plural | cusare, cusavere, cusaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cusaveram | — |
| 2. Person Singular | cusaveras | — |
| 3. Person Singular | cusaverat | — |
| 1. Person Plural | cusaveramus | — |
| 2. Person Plural | cusaveratis | — |
| 3. Person Plural | cusaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cusavero | — |
| 2. Person Singular | cusaris, cusaveris | — |
| 3. Person Singular | cusaverit | — |
| 1. Person Plural | cusaverimus | — |
| 2. Person Plural | cusaveritis | — |
| 3. Person Plural | cusaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cusem | cuser |
| 2. Person Singular | cuses | cusere, cuseris |
| 3. Person Singular | cuset | cusetur |
| 1. Person Plural | cusemus | cusemur |
| 2. Person Plural | cusetis | cusemini |
| 3. Person Plural | cusent | cusentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cusarem | cusarer |
| 2. Person Singular | cusares | cusarere, cusareris |
| 3. Person Singular | cusaret | cusaretur |
| 1. Person Plural | cusaremus | cusaremur |
| 2. Person Plural | cusaretis | cusaremini |
| 3. Person Plural | cusarent | cusarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cusaverim | — |
| 2. Person Singular | cusaris, cusaveris | — |
| 3. Person Singular | cusaverit | — |
| 1. Person Plural | cusaverimus | — |
| 2. Person Plural | cusaveritis | — |
| 3. Person Plural | cusaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cusavissem | — |
| 2. Person Singular | cusavisses | — |
| 3. Person Singular | cusavisset | — |
| 1. Person Plural | cusavissemus | — |
| 2. Person Plural | cusavissetis | — |
| 3. Person Plural | cusavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | cusare, decusare | cusavisse |
| Passiv | cusari, cusarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | cosa, cusa, dialectiscusa, grammaticusa, maleficusa, paganicusa, rhetoricusa, rusticusa | cusare, decusare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | cusate | cusamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | cusato | cusator |
| 3. Person Singular | cusato | cusator |
| 2. Person Plural | cusatote | — |
| 3. Person Plural | cusanto | cusantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | cusata, cusatum, cusatus | cusata, cusatae, cusati |
| Genitiv | cusatae, cusati | cusatarum, cusatorum |
| Dativ | cusatae, cusato | cusatis |
| Akkusativ | cusatam, cusatum | cusata, cusatas, cusatos |
| Ablativ | cusata, cusato | cusatis |
| Vokativ | cusata, cusate, cusatum | cusata, cusatae, cusati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | cusans | cusantes, cusantia |
| Genitiv | cusantis | cusantium, cusantum |
| Dativ | cusanti | cusantibus |
| Akkusativ | cusans, cusantem | cusantes, cusantia |
| Ablativ | cusante, cusanti | cusantibus |
| Vokativ | cusans | cusantes, cusantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | cusatura, cusaturum, cusaturus | cusatura, cusaturae, cusaturi |
| Genitiv | cusaturae, cusaturi | cusaturarum, cusaturorum |
| Dativ | cusaturae, cusaturo | cusaturis |
| Akkusativ | cusaturam, cusaturum | cusatura, cusaturas, cusaturos |
| Ablativ | cusatura, cusaturo | cusaturis |
| Vokativ | cusatura, cusature, cusaturum | cusatura, cusaturae, cusaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | cusanda, cusandum, cusandus | cusanda, cusandae, cusandi |
| Genitiv | cusandae, cusandi | cusandarum, cusandorum |
| Dativ | cusandae, cusando | cusandis |
| Akkusativ | cusandam, cusandum | cusanda, cusandas, cusandos |
| Ablativ | cusanda, cusando | cusandis |
| Vokativ | cusanda, cusande, cusandum | cusanda, cusandae, cusandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | cussio | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | cussio | — |
154 (243) Formen für „cusare“