Formentabelle zu „curitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | curito | curitor |
| 2. Person Singular | curitas | curitare, curitaris |
| 3. Person Singular | curitat | curitatur |
| 1. Person Plural | curitamus | curitamur |
| 2. Person Plural | curitatis | curitamini |
| 3. Person Plural | curitant | curitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | curitabam | curitabar |
| 2. Person Singular | curitabas | curitabare, curitabaris |
| 3. Person Singular | curitabat | curitabatur |
| 1. Person Plural | curitabamus | curitabamur |
| 2. Person Plural | curitabatis | curitabamini |
| 3. Person Plural | curitabant | curitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | curitabo | curitabor |
| 2. Person Singular | curitabis | curitabere, curitaberis |
| 3. Person Singular | curitabit | curitabitur |
| 1. Person Plural | curitabimus | curitabimur |
| 2. Person Plural | curitabitis | curitabimini |
| 3. Person Plural | curitabunt | curitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | curitavi | — |
| 2. Person Singular | curitavisti | — |
| 3. Person Singular | curitavit | — |
| 1. Person Plural | curitavimus | — |
| 2. Person Plural | curitavistis | — |
| 3. Person Plural | curitare, curitavere, curitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | curitaveram | — |
| 2. Person Singular | curitaveras | — |
| 3. Person Singular | curitaverat | — |
| 1. Person Plural | curitaveramus | — |
| 2. Person Plural | curitaveratis | — |
| 3. Person Plural | curitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | curitavero | — |
| 2. Person Singular | curitaris, curitaveris | — |
| 3. Person Singular | curitaverit | — |
| 1. Person Plural | curitaverimus | — |
| 2. Person Plural | curitaveritis | — |
| 3. Person Plural | curitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | curitem | curiter |
| 2. Person Singular | curites | curitere, curiteris |
| 3. Person Singular | curitet | curitetur |
| 1. Person Plural | curitemus | curitemur |
| 2. Person Plural | curitetis | curitemini |
| 3. Person Plural | curitent | curitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | curitarem | curitarer |
| 2. Person Singular | curitares | curitarere, curitareris |
| 3. Person Singular | curitaret | curitaretur |
| 1. Person Plural | curitaremus | curitaremur |
| 2. Person Plural | curitaretis | curitaremini |
| 3. Person Plural | curitarent | curitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | curitaverim | — |
| 2. Person Singular | curitaris, curitaveris | — |
| 3. Person Singular | curitaverit | — |
| 1. Person Plural | curitaverimus | — |
| 2. Person Plural | curitaveritis | — |
| 3. Person Plural | curitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | curitavissem | — |
| 2. Person Singular | curitavisses | — |
| 3. Person Singular | curitavisset | — |
| 1. Person Plural | curitavissemus | — |
| 2. Person Plural | curitavissetis | — |
| 3. Person Plural | curitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | curitare | curitavisse |
| Passiv | curitari, curitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | curita | curitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | curitate | curitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | curitato | curitator |
| 3. Person Singular | curitato | curitator |
| 2. Person Plural | curitatote | — |
| 3. Person Plural | curitanto | curitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | curitata, curitatum, curitatus | curitata, curitatae, curitati |
| Genitiv | curitatae, curitati | curitatarum, curitatorum |
| Dativ | curitatae, curitato | curitatis |
| Akkusativ | curitatam, curitatum | curitata, curitatas, curitatos |
| Ablativ | curitata, curitato | curitatis |
| Vokativ | curitata, curitate, curitatum | curitata, curitatae, curitati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | curitans | curitantes, curitantia |
| Genitiv | curitantis | curitantium, curitantum |
| Dativ | curitanti | curitantibus |
| Akkusativ | curitans, curitantem | curitantes, curitantia |
| Ablativ | curitante, curitanti | curitantibus |
| Vokativ | curitans | curitantes, curitantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | curitatura, curitaturum, curitaturus | curitatura, curitaturae, curitaturi |
| Genitiv | curitaturae, curitaturi | curitaturarum, curitaturorum |
| Dativ | curitaturae, curitaturo | curitaturis |
| Akkusativ | curitaturam, curitaturum | curitatura, curitaturas, curitaturos |
| Ablativ | curitatura, curitaturo | curitaturis |
| Vokativ | curitatura, curitature, curitaturum | curitatura, curitaturae, curitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | curitanda, curitandum, curitandus | curitanda, curitandae, curitandi |
| Genitiv | curitandae, curitandi | curitandarum, curitandorum |
| Dativ | curitandae, curitando | curitandis |
| Akkusativ | curitandam, curitandum | curitanda, curitandas, curitandos |
| Ablativ | curitanda, curitando | curitandis |
| Vokativ | curitanda, curitande, curitandum | curitanda, curitandae, curitandi |
152 (228) Formen für „curitare“