Formentabelle zu „cubitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cubito, cubitoreis | cubitor |
| 2. Person Singular | cubitas | cubitare, cubitaris |
| 3. Person Singular | cubitat | cubitatur |
| 1. Person Plural | cubitamus | cubitamur |
| 2. Person Plural | cubitatis | cubitamini |
| 3. Person Plural | cubitant | cubitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cubitabam | cubitabar |
| 2. Person Singular | cubitabas | cubitabare, cubitabaris |
| 3. Person Singular | cubitabat | cubitabatur |
| 1. Person Plural | cubitabamus | cubitabamur |
| 2. Person Plural | cubitabatis | cubitabamini |
| 3. Person Plural | cubitabant | cubitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cubitabo | cubitabor |
| 2. Person Singular | cubitabis | cubitabere, cubitaberis |
| 3. Person Singular | cubitabit | cubitabitur |
| 1. Person Plural | cubitabimus | cubitabimur |
| 2. Person Plural | cubitabitis | cubitabimini |
| 3. Person Plural | cubitabunt | cubitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cubitavi | — |
| 2. Person Singular | cubitavisti | — |
| 3. Person Singular | cubitavit | — |
| 1. Person Plural | cubitavimus | — |
| 2. Person Plural | cubitavistis | — |
| 3. Person Plural | cubitare, cubitavere, cubitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cubitaveram | — |
| 2. Person Singular | cubitaveras | — |
| 3. Person Singular | cubitaverat | — |
| 1. Person Plural | cubitaveramus | — |
| 2. Person Plural | cubitaveratis | — |
| 3. Person Plural | cubitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cubitavero | — |
| 2. Person Singular | cubitaris, cubitaveris | — |
| 3. Person Singular | cubitaverit | — |
| 1. Person Plural | cubitaverimus | — |
| 2. Person Plural | cubitaveritis | — |
| 3. Person Plural | cubitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cubitem | cubiter |
| 2. Person Singular | cubites | cubitere, cubiteris |
| 3. Person Singular | cubitet | cubitetur |
| 1. Person Plural | cubitemus | cubitemur |
| 2. Person Plural | cubitetis | cubitemini |
| 3. Person Plural | cubitent | cubitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cubitarem | cubitarer |
| 2. Person Singular | cubitares | cubitarere, cubitareris |
| 3. Person Singular | cubitaret | cubitaretur |
| 1. Person Plural | cubitaremus | cubitaremur |
| 2. Person Plural | cubitaretis | cubitaremini |
| 3. Person Plural | cubitarent | cubitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cubitaverim | — |
| 2. Person Singular | cubitaris, cubitaveris | — |
| 3. Person Singular | cubitaverit | — |
| 1. Person Plural | cubitaverimus | — |
| 2. Person Plural | cubitaveritis | — |
| 3. Person Plural | cubitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cubitavissem | — |
| 2. Person Singular | cubitavisses | — |
| 3. Person Singular | cubitavisset | — |
| 1. Person Plural | cubitavissemus | — |
| 2. Person Plural | cubitavissetis | — |
| 3. Person Plural | cubitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | cubitare | cubitavisse |
| Passiv | cubitari, cubitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | cubita, curcubita | cubitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | cubitate | cubitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | cubitato | cubitator |
| 3. Person Singular | cubitato | cubitator |
| 2. Person Plural | cubitatote | — |
| 3. Person Plural | cubitanto | cubitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | cubitata, cubitatum, cubitatus | cubitata, cubitatae, cubitati |
| Genitiv | cubitatae, cubitati | cubitatarum, cubitatorum |
| Dativ | cubitatae, cubitato | cubitatis |
| Akkusativ | cubitatam, cubitatum | cubitata, cubitatas, cubitatos |
| Ablativ | cubitata, cubitato | cubitatis |
| Vokativ | cubitata, cubitate, cubitatum | cubitata, cubitatae, cubitati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | cubitatura, cubitaturum, cubitaturus | cubitatura, cubitaturae, cubitaturi |
| Genitiv | cubitaturae, cubitaturi | cubitaturarum, cubitaturorum |
| Dativ | cubitaturae, cubitaturo | cubitaturis |
| Akkusativ | cubitaturam, cubitaturum | cubitatura, cubitaturas, cubitaturos |
| Ablativ | cubitatura, cubitaturo | cubitaturis |
| Vokativ | cubitatura, cubitature, cubitaturum | cubitatura, cubitaturae, cubitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | cubitanda, cubitandum, cubitandus | cubitanda, cubitandae, cubitandi |
| Genitiv | cubitandae, cubitandi | cubitandarum, cubitandorum |
| Dativ | cubitandae, cubitando | cubitandis |
| Akkusativ | cubitandam, cubitandum | cubitanda, cubitandas, cubitandos |
| Ablativ | cubitanda, cubitando | cubitandis |
| Vokativ | cubitanda, cubitande, cubitandum | cubitanda, cubitandae, cubitandi |
152 (231) Formen für „cubitare“
