Formentabelle zu „cruciare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | crucio | crucior |
| 2. Person Singular | crucias | cruciare, cruciaris |
| 3. Person Singular | cruciatusque, cruciat | cruciatur |
| 1. Person Plural | cruciamus | cruciamur |
| 2. Person Plural | cruciatis | cruciamini |
| 3. Person Plural | cruciant | cruciantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cruciabam | cruciabar |
| 2. Person Singular | cruciabas | cruciabare, cruciabaris |
| 3. Person Singular | cruciabat | cruciabatur |
| 1. Person Plural | cruciabamus | cruciabamur |
| 2. Person Plural | cruciabatis | cruciabamini |
| 3. Person Plural | cruciabant | cruciabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cruciabo | cruciabor |
| 2. Person Singular | cruciabis | cruciabere, cruciaberis |
| 3. Person Singular | cruciabit | cruciabitur |
| 1. Person Plural | cruciabimus | cruciabimur |
| 2. Person Plural | cruciabitis | cruciabimini |
| 3. Person Plural | cruciabunt | cruciabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cruciavi | — |
| 2. Person Singular | cruciavisti | — |
| 3. Person Singular | cruciavit | — |
| 1. Person Plural | cruciavimus | — |
| 2. Person Plural | cruciavistis | — |
| 3. Person Plural | cruciare, cruciavere, cruciaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cruciaveram | — |
| 2. Person Singular | cruciaveras | — |
| 3. Person Singular | cruciaverat | — |
| 1. Person Plural | cruciaveramus | — |
| 2. Person Plural | cruciaveratis | — |
| 3. Person Plural | cruciaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cruciavero | — |
| 2. Person Singular | cruciaris, cruciaveris | — |
| 3. Person Singular | cruciaverit | — |
| 1. Person Plural | cruciaverimus | — |
| 2. Person Plural | cruciaveritis | — |
| 3. Person Plural | cruciaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cruciem | crucier |
| 2. Person Singular | crucies | cruciere, crucieris |
| 3. Person Singular | cruciet | crucietur |
| 1. Person Plural | cruciemus | cruciemur |
| 2. Person Plural | crucietis | cruciemini |
| 3. Person Plural | crucient | crucientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cruciarem | cruciarer |
| 2. Person Singular | cruciares | cruciarere, cruciareris |
| 3. Person Singular | cruciaret | cruciaretur |
| 1. Person Plural | cruciaremus | cruciaremur |
| 2. Person Plural | cruciaretis | cruciaremini |
| 3. Person Plural | cruciarent | cruciarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cruciaverim | — |
| 2. Person Singular | cruciaris, cruciaveris | — |
| 3. Person Singular | cruciaverit | — |
| 1. Person Plural | cruciaverimus | — |
| 2. Person Plural | cruciaveritis | — |
| 3. Person Plural | cruciaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | cruciavissem | — |
| 2. Person Singular | cruciavisses | — |
| 3. Person Singular | cruciasset, cruciavisset | — |
| 1. Person Plural | cruciavissemus | — |
| 2. Person Plural | cruciavissetis | — |
| 3. Person Plural | cruciavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | cruciare | cruciavisse |
| Passiv | cruciari, cruciarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | crucia | cruciare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | cruciate | cruciamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | cruciato, cruciatoreis | cruciator |
| 3. Person Singular | cruciato, cruciatoreis | cruciator |
| 2. Person Plural | cruciatote | — |
| 3. Person Plural | crucianto | cruciantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | cruciatus, cruciatum, cruciata | cruciati, cruciata, cruciatae |
| Genitiv | cruciati, cruciatae | cruciatarum, cruciatorum |
| Dativ | cruciatae, cruciato, cruciatoreis | cruciatis |
| Akkusativ | cruciatam, cruciatum | cruciata, cruciatas, cruciatos |
| Ablativ | cruciata, cruciato, cruciatoreis | cruciatis |
| Vokativ | cruciatum, cruciata, cruciate | cruciati, cruciata, cruciatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | crucians | cruciantes, cruciantia |
| Genitiv | cruciantis | cruciantium, cruciantum |
| Dativ | crucianti | cruciantibus |
| Akkusativ | crucians, cruciantem | cruciantes, cruciantia |
| Ablativ | cruciante, crucianti | cruciantibus |
| Vokativ | crucians | cruciantes, cruciantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | cruciatura, cruciaturum, cruciaturus | cruciatura, cruciaturae, cruciaturi |
| Genitiv | cruciaturae, cruciaturi | cruciaturarum, cruciaturorum |
| Dativ | cruciaturae, cruciaturo | cruciaturis |
| Akkusativ | cruciaturam, cruciaturum | cruciatura, cruciaturas, cruciaturos |
| Ablativ | cruciatura, cruciaturo | cruciaturis |
| Vokativ | cruciatura, cruciature, cruciaturum | cruciatura, cruciaturae, cruciaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | crucianda, cruciandum, cruciandus | crucianda, cruciandae, cruciandi |
| Genitiv | cruciandae, cruciandi | cruciandarum, cruciandorum |
| Dativ | cruciando, cruciandae | cruciandis |
| Akkusativ | cruciandam, cruciandum | crucianda, cruciandas, cruciandos |
| Ablativ | cruciando, crucianda | cruciandis |
| Vokativ | crucianda, cruciande, cruciandum | crucianda, cruciandae, cruciandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | crucibulum | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | crucibulum | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | crucibulum | — |
155 (243) Formen für „cruciare“