Formentabelle zu „crisare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | criso | crisor |
| 2. Person Singular | crisas | crisare, crisaris |
| 3. Person Singular | crisat | crisatur |
| 1. Person Plural | crisamus | crisamur |
| 2. Person Plural | crisatis | crisamini |
| 3. Person Plural | crisant | crisantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | crisabam | crisabar |
| 2. Person Singular | crisabas | crisabare, crisabaris |
| 3. Person Singular | crisabat | crisabatur |
| 1. Person Plural | crisabamus | crisabamur |
| 2. Person Plural | crisabatis | crisabamini |
| 3. Person Plural | crisabant | crisabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | crisabo | crisabor |
| 2. Person Singular | crisabis | crisabere, crisaberis |
| 3. Person Singular | crisabit | crisabitur |
| 1. Person Plural | crisabimus | crisabimur |
| 2. Person Plural | crisabitis | crisabimini |
| 3. Person Plural | crisabunt | crisabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | crisavi | — |
| 2. Person Singular | crisavisti | — |
| 3. Person Singular | crisavit | — |
| 1. Person Plural | crisavimus | — |
| 2. Person Plural | crisavistis | — |
| 3. Person Plural | crisare, crisavere, crisaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | crisaveram | — |
| 2. Person Singular | crisaveras | — |
| 3. Person Singular | crisaverat | — |
| 1. Person Plural | crisaveramus | — |
| 2. Person Plural | crisaveratis | — |
| 3. Person Plural | crisaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | crisavero | — |
| 2. Person Singular | crisaris, crisaveris | — |
| 3. Person Singular | crisaverit | — |
| 1. Person Plural | crisaverimus | — |
| 2. Person Plural | crisaveritis | — |
| 3. Person Plural | crisaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | crisem | criser |
| 2. Person Singular | crises | crisere, criseris |
| 3. Person Singular | criset | crisetur |
| 1. Person Plural | crisemus | crisemur |
| 2. Person Plural | crisetis | crisemini |
| 3. Person Plural | crisent | crisentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | crisarem | crisarer |
| 2. Person Singular | crisares | crisarere, crisareris |
| 3. Person Singular | crisaret | crisaretur |
| 1. Person Plural | crisaremus | crisaremur |
| 2. Person Plural | crisaretis | crisaremini |
| 3. Person Plural | crisarent | crisarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | crisaverim | — |
| 2. Person Singular | crisaris, crisaveris | — |
| 3. Person Singular | crisaverit | — |
| 1. Person Plural | crisaverimus | — |
| 2. Person Plural | crisaveritis | — |
| 3. Person Plural | crisaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | crisavissem | — |
| 2. Person Singular | crisavisses | — |
| 3. Person Singular | crisavisset | — |
| 1. Person Plural | crisavissemus | — |
| 2. Person Plural | crisavissetis | — |
| 3. Person Plural | crisavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | crisare | crisavisse |
| Passiv | crisari, crisarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | crisa | crisare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | crisate | crisamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | crisato | crisator |
| 3. Person Singular | crisato | crisator |
| 2. Person Plural | crisatote | — |
| 3. Person Plural | crisanto | crisantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | crisata, crisatum, crisatus | crisata, crisatae, crisati |
| Genitiv | crisatae, crisati | crisatarum, crisatorum |
| Dativ | crisatae, crisato | crisatis |
| Akkusativ | crisatam, crisatum | crisata, crisatas, crisatos |
| Ablativ | crisata, crisato | crisatis |
| Vokativ | crisata, crisate, crisatum | crisata, crisatae, crisati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | crisans | crisantes, crisantia |
| Genitiv | crisantis | crisantium, crisantum |
| Dativ | crisanti | crisantibus |
| Akkusativ | crisans, crisantem | crisantes, crisantia |
| Ablativ | crisante, crisanti | crisantibus |
| Vokativ | crisans | crisantes, crisantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | crisatura, crisaturum, crisaturus | crisatura, crisaturae, crisaturi |
| Genitiv | crisaturae, crisaturi | crisaturarum, crisaturorum |
| Dativ | crisaturae, crisaturo | crisaturis |
| Akkusativ | crisaturam, crisaturum | crisatura, crisaturas, crisaturos |
| Ablativ | crisatura, crisaturo | crisaturis |
| Vokativ | crisatura, crisature, crisaturum | crisatura, crisaturae, crisaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | crisanda, crisandum, crisandus | crisanda, crisandae, crisandi |
| Genitiv | crisandae, crisandi | crisandarum, crisandorum |
| Dativ | crisandae, crisando | crisandis |
| Akkusativ | crisandam, crisandum | crisanda, crisandas, crisandos |
| Ablativ | crisanda, crisando | crisandis |
| Vokativ | crisanda, crisande, crisandum | crisanda, crisandae, crisandi |
152 (228) Formen für „crisare“