Formentabelle zu „corrogare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | corroco | corrogor |
| 2. Person Singular | corrogas | corrogare, corrogaris |
| 3. Person Singular | corrogat | corrogatur |
| 1. Person Plural | corrogamus | corrogamur |
| 2. Person Plural | corrogatis | corrogamini |
| 3. Person Plural | corrogant | corrogantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | corrogabam | corrogabar |
| 2. Person Singular | corrogabas | corrogabare, corrogabaris |
| 3. Person Singular | corrogabat | corrogabatur |
| 1. Person Plural | corrogabamus | corrogabamur |
| 2. Person Plural | corrogabatis | corrogabamini |
| 3. Person Plural | corrogabant | corrogabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | corrogabo | corrogabor |
| 2. Person Singular | corrogabis | corrogabere, corrogaberis |
| 3. Person Singular | corrogabit | corrogabitur |
| 1. Person Plural | corrogabimus | corrogabimur |
| 2. Person Plural | corrogabitis | corrogabimini |
| 3. Person Plural | corrogabunt | corrogabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | corrogavi | — |
| 2. Person Singular | corrogavisti | — |
| 3. Person Singular | corrogavit | — |
| 1. Person Plural | corrogavimus | — |
| 2. Person Plural | corrogavistis | — |
| 3. Person Plural | corrogare, corrogavere, corrogaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | corrogaveram | — |
| 2. Person Singular | corrogaveras | — |
| 3. Person Singular | corrogarat, corrogaverat | — |
| 1. Person Plural | corrogaveramus | — |
| 2. Person Plural | corrogaveratis | — |
| 3. Person Plural | corrogaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | corrogavero | — |
| 2. Person Singular | corrogaris, corrogaveris | — |
| 3. Person Singular | corrogaverit | — |
| 1. Person Plural | corrogaverimus | — |
| 2. Person Plural | corrogaveritis | — |
| 3. Person Plural | corrogaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | corrogem | corroger |
| 2. Person Singular | corroges | corrogere, corrogeris |
| 3. Person Singular | corroget | corrogetur |
| 1. Person Plural | corrogemus | corrogemur |
| 2. Person Plural | corrogetis | corrogemini |
| 3. Person Plural | corrogent | corrogentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | corrogarem | corrogarer |
| 2. Person Singular | corrogares | corrogarere, corrogareris |
| 3. Person Singular | corrogaret | corrogaretur |
| 1. Person Plural | corrogaremus | corrogaremur |
| 2. Person Plural | corrogaretis | corrogaremini |
| 3. Person Plural | corrogarent | corrogarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | corrogaverim | — |
| 2. Person Singular | corrogaris, corrogaveris | — |
| 3. Person Singular | corrogaverit | — |
| 1. Person Plural | corrogaverimus | — |
| 2. Person Plural | corrogaveritis | — |
| 3. Person Plural | corrogaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | corrogavissem | — |
| 2. Person Singular | corrogavisses | — |
| 3. Person Singular | corrogavisset | — |
| 1. Person Plural | corrogavissemus | — |
| 2. Person Plural | corrogavissetis | — |
| 3. Person Plural | corrogavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | corroga | corrogare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | corrogate | corrogamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | corrogato | corrogator |
| 3. Person Singular | corrogato | corrogator |
| 2. Person Plural | corrogatote | — |
| 3. Person Plural | corroganto | corrogantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | corrogata, corrogatum, corrogatus | corrogata, corrogatae, corrogati |
| Genitiv | corrogatae, corrogati | corrogatarum, corrogatorum |
| Dativ | corrogatae, corrogato | corrogatis |
| Akkusativ | corrogatam, corrogatum | corrogata, corrogatas, corrogatos |
| Ablativ | corrogata, corrogato | corrogatis |
| Vokativ | corrogata, corrogate, corrogatum | corrogata, corrogatae, corrogati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | corrogans | corrogantes, corrogantia |
| Genitiv | corrogantis | corrogantium, corrogantum |
| Dativ | corroganti | corrogantibus |
| Akkusativ | corrogans, corrogantem | corrogantes, corrogantia |
| Ablativ | corrogante, corroganti | corrogantibus |
| Vokativ | corrogans | corrogantes, corrogantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | corrogatura, corrogaturum, corrogaturus | corrogatura, corrogaturae, corrogaturi |
| Genitiv | corrogaturae, corrogaturi | corrogaturarum, corrogaturorum |
| Dativ | corrogaturae, corrogaturo | corrogaturis |
| Akkusativ | corrogaturam, corrogaturum | corrogatura, corrogaturas, corrogaturos |
| Ablativ | corrogatura, corrogaturo | corrogaturis |
| Vokativ | corrogatura, corrogature, corrogaturum | corrogatura, corrogaturae, corrogaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | corroganda, corrogandum, corrogandus | corroganda, corrogandae, corrogandi |
| Genitiv | corrogandae, corrogandi | corrogandarum, corrogandorum |
| Dativ | corrogandae, corrogando | corrogandis |
| Akkusativ | corrogandam, corrogandum | corroganda, corrogandas, corrogandos |
| Ablativ | corroganda, corrogando | corrogandis |
| Vokativ | corroganda, corrogande, corrogandum | corroganda, corrogandae, corrogandi |
152 (230) Formen für „corrogare“