| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | coracino | coracinor |
| 2. Person Singular | coracinas | coracinare, coracinaris |
| 3. Person Singular | coracinat | coracinatur |
| 1. Person Plural | coracinamus | coracinamur |
| 2. Person Plural | coracinatis | coracinamini |
| 3. Person Plural | coracinant | coracinantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | coracinabam | coracinabar |
| 2. Person Singular | coracinabas | coracinabare, coracinabaris |
| 3. Person Singular | coracinabat | coracinabatur |
| 1. Person Plural | coracinabamus | coracinabamur |
| 2. Person Plural | coracinabatis | coracinabamini |
| 3. Person Plural | coracinabant | coracinabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | coracinabo | coracinabor |
| 2. Person Singular | coracinabis | coracinabere, coracinaberis |
| 3. Person Singular | coracinabit | coracinabitur |
| 1. Person Plural | coracinabimus | coracinabimur |
| 2. Person Plural | coracinabitis | coracinabimini |
| 3. Person Plural | coracinabunt | coracinabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | coracinavi | — |
| 2. Person Singular | coracinavisti | — |
| 3. Person Singular | coracinavit | — |
| 1. Person Plural | coracinavimus | — |
| 2. Person Plural | coracinavistis | — |
| 3. Person Plural | coracinare, coracinavere, coracinaverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | coracinaveram | — |
| 2. Person Singular | coracinaveras | — |
| 3. Person Singular | coracinaverat | — |
| 1. Person Plural | coracinaveramus | — |
| 2. Person Plural | coracinaveratis | — |
| 3. Person Plural | coracinaverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | coracinavero | — |
| 2. Person Singular | coracinaris, coracinaveris | — |
| 3. Person Singular | coracinaverit | — |
| 1. Person Plural | coracinaverimus | — |
| 2. Person Plural | coracinaveritis | — |
| 3. Person Plural | coracinaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | coracinem | coraciner |
| 2. Person Singular | coracines | coracinere, coracineris |
| 3. Person Singular | coracinet | coracinetur |
| 1. Person Plural | coracinemus | coracinemur |
| 2. Person Plural | coracinetis | coracinemini |
| 3. Person Plural | coracinent | coracinentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | coracinarem | coracinarer |
| 2. Person Singular | coracinares | coracinarere, coracinareris |
| 3. Person Singular | coracinaret | coracinaretur |
| 1. Person Plural | coracinaremus | coracinaremur |
| 2. Person Plural | coracinaretis | coracinaremini |
| 3. Person Plural | coracinarent | coracinarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | coracinaverim | — |
| 2. Person Singular | coracinaris, coracinaveris | — |
| 3. Person Singular | coracinaverit | — |
| 1. Person Plural | coracinaverimus | — |
| 2. Person Plural | coracinaveritis | — |
| 3. Person Plural | coracinaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | coracinavissem | — |
| 2. Person Singular | coracinavisses | — |
| 3. Person Singular | coracinavisset | — |
| 1. Person Plural | coracinavissemus | — |
| 2. Person Plural | coracinavissetis | — |
| 3. Person Plural | coracinavissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | coracinare | coracinavisse |
| Passiv | coracinari, coracinarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | coracina | coracinare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | coracinate | coracinamini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | coracinato | coracinator |
| 3. Person Singular | coracinato | coracinator |
| 2. Person Plural | coracinatote | — |
| 3. Person Plural | coracinanto | coracinantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | coracinata, coracinatum, coracinatus | coracinata, coracinatae, coracinati |
| Genitiv | coracinatae, coracinati | coracinatarum, coracinatorum |
| Dativ | coracinatae, coracinato | coracinatis |
| Akkusativ | coracinatam, coracinatum | coracinata, coracinatas, coracinatos |
| Ablativ | coracinata, coracinato | coracinatis |
| Vokativ | coracinata, coracinate, coracinatum | coracinata, coracinatae, coracinati |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | coracinans | coracinantes, coracinantia |
| Genitiv | coracinantis | coracinantium, coracinantum |
| Dativ | coracinanti | coracinantibus |
| Akkusativ | coracinans, coracinantem | coracinantes, coracinantia |
| Ablativ | coracinante, coracinanti | coracinantibus |
| Vokativ | coracinans | coracinantes, coracinantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | coracinatura, coracinaturum, coracinaturus | coracinatura, coracinaturae, coracinaturi |
| Genitiv | coracinaturae, coracinaturi | coracinaturarum, coracinaturorum |
| Dativ | coracinaturae, coracinaturo | coracinaturis |
| Akkusativ | coracinaturam, coracinaturum | coracinatura, coracinaturas, coracinaturos |
| Ablativ | coracinatura, coracinaturo | coracinaturis |
| Vokativ | coracinatura, coracinature, coracinaturum | coracinatura, coracinaturae, coracinaturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | coracinanda, coracinandum, coracinandus | coracinanda, coracinandae, coracinandi |
| Genitiv | coracinandae, coracinandi | coracinandarum, coracinandorum |
| Dativ | coracinandae, coracinando | coracinandis |
| Akkusativ | coracinandam, coracinandum | coracinanda, coracinandas, coracinandos |
| Ablativ | coracinanda, coracinando | coracinandis |
| Vokativ | coracinanda, coracinande, coracinandum | coracinanda, coracinandae, coracinandi |
152 (228) Formen für „coracinare“