Formentabelle zu „coquitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
coquito | coquitor |
| 2. Person Singular | coquitas | coquitare, coquitaris |
| 3. Person Singular | coquitat | coquitatur |
| 1. Person Plural | coquitamus | coquitamur |
| 2. Person Plural | coquitatis | coquitamini |
| 3. Person Plural | coquitant | coquitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coquitabam | coquitabar |
| 2. Person Singular | coquitabas | coquitabare, coquitabaris |
| 3. Person Singular | coquitabat | coquitabatur |
| 1. Person Plural | coquitabamus | coquitabamur |
| 2. Person Plural | coquitabatis | coquitabamini |
| 3. Person Plural | coquitabant | coquitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coquitabo | coquitabor |
| 2. Person Singular | coquitabis | coquitabere, coquitaberis |
| 3. Person Singular | coquitabit | coquitabitur |
| 1. Person Plural | coquitabimus | coquitabimur |
| 2. Person Plural | coquitabitis | coquitabimini |
| 3. Person Plural | coquitabunt | coquitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coquitavi | — |
| 2. Person Singular | coquitavisti | — |
| 3. Person Singular | coquitavit | — |
| 1. Person Plural | coquitavimus | — |
| 2. Person Plural | coquitavistis | — |
| 3. Person Plural | coquitare, coquitavere, coquitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coquitaveram | — |
| 2. Person Singular | coquitaveras | — |
| 3. Person Singular | coquitaverat | — |
| 1. Person Plural | coquitaveramus | — |
| 2. Person Plural | coquitaveratis | — |
| 3. Person Plural | coquitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coquitavero | — |
| 2. Person Singular | coquitaris, coquitaveris | — |
| 3. Person Singular | coquitaverit | — |
| 1. Person Plural | coquitaverimus | — |
| 2. Person Plural | coquitaveritis | — |
| 3. Person Plural | coquitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coquitem | coquiter |
| 2. Person Singular | coquites | coquitere, coquiteris |
| 3. Person Singular | coquitet | coquitetur |
| 1. Person Plural | coquitemus | coquitemur |
| 2. Person Plural | coquitetis | coquitemini |
| 3. Person Plural | coquitent | coquitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coquitarem | coquitarer |
| 2. Person Singular | coquitares | coquitarere, coquitareris |
| 3. Person Singular | coquitaret | coquitaretur |
| 1. Person Plural | coquitaremus | coquitaremur |
| 2. Person Plural | coquitaretis | coquitaremini |
| 3. Person Plural | coquitarent | coquitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coquitaverim | — |
| 2. Person Singular | coquitaris, coquitaveris | — |
| 3. Person Singular | coquitaverit | — |
| 1. Person Plural | coquitaverimus | — |
| 2. Person Plural | coquitaveritis | — |
| 3. Person Plural | coquitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coquitavissem | — |
| 2. Person Singular | coquitavisses | — |
| 3. Person Singular | coquitavisset | — |
| 1. Person Plural | coquitavissemus | — |
| 2. Person Plural | coquitavissetis | — |
| 3. Person Plural | coquitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | coquitare | coquitavisse |
| Passiv | coquitari, coquitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coquita | coquitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | coquitate | coquitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coquitato | coquitator |
| 3. Person Singular | coquitato | coquitator |
| 2. Person Plural | coquitatote | — |
| 3. Person Plural | coquitanto | coquitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coquitata, coquitatum, coquitatus | coquitata, coquitatae, coquitati |
| Genitiv | coquitatae, coquitati | coquitatarum, coquitatorum |
| Dativ | coquitatae, coquitato | coquitatis |
| Akkusativ | coquitatam, coquitatum | coquitata, coquitatas, coquitatos |
| Ablativ | coquitata, coquitato | coquitatis |
| Vokativ | coquitata, coquitate, coquitatum | coquitata, coquitatae, coquitati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coquitans | coquitantes, coquitantia |
| Genitiv | coquitantis | coquitantium, coquitantum |
| Dativ | coquitanti | coquitantibus |
| Akkusativ | coquitans, coquitantem | coquitantes, coquitantia |
| Ablativ | coquitante, coquitanti | coquitantibus |
| Vokativ | coquitans | coquitantes, coquitantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coquitatura, coquitaturum, coquitaturus | coquitatura, coquitaturae, coquitaturi |
| Genitiv | coquitaturae, coquitaturi | coquitaturarum, coquitaturorum |
| Dativ | coquitaturae, coquitaturo | coquitaturis |
| Akkusativ | coquitaturam, coquitaturum | coquitatura, coquitaturas, coquitaturos |
| Ablativ | coquitatura, coquitaturo | coquitaturis |
| Vokativ | coquitatura, coquitature, coquitaturum | coquitatura, coquitaturae, coquitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coquitanda, coquitandum, coquitandus | coquitanda, coquitandae, coquitandi |
| Genitiv | coquitandae, coquitandi | coquitandarum, coquitandorum |
| Dativ | coquitandae, coquitando | coquitandis |
| Akkusativ | coquitandam, coquitandum | coquitanda, coquitandas, coquitandos |
| Ablativ | coquitanda, coquitando | coquitandis |
| Vokativ | coquitanda, coquitande, coquitandum | coquitanda, coquitandae, coquitandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | coquitionem | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
153 (229) Formen für „coquitare“