Formentabelle zu „convorare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convoro | convoror |
| 2. Person Singular | convoras | convorare, convoraris |
| 3. Person Singular | convorat | convoratur |
| 1. Person Plural | convoramus | convoramur |
| 2. Person Plural | convoratis | convoramini |
| 3. Person Plural | convorant | convorantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convorabam | convorabar |
| 2. Person Singular | convorabas | convorabare, convorabaris |
| 3. Person Singular | convorabat | convorabatur |
| 1. Person Plural | convorabamus | convorabamur |
| 2. Person Plural | convorabatis | convorabamini |
| 3. Person Plural | convorabant | convorabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convorabo | convorabor |
| 2. Person Singular | convorabis | convorabere, convoraberis |
| 3. Person Singular | convorabit | convorabitur |
| 1. Person Plural | convorabimus | convorabimur |
| 2. Person Plural | convorabitis | convorabimini |
| 3. Person Plural | convorabunt | convorabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convoravi | — |
| 2. Person Singular | convoravisti | — |
| 3. Person Singular | convoravit | — |
| 1. Person Plural | convoravimus | — |
| 2. Person Plural | convoravistis | — |
| 3. Person Plural | convorare, convoravere, convoraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convoraveram | — |
| 2. Person Singular | convoraveras | — |
| 3. Person Singular | convoraverat | — |
| 1. Person Plural | convoraveramus | — |
| 2. Person Plural | convoraveratis | — |
| 3. Person Plural | convoraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convoravero | — |
| 2. Person Singular | convoraris, convoraveris | — |
| 3. Person Singular | convoraverit | — |
| 1. Person Plural | convoraverimus | — |
| 2. Person Plural | convoraveritis | — |
| 3. Person Plural | convoraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convorem | convorer |
| 2. Person Singular | convores | conuortere, convorere, convoreris |
| 3. Person Singular | convoret | convoretur |
| 1. Person Plural | convoremus | convoremur |
| 2. Person Plural | convoretis | convoremini |
| 3. Person Plural | convorent | convorentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convorarem | convorarer |
| 2. Person Singular | convorares | convorarere, convorareris |
| 3. Person Singular | convoraret | convoraretur |
| 1. Person Plural | convoraremus | convoraremur |
| 2. Person Plural | convoraretis | convoraremini |
| 3. Person Plural | convorarent | convorarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convoraverim | — |
| 2. Person Singular | convoraris, convoraveris | — |
| 3. Person Singular | convoraverit | — |
| 1. Person Plural | convoraverimus | — |
| 2. Person Plural | convoraveritis | — |
| 3. Person Plural | convoraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convoravissem | — |
| 2. Person Singular | convoravisses | — |
| 3. Person Singular | convoravisset | — |
| 1. Person Plural | convoravissemus | — |
| 2. Person Plural | convoravissetis | — |
| 3. Person Plural | convoravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | convorare | convoravisse |
| Passiv | convorari, convorarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | convora | convorare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | convorate | convoramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | convorato | convorator |
| 3. Person Singular | convorato | convorator |
| 2. Person Plural | convoratote | — |
| 3. Person Plural | convoranto | convorantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convorata, convoratum, convoratus | convorata, convoratae, convorati |
| Genitiv | convoratae, convorati | convoratarum, convoratorum |
| Dativ | convoratae, convorato | convoratis |
| Akkusativ | convoratam, convoratum | convorata, convoratas, convoratos |
| Ablativ | convorata, convorato | convoratis |
| Vokativ | convorata, convorate, convoratum | convorata, convoratae, convorati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convorans | convorantes, convorantia |
| Genitiv | convorantis | convorantium, convorantum |
| Dativ | convoranti | convorantibus |
| Akkusativ | convorans, convorantem | convorantes, convorantia |
| Ablativ | convorante, convoranti | convorantibus |
| Vokativ | convorans | convorantes, convorantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convoratura, convoraturum, convoraturus | convoratura, convoraturae, convoraturi |
| Genitiv | convoraturae, convoraturi | convoraturarum, convoraturorum |
| Dativ | convoraturae, convoraturo | convoraturis |
| Akkusativ | convoraturam, convoraturum | convoratura, convoraturas, convoraturos |
| Ablativ | convoratura, convoraturo | convoraturis |
| Vokativ | convoratura, convorature, convoraturum | convoratura, convoraturae, convoraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convoranda, convorandum, convorandus | convoranda, convorandae, convorandi |
| Genitiv | convorandae, convorandi | convorandarum, convorandorum |
| Dativ | convorandae, convorando | convorandis |
| Akkusativ | convorandam, convorandum | convoranda, convorandas, convorandos |
| Ablativ | convoranda, convorando | convorandis |
| Vokativ | convoranda, convorande, convorandum | convoranda, convorandae, convorandi |
152 (229) Formen für „convorare“