Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „convomere“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	convomo	convomor
2. Person Singular	convomis	convomere, convomeris
3. Person Singular	convomit	convomitur
1. Person Plural	convomimus	convomimur
2. Person Plural	convomitis	convomimini
3. Person Plural	convomunt	convomuntur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	convomebam	convomebar
2. Person Singular	convomebas	convomebare, convomebaris
3. Person Singular	convomebat	convomebatur
1. Person Plural	convomebamus	convomebamur
2. Person Plural	convomebatis	convomebamini
3. Person Plural	convomebant	convomebantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	convomam	convomar
2. Person Singular	convomes	convomere, convomeris
3. Person Singular	convomet	convometur
1. Person Plural	convomemus	convomemur
2. Person Plural	convometis	convomemini
3. Person Plural	convoment	convomentur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	convomui	—
2. Person Singular	convomuisti	—
3. Person Singular	convomuit	—
1. Person Plural	convomuimus	—
2. Person Plural	convomuistis	—
3. Person Plural	convomuere, convomuerunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	convomueram	—
2. Person Singular	convomueras	—
3. Person Singular	convomuerat	—
1. Person Plural	convomueramus	—
2. Person Plural	convomueratis	—
3. Person Plural	convomuerant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	convomuero	—
2. Person Singular	convomueris	—
3. Person Singular	convomuerit	—
1. Person Plural	convomuerimus	—
2. Person Plural	convomueritis	—
3. Person Plural	convomuerint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	convomam	convomar
2. Person Singular	convomas	convomare, convomaris
3. Person Singular	convomat	convomatur
1. Person Plural	convomamus	convomamur
2. Person Plural	convomatis	convomamini
3. Person Plural	convomant	convomantur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	convomerem	convomerer
2. Person Singular	convomeres	convomerere, convomereris
3. Person Singular	convomeret	convomeretur
1. Person Plural	convomeremus	convomeremur
2. Person Plural	convomeretis	convomeremini
3. Person Plural	convomerent	convomerentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	convomuerim	—
2. Person Singular	convomueris	—
3. Person Singular	convomuerit	—
1. Person Plural	convomuerimus	—
2. Person Plural	convomueritis	—
3. Person Plural	convomuerint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	convomuissem	—
2. Person Singular	convomuisses	—
3. Person Singular	convomuisset	—
1. Person Plural	convomuissemus	—
2. Person Plural	convomuissetis	—
3. Person Plural	convomuissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	convomere	convomuisse
Passiv	convomi, convomier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	convome	convomere
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	convomite	convomimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	convomito	convomitor
3. Person Singular	convomito	convomitor
2. Person Plural	convomitote	—
3. Person Plural	convomunto	convomuntor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	convomita, convomitum, convomitus	convomita, convomitae, convomiti
Genitiv	convomitae, convomiti	convomitarum, convomitorum
Dativ	convomitae, convomito	convomitis
Akkusativ	convomitam, convomitum	convomita, convomitas, convomitos
Ablativ	convomita, convomito	convomitis
Vokativ	convomita, convomite, convomitum	convomita, convomitae, convomiti

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	convomens	convomentes, convomentia
Genitiv	convomentis	convomentium, convomentum
Dativ	convomenti	convomentibus
Akkusativ	convomens, convomentem	convomentes, convomentia
Ablativ	convomente, convomenti	convomentibus
Vokativ	convomens	convomentes, convomentia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	convomitura, convomiturum, convomiturus	convomitura, convomiturae, convomituri
Genitiv	convomiturae, convomituri	convomiturarum, convomiturorum
Dativ	convomiturae, convomituro	convomituris
Akkusativ	convomituram, convomiturum	convomitura, convomituras, convomituros
Ablativ	convomitura, convomituro	convomituris
Vokativ	convomitura, convomiture, convomiturum	convomitura, convomiturae, convomituri

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	convomenda, convomendum, convomendus, convomunda, convomundum, convomundus	convomenda, convomendae, convomendi, convomunda, convomundae, convomundi
Genitiv	convomendae, convomendi, convomundae, convomundi	convomendarum, convomendorum, convomundarum, convomundorum
Dativ	convomendae, convomendo, convomundae, convomundo	convomendis, convomundis
Akkusativ	convomendam, convomendum, convomundam, convomundum	convomenda, convomendas, convomendos, convomunda, convomundas, convomundos
Ablativ	convomenda, convomendo, convomunda, convomundo	convomendis, convomundis
Vokativ	convomenda, convomende, convomendum, convomunda, convomunde, convomundum	convomenda, convomendae, convomendi, convomunda, convomundae, convomundi

152 (257) Formen für „convomere“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum