Formentabelle zu „convocare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convoco | convocor |
| 2. Person Singular | convocas | conuocare, convocaris |
| 3. Person Singular | conuocat | convocatur |
| 1. Person Plural | convocamus | convocamur |
| 2. Person Plural | conuocatis, convocatisque | convocamini |
| 3. Person Plural | convocant, covocbant | convocantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convocabam | convocabar |
| 2. Person Singular | convocabas | convocabare, convocabaris |
| 3. Person Singular | convocabat | convocabatur |
| 1. Person Plural | convocabamus | convocabamur |
| 2. Person Plural | convocabatis | convocabamini |
| 3. Person Plural | convocabant, covocabant | conuocabanturque, convocabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convocabo | convocabor |
| 2. Person Singular | convocabis | convocabere, convocaberis |
| 3. Person Singular | convocabit | convocabitur |
| 1. Person Plural | convocabimus | convocabimur |
| 2. Person Plural | convocabitis | convocabimini |
| 3. Person Plural | convocabunt | convocabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convocavi | — |
| 2. Person Singular | convocasti, convocavisti | — |
| 3. Person Singular | convocavit | — |
| 1. Person Plural | convocavimus | — |
| 2. Person Plural | convocavistis | — |
| 3. Person Plural | conuocare, convocaverunt, conuocavere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convocaveram | — |
| 2. Person Singular | convocaveras | — |
| 3. Person Singular | convocarat, convocaverat | — |
| 1. Person Plural | convocaveramus | — |
| 2. Person Plural | convocaveratis | — |
| 3. Person Plural | convocaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convocavero | — |
| 2. Person Singular | convocaveris, convocaris | — |
| 3. Person Singular | convocaverit | — |
| 1. Person Plural | convocaverimus | — |
| 2. Person Plural | convocaveritis | — |
| 3. Person Plural | convocaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convocem | convocer |
| 2. Person Singular | convoces | convocere, convoceris |
| 3. Person Singular | convocet | convocetur |
| 1. Person Plural | convocemus | convocemur |
| 2. Person Plural | convocetis | convocemini |
| 3. Person Plural | convocent | convocentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convocarem | convocarer |
| 2. Person Singular | convocares | convocarere, convocareris |
| 3. Person Singular | convocaret | convocaretur |
| 1. Person Plural | convocaremus | convocaremur |
| 2. Person Plural | convocaretis | convocaremini |
| 3. Person Plural | convocarent | convocarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convocaverim, convocarim | — |
| 2. Person Singular | convocaveris, convocaris | — |
| 3. Person Singular | convocaverit | — |
| 1. Person Plural | convocaverimus | — |
| 2. Person Plural | convocaveritis | — |
| 3. Person Plural | convocaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convocavissem | — |
| 2. Person Singular | convocavisses | — |
| 3. Person Singular | convocavisset | — |
| 1. Person Plural | convocassemus, convocavissemus | — |
| 2. Person Plural | convocavissetis | — |
| 3. Person Plural | convocavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | convoca, convocaisse, convocaveri | conuocare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | convocate | convocamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conuocato | convocator |
| 3. Person Singular | conuocato | convocator |
| 2. Person Plural | convocatote | — |
| 3. Person Plural | convocanto | convocantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conuocata, convocatus, convocataque, convocatum | conuocati, conuocatae, conuocata, convocataque |
| Genitiv | conuocati, conuocatae | convocatarum, convocatorum |
| Dativ | conuocato, conuocatae | conuocatis, convocatisque |
| Akkusativ | convocatam, convocatum | conuocatos, conuocata, convocataque, convocatas |
| Ablativ | conuocato, conuocata, convocataque | conuocatis, convocatisque |
| Vokativ | conuocata, convocataque, convocate, convocatum | conuocati, conuocatae, conuocata, convocataque |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convocans | convocantes, convocantia |
| Genitiv | convocantis | convocantium, convocantum |
| Dativ | convocanti | convocantibus |
| Akkusativ | convocans, convocantem | convocantes, convocantia |
| Ablativ | convocante, convocanti | convocantibus |
| Vokativ | convocans | convocantes, convocantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convocaturum, convocatura, convocaturus | convocatura, convocaturae, convocaturi |
| Genitiv | convocaturae, convocaturi | convocaturarum, convocaturorum |
| Dativ | convocaturae, convocaturo | convocaturis |
| Akkusativ | convocaturum, convocaturam | convocatura, convocaturas, convocaturos |
| Ablativ | convocatura, convocaturo | convocaturis |
| Vokativ | convocaturum, convocatura, convocature | convocatura, convocaturae, convocaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convocanda, convocandum, convocandus | convocandi, convocanda, convocandae |
| Genitiv | convocandi, convocandae | convocandarum, convocandorum |
| Dativ | convocando, convocandae | convocandis |
| Akkusativ | convocandam, convocandum | conuocandos, convocanda, convocandas |
| Ablativ | convocando, convocanda | convocandis |
| Vokativ | convocanda, convocande, convocandum | convocandi, convocanda, convocandae |
152 (247) Formen für „convocare“