Formentabelle zu „conviolare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
conviolo | conviolor |
| 2. Person Singular | conviolas | conviolare, conviolaris |
| 3. Person Singular | conviolat | conviolatur |
| 1. Person Plural | conviolamus | conviolamur |
| 2. Person Plural | conviolatis | conviolamini |
| 3. Person Plural | conviolant | conviolantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conviolabam | conviolabar |
| 2. Person Singular | conviolabas | conviolabare, conviolabaris |
| 3. Person Singular | conviolabat | conviolabatur |
| 1. Person Plural | conviolabamus | conviolabamur |
| 2. Person Plural | conviolabatis | conviolabamini |
| 3. Person Plural | conviolabant | conviolabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conviolabo | conviolabor |
| 2. Person Singular | conviolabis | conviolabere, conviolaberis |
| 3. Person Singular | conviolabit | conviolabitur |
| 1. Person Plural | conviolabimus | conviolabimur |
| 2. Person Plural | conviolabitis | conviolabimini |
| 3. Person Plural | conviolabunt | conviolabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conviolavi | — |
| 2. Person Singular | conviolavisti | — |
| 3. Person Singular | conviolavit | — |
| 1. Person Plural | conviolavimus | — |
| 2. Person Plural | conviolavistis | — |
| 3. Person Plural | conviolare, conviolavere, conviolaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conviolaveram | — |
| 2. Person Singular | conviolaveras | — |
| 3. Person Singular | conviolaverat | — |
| 1. Person Plural | conviolaveramus | — |
| 2. Person Plural | conviolaveratis | — |
| 3. Person Plural | conviolaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conviolavero | — |
| 2. Person Singular | conviolaris, conviolaveris | — |
| 3. Person Singular | conviolaverit | — |
| 1. Person Plural | conviolaverimus | — |
| 2. Person Plural | conviolaveritis | — |
| 3. Person Plural | conviolaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conviolem | convioler |
| 2. Person Singular | convioles | conviolere, convioleris |
| 3. Person Singular | conviolet | convioletur |
| 1. Person Plural | conviolemus | conviolemur |
| 2. Person Plural | convioletis | conviolemini |
| 3. Person Plural | conviolent | conviolentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conviolarem | conviolarer |
| 2. Person Singular | conviolares | conviolarere, conviolareris |
| 3. Person Singular | conviolaret | conviolaretur |
| 1. Person Plural | conviolaremus | conviolaremur |
| 2. Person Plural | conviolaretis | conviolaremini |
| 3. Person Plural | conviolarent | conviolarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conviolaverim | — |
| 2. Person Singular | conviolaris, conviolaveris | — |
| 3. Person Singular | conviolaverit | — |
| 1. Person Plural | conviolaverimus | — |
| 2. Person Plural | conviolaveritis | — |
| 3. Person Plural | conviolaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conviolavissem | — |
| 2. Person Singular | conviolavisses | — |
| 3. Person Singular | conviolavisset | — |
| 1. Person Plural | conviolavissemus | — |
| 2. Person Plural | conviolavissetis | — |
| 3. Person Plural | conviolavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conviolare | conviolavisse |
| Passiv | conviolari, conviolarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conviola | conviolare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conviolate | conviolamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conviolato | conviolator |
| 3. Person Singular | conviolato | conviolator |
| 2. Person Plural | conviolatote | — |
| 3. Person Plural | conviolanto | conviolantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conviolata, conviolatum, conviolatus | conviolata, conviolatae, conviolati |
| Genitiv | conviolatae, conviolati | conviolatarum, conviolatorum |
| Dativ | conviolatae, conviolato | conviolatis |
| Akkusativ | conviolatam, conviolatum | conviolata, conviolatas, conviolatos |
| Ablativ | conviolata, conviolato | conviolatis |
| Vokativ | conviolata, conviolate, conviolatum | conviolata, conviolatae, conviolati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conviolans | conviolantes, conviolantia |
| Genitiv | conviolantis | conviolantium, conviolantum |
| Dativ | conviolanti | conviolantibus |
| Akkusativ | conviolans, conviolantem | conviolantes, conviolantia |
| Ablativ | conviolante, conviolanti | conviolantibus |
| Vokativ | conviolans | conviolantes, conviolantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conviolatura, conviolaturum, conviolaturus | conviolatura, conviolaturae, conviolaturi |
| Genitiv | conviolaturae, conviolaturi | conviolaturarum, conviolaturorum |
| Dativ | conviolaturae, conviolaturo | conviolaturis |
| Akkusativ | conviolaturam, conviolaturum | conviolatura, conviolaturas, conviolaturos |
| Ablativ | conviolatura, conviolaturo | conviolaturis |
| Vokativ | conviolatura, conviolature, conviolaturum | conviolatura, conviolaturae, conviolaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conviolanda, conviolandum, conviolandus | conviolanda, conviolandae, conviolandi |
| Genitiv | conviolandae, conviolandi | conviolandarum, conviolandorum |
| Dativ | conviolandae, conviolando | conviolandis |
| Akkusativ | conviolandam, conviolandum | conviolanda, conviolandas, conviolandos |
| Ablativ | conviolanda, conviolando | conviolandis |
| Vokativ | conviolanda, conviolande, conviolandum | conviolanda, conviolandae, conviolandi |
152 (228) Formen für „conviolare“