| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | convinco | convincor |
| 2. Person Singular | convincis | convinceris |
| 3. Person Singular | convincit | convincitur |
| 1. Person Plural | convincimus | convincimur |
| 2. Person Plural | convincitis | convincimini |
| 3. Person Plural | convincunt | convincunturque, convincuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | convincebam | convincebar |
| 2. Person Singular | convincebas | convincebare, convincebaris |
| 3. Person Singular | convincebat | convincebatur |
| 1. Person Plural | convincebamus | convincebamur |
| 2. Person Plural | convincebatis | convincebamini |
| 3. Person Plural | convincebant | convincebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | convincam | convincar |
| 2. Person Singular | convinces | convinceris, convincere |
| 3. Person Singular | convincet | convincetur |
| 1. Person Plural | convincemus | convincemur |
| 2. Person Plural | convincetis | convincemini |
| 3. Person Plural | convincent | convincentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conuiciantique, convici, conviciole | — |
| 2. Person Singular | convicisti | — |
| 3. Person Singular | convicit | — |
| 1. Person Plural | convicimus | — |
| 2. Person Plural | convicistis | — |
| 3. Person Plural | convicere, convicerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | conviceram | — |
| 2. Person Singular | conviceras | — |
| 3. Person Singular | convicerat | — |
| 1. Person Plural | conviceramus | — |
| 2. Person Plural | conviceratis | — |
| 3. Person Plural | convicerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | convicero | — |
| 2. Person Singular | conviceris | — |
| 3. Person Singular | convicerit | — |
| 1. Person Plural | convicerimus | — |
| 2. Person Plural | conviceritis | — |
| 3. Person Plural | convicerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | convincam | convincar |
| 2. Person Singular | convincas | convincare, convincaris |
| 3. Person Singular | conuincat | convincatur |
| 1. Person Plural | convincamus | convincamur |
| 2. Person Plural | convincatis | convincamini |
| 3. Person Plural | convincant | convincantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | convincerem | convincerer |
| 2. Person Singular | convinceres | convincerere, convincereris |
| 3. Person Singular | convinceret | convinceretur |
| 1. Person Plural | convinceremus | convinceremur |
| 2. Person Plural | convinceretis | convinceremini |
| 3. Person Plural | convincerent | convincerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | convicerim | — |
| 2. Person Singular | conviceris | — |
| 3. Person Singular | convicerit | — |
| 1. Person Plural | convicerimus | — |
| 2. Person Plural | conviceritis | — |
| 3. Person Plural | convicerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | convicissem | — |
| 2. Person Singular | convicisses | — |
| 3. Person Singular | convicisset | — |
| 1. Person Plural | convicissemus | — |
| 2. Person Plural | convicissetis | — |
| 3. Person Plural | convicissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | convincere | convicisse |
| Passiv | convinci, convincier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | convince | convincere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | convincite | convincimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | convincito | convincitor |
| 3. Person Singular | convincito | convincitor |
| 2. Person Plural | convincitote | — |
| 3. Person Plural | convincunto | convincuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conuictus, conuicta, conuictum, convictumque | convicti, conuicta, convictae |
| Genitiv | convicti, convictae | convictarum, convictorum |
| Dativ | convicto, convictolitavi, convictae, convictolita, convictoreis | conuictis |
| Akkusativ | conuictam, conuictum, convictamque, convictumque | conuictos, conuicta, convictas |
| Ablativ | convicto, conuicta, convictolitavi, convictolita, convictoreis | conuictis |
| Vokativ | conuictum, conuicta, convictumque, convicte | convicti, conuicta, convictae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | convincens | convincentes, convincentia |
| Genitiv | convincentis | convincentium, convincentum |
| Dativ | convincenti | convincentibus |
| Akkusativ | convincens, convincentem | convincentes, convincentia |
| Ablativ | convincente, convincenti | convincentibus |
| Vokativ | convincens | convincentes, convincentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | convicturus, convictura, convicturum | convictura, convicturae, convicturi |
| Genitiv | convicturae, convicturi | convicturarum, convicturorum |
| Dativ | convicturae, convicturo | convicturis |
| Akkusativ | convicturam, convicturum | convictura, convicturas, convicturos |
| Ablativ | convictura, convicturo | convicturis |
| Vokativ | convictura, convicture, convicturum | convictura, convicturae, convicturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | convincendum, convincenda, convincendus, convincunda, convincundum, convincundus | convincenda, convincendae, convincendi, convincunda, convincundae, convincundi |
| Genitiv | convincendae, convincendi, convincundae, convincundi | convincendarum, convincendorum, convincundarum, convincundorum |
| Dativ | convincendae, convincendo, convincundae, convincundo | convincendis, convincundis |
| Akkusativ | convincendum, convincendam, convincundam, convincundum | convincenda, convincendas, convincendos, convincunda, convincundas, convincundos |
| Ablativ | convincenda, convincendo, convincunda, convincundo | convincendis, convincundis |
| Vokativ | convincendum, convincenda, convincende, convincunda, convincunde, convincundum | convincenda, convincendae, convincendi, convincunda, convincundae, convincundi |
152 (281) Formen für „convincere“