| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conueniens, conveniensque | conuenientia, conuenientes, convenientesque |
| Genitiv | convenientis | conuenientium, convenientum |
| Dativ | convenienti | convenientibus |
| Akkusativ | conuenientem, conueniens, conveniensque | convenientis, conuenientes, conuenientia, convenientesque |
| Ablativ | convenienti, conueniente | convenientibus |
| Vokativ | conueniens, conveniensque | conuenientes, conuenientia, convenientesque |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | convenientius | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | convenientius | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | convenientius | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | conuenientissimum | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | conuenientissimum | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | conuenientissimum | — |
18 (32) Formen für „conveniens“