Formentabelle zu „convelare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
convelo | convelor |
| 2. Person Singular | convelas | convelare, convelaris |
| 3. Person Singular | convelat | convelatur |
| 1. Person Plural | convelamus | convelamur |
| 2. Person Plural | convelatis | convelamini |
| 3. Person Plural | convelant | convelantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convelabam | convelabar |
| 2. Person Singular | convelabas | convelabare, convelabaris |
| 3. Person Singular | convelabat | convelabatur |
| 1. Person Plural | convelabamus | convelabamur |
| 2. Person Plural | convelabatis | convelabamini |
| 3. Person Plural | convelabant | convelabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convelabo | convelabor |
| 2. Person Singular | convelabis | convelabere, convelaberis |
| 3. Person Singular | convelabit | convelabitur |
| 1. Person Plural | convelabimus | convelabimur |
| 2. Person Plural | convelabitis | convelabimini |
| 3. Person Plural | convelabunt | convelabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convelavi | — |
| 2. Person Singular | convelavisti | — |
| 3. Person Singular | convelavit | — |
| 1. Person Plural | convelavimus | — |
| 2. Person Plural | convelavistis | — |
| 3. Person Plural | convelare, convelavere, convelaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convelaveram | — |
| 2. Person Singular | convelaveras | — |
| 3. Person Singular | convelaverat | — |
| 1. Person Plural | convelaveramus | — |
| 2. Person Plural | convelaveratis | — |
| 3. Person Plural | convelaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convelavero | — |
| 2. Person Singular | convelaris, convelaveris | — |
| 3. Person Singular | convelaverit | — |
| 1. Person Plural | convelaverimus | — |
| 2. Person Plural | convelaveritis | — |
| 3. Person Plural | convelaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convelem | conveler |
| 2. Person Singular | conveles | convelere, conveleris |
| 3. Person Singular | convelet | conveletur |
| 1. Person Plural | convelemus | convelemur |
| 2. Person Plural | conveletis | convelemini |
| 3. Person Plural | convelent | convelentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convelarem | convelarer |
| 2. Person Singular | convelares | convelarere, convelareris |
| 3. Person Singular | convelaret | convelaretur |
| 1. Person Plural | convelaremus | convelaremur |
| 2. Person Plural | convelaretis | convelaremini |
| 3. Person Plural | convelarent | convelarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convelaverim | — |
| 2. Person Singular | convelaris, convelaveris | — |
| 3. Person Singular | convelaverit | — |
| 1. Person Plural | convelaverimus | — |
| 2. Person Plural | convelaveritis | — |
| 3. Person Plural | convelaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convelavissem | — |
| 2. Person Singular | convelavisses | — |
| 3. Person Singular | convelavisset | — |
| 1. Person Plural | convelavissemus | — |
| 2. Person Plural | convelavissetis | — |
| 3. Person Plural | convelavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | convelare | convelavisse |
| Passiv | convelari, convelarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | convela | convelare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | convelate | convelamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | convelato | convelator |
| 3. Person Singular | convelato | convelator |
| 2. Person Plural | convelatote | — |
| 3. Person Plural | convelanto | convelantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convelata, convelatum, convelatus | convelata, convelatae, convelati |
| Genitiv | convelatae, convelati | convelatarum, convelatorum |
| Dativ | convelatae, convelato | convelatis |
| Akkusativ | convelatam, convelatum | convelata, convelatas, convelatos |
| Ablativ | convelata, convelato | convelatis |
| Vokativ | convelata, convelate, convelatum | convelata, convelatae, convelati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convelans | convelantes, convelantia |
| Genitiv | convelantis | convelantium, convelantum |
| Dativ | convelanti | convelantibus |
| Akkusativ | convelans, convelantem | convelantes, convelantia |
| Ablativ | convelante, convelanti | convelantibus |
| Vokativ | convelans | convelantes, convelantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convelatura, convelaturum, convelaturus | convelatura, convelaturae, convelaturi |
| Genitiv | convelaturae, convelaturi | convelaturarum, convelaturorum |
| Dativ | convelaturae, convelaturo | convelaturis |
| Akkusativ | convelaturam, convelaturum | convelatura, convelaturas, convelaturos |
| Ablativ | convelatura, convelaturo | convelaturis |
| Vokativ | convelatura, convelature, convelaturum | convelatura, convelaturae, convelaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convelanda, convelandum, convelandus | convelanda, convelandae, convelandi |
| Genitiv | convelandae, convelandi | convelandarum, convelandorum |
| Dativ | convelandae, convelando | convelandis |
| Akkusativ | convelandam, convelandum | convelanda, convelandas, convelandos |
| Ablativ | convelanda, convelando | convelandis |
| Vokativ | convelanda, convelande, convelandum | convelanda, convelandae, convelandi |
152 (228) Formen für „convelare“