Formentabelle zu „convariare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
convario | convarior |
| 2. Person Singular | convarias | convariare, convariaris |
| 3. Person Singular | convariat | convariatur |
| 1. Person Plural | convariamus | convariamur |
| 2. Person Plural | convariatis | convariamini |
| 3. Person Plural | convariant | convariantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convariabam | convariabar |
| 2. Person Singular | convariabas | convariabare, convariabaris |
| 3. Person Singular | convariabat | convariabatur |
| 1. Person Plural | convariabamus | convariabamur |
| 2. Person Plural | convariabatis | convariabamini |
| 3. Person Plural | convariabant | convariabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convariabo | convariabor |
| 2. Person Singular | convariabis | convariabere, convariaberis |
| 3. Person Singular | convariabit | convariabitur |
| 1. Person Plural | convariabimus | convariabimur |
| 2. Person Plural | convariabitis | convariabimini |
| 3. Person Plural | convariabunt | convariabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convariavi | — |
| 2. Person Singular | convariavisti | — |
| 3. Person Singular | convariavit | — |
| 1. Person Plural | convariavimus | — |
| 2. Person Plural | convariavistis | — |
| 3. Person Plural | convariare, convariavere, convariaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convariaveram | — |
| 2. Person Singular | convariaveras | — |
| 3. Person Singular | convariaverat | — |
| 1. Person Plural | convariaveramus | — |
| 2. Person Plural | convariaveratis | — |
| 3. Person Plural | convariaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convariavero | — |
| 2. Person Singular | convariaris, convariaveris | — |
| 3. Person Singular | convariaverit | — |
| 1. Person Plural | convariaverimus | — |
| 2. Person Plural | convariaveritis | — |
| 3. Person Plural | convariaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convariem | convarier |
| 2. Person Singular | convaries | convariere, convarieris |
| 3. Person Singular | convariet | convarietur |
| 1. Person Plural | convariemus | convariemur |
| 2. Person Plural | convarietis | convariemini |
| 3. Person Plural | convarient | convarientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convariarem | convariarer |
| 2. Person Singular | convariares | convariarere, convariareris |
| 3. Person Singular | convariaret | convariaretur |
| 1. Person Plural | convariaremus | convariaremur |
| 2. Person Plural | convariaretis | convariaremini |
| 3. Person Plural | convariarent | convariarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convariaverim | — |
| 2. Person Singular | convariaris, convariaveris | — |
| 3. Person Singular | convariaverit | — |
| 1. Person Plural | convariaverimus | — |
| 2. Person Plural | convariaveritis | — |
| 3. Person Plural | convariaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | convariavissem | — |
| 2. Person Singular | convariavisses | — |
| 3. Person Singular | convariavisset | — |
| 1. Person Plural | convariavissemus | — |
| 2. Person Plural | convariavissetis | — |
| 3. Person Plural | convariavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | convariare | convariavisse |
| Passiv | convariari, convariarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | convaria | convariare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | convariate | convariamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | convariato | convariator |
| 3. Person Singular | convariato | convariator |
| 2. Person Plural | convariatote | — |
| 3. Person Plural | convarianto | convariantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convariata, convariatum, convariatus | convariata, convariatae, convariati |
| Genitiv | convariatae, convariati | convariatarum, convariatorum |
| Dativ | convariatae, convariato | convariatis |
| Akkusativ | convariatam, convariatum | convariata, convariatas, convariatos |
| Ablativ | convariata, convariato | convariatis |
| Vokativ | convariata, convariate, convariatum | convariata, convariatae, convariati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convarians | convariantes, convariantia |
| Genitiv | convariantis | convariantium, convariantum |
| Dativ | convarianti | convariantibus |
| Akkusativ | convarians, convariantem | convariantes, convariantia |
| Ablativ | convariante, convarianti | convariantibus |
| Vokativ | convarians | convariantes, convariantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convariatura, convariaturum, convariaturus | convariatura, convariaturae, convariaturi |
| Genitiv | convariaturae, convariaturi | convariaturarum, convariaturorum |
| Dativ | convariaturae, convariaturo | convariaturis |
| Akkusativ | convariaturam, convariaturum | convariatura, convariaturas, convariaturos |
| Ablativ | convariatura, convariaturo | convariaturis |
| Vokativ | convariatura, convariature, convariaturum | convariatura, convariaturae, convariaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | convarianda, convariandum, convariandus | convarianda, convariandae, convariandi |
| Genitiv | convariandae, convariandi | convariandarum, convariandorum |
| Dativ | convariandae, convariando | convariandis |
| Akkusativ | convariandam, convariandum | convarianda, convariandas, convariandos |
| Ablativ | convarianda, convariando | convariandis |
| Vokativ | convarianda, convariande, convariandum | convarianda, convariandae, convariandi |
152 (228) Formen für „convariare“