Formentabelle zu „contumeliare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contumelioseque, contumelio | contumelior |
| 2. Person Singular | contumelias | contumeliare, contumeliaris |
| 3. Person Singular | contumeliat | contumeliatur |
| 1. Person Plural | contumeliamus | contumeliamur |
| 2. Person Plural | contumeliatis | contumeliamini |
| 3. Person Plural | contumeliant | contumeliantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contumeliabam | contumeliabar |
| 2. Person Singular | contumeliabas | contumeliabare, contumeliabaris |
| 3. Person Singular | contumeliabat | contumeliabatur |
| 1. Person Plural | contumeliabamus | contumeliabamur |
| 2. Person Plural | contumeliabatis | contumeliabamini |
| 3. Person Plural | contumeliabant | contumeliabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contumeliabo | contumeliabor |
| 2. Person Singular | contumeliabis | contumeliabere, contumeliaberis |
| 3. Person Singular | contumeliabit | contumeliabitur |
| 1. Person Plural | contumeliabimus | contumeliabimur |
| 2. Person Plural | contumeliabitis | contumeliabimini |
| 3. Person Plural | contumeliabunt | contumeliabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contumeliavi | — |
| 2. Person Singular | contumeliavisti | — |
| 3. Person Singular | contumeliavit | — |
| 1. Person Plural | contumeliavimus | — |
| 2. Person Plural | contumeliavistis | — |
| 3. Person Plural | contumeliare, contumeliavere, contumeliaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contumeliaveram | — |
| 2. Person Singular | contumeliaveras | — |
| 3. Person Singular | contumeliaverat | — |
| 1. Person Plural | contumeliaveramus | — |
| 2. Person Plural | contumeliaveratis | — |
| 3. Person Plural | contumeliaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contumeliavero | — |
| 2. Person Singular | contumeliaris, contumeliaveris | — |
| 3. Person Singular | contumeliaverit | — |
| 1. Person Plural | contumeliaverimus | — |
| 2. Person Plural | contumeliaveritis | — |
| 3. Person Plural | contumeliaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contumeliem | contumelier |
| 2. Person Singular | contumelies | contumeliere, contumelieris |
| 3. Person Singular | contumeliet | contumelietur |
| 1. Person Plural | contumeliemus | contumeliemur |
| 2. Person Plural | contumelietis | contumeliemini |
| 3. Person Plural | contumelient | contumelientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contumeliarem | contumeliarer |
| 2. Person Singular | contumeliares | contumeliarere, contumeliareris |
| 3. Person Singular | contumeliaret | contumeliaretur |
| 1. Person Plural | contumeliaremus | contumeliaremur |
| 2. Person Plural | contumeliaretis | contumeliaremini |
| 3. Person Plural | contumeliarent | contumeliarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contumeliaverim | — |
| 2. Person Singular | contumeliaris, contumeliaveris | — |
| 3. Person Singular | contumeliaverit | — |
| 1. Person Plural | contumeliaverimus | — |
| 2. Person Plural | contumeliaveritis | — |
| 3. Person Plural | contumeliaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contumeliavissem | — |
| 2. Person Singular | contumeliavisses | — |
| 3. Person Singular | contumeliavisset | — |
| 1. Person Plural | contumeliavissemus | — |
| 2. Person Plural | contumeliavissetis | — |
| 3. Person Plural | contumeliavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | contumeliare | contumeliavisse |
| Passiv | contumeliari, contumeliarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | contumelia, contumeliaeque | contumeliare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | contumeliate | contumeliamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | contumeliato | contumeliator |
| 3. Person Singular | contumeliato | contumeliator |
| 2. Person Plural | contumeliatote | — |
| 3. Person Plural | contumelianto | contumeliantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | contumeliata, contumeliatum, contumeliatus | contumeliata, contumeliatae, contumeliati |
| Genitiv | contumeliatae, contumeliati | contumeliatarum, contumeliatorum |
| Dativ | contumeliatae, contumeliato | contumeliatis |
| Akkusativ | contumeliatam, contumeliatum | contumeliata, contumeliatas, contumeliatos |
| Ablativ | contumeliata, contumeliato | contumeliatis |
| Vokativ | contumeliata, contumeliate, contumeliatum | contumeliata, contumeliatae, contumeliati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | contumelians | contumeliantes, contumeliantia |
| Genitiv | contumeliantis | contumeliantium, contumeliantum |
| Dativ | contumelianti | contumeliantibus |
| Akkusativ | contumelians, contumeliantem | contumeliantes, contumeliantia |
| Ablativ | contumeliante, contumelianti | contumeliantibus |
| Vokativ | contumelians | contumeliantes, contumeliantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | contumeliatura, contumeliaturum, contumeliaturus | contumeliatura, contumeliaturae, contumeliaturi |
| Genitiv | contumeliaturae, contumeliaturi | contumeliaturarum, contumeliaturorum |
| Dativ | contumeliaturae, contumeliaturo | contumeliaturis |
| Akkusativ | contumeliaturam, contumeliaturum | contumeliatura, contumeliaturas, contumeliaturos |
| Ablativ | contumeliatura, contumeliaturo | contumeliaturis |
| Vokativ | contumeliatura, contumeliature, contumeliaturum | contumeliatura, contumeliaturae, contumeliaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | contumelianda, contumeliandum, contumeliandus | contumelianda, contumeliandae, contumeliandi |
| Genitiv | contumeliandae, contumeliandi | contumeliandarum, contumeliandorum |
| Dativ | contumeliandae, contumeliando | contumeliandis |
| Akkusativ | contumeliandam, contumeliandum | contumelianda, contumeliandas, contumeliandos |
| Ablativ | contumelianda, contumeliando | contumeliandis |
| Vokativ | contumelianda, contumeliande, contumeliandum | contumelianda, contumeliandae, contumeliandi |
152 (231) Formen für „contumeliare“