Formentabelle zu „contristare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contristo | contristor |
| 2. Person Singular | contristas | contristaris, contristare |
| 3. Person Singular | contristat | contristatur |
| 1. Person Plural | contristamus | contristamur |
| 2. Person Plural | contristatis | contristamini |
| 3. Person Plural | contristant | contristantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contristabam | contristabar |
| 2. Person Singular | contristabas | contristabare, contristabaris |
| 3. Person Singular | contristabat | contristabatur |
| 1. Person Plural | contristabamus | contristabamur |
| 2. Person Plural | contristabatis | contristabamini |
| 3. Person Plural | contristabant | contristabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contristabo | contristabor |
| 2. Person Singular | contristabis | contristabere, contristaberis |
| 3. Person Singular | contristabit | contristabitur |
| 1. Person Plural | contristabimus | contristabimur |
| 2. Person Plural | contristabitis | contristabimini |
| 3. Person Plural | contristabunt | contristabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contristavi | — |
| 2. Person Singular | contristavisti | — |
| 3. Person Singular | contristavit | — |
| 1. Person Plural | contristavimus | — |
| 2. Person Plural | contristavistis | — |
| 3. Person Plural | contristare, contristavere, contristaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contristaveram | — |
| 2. Person Singular | contristaveras | — |
| 3. Person Singular | contristaverat | — |
| 1. Person Plural | contristaveramus | — |
| 2. Person Plural | contristaveratis | — |
| 3. Person Plural | contristaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contristavero | — |
| 2. Person Singular | contristaris, contristaveris | — |
| 3. Person Singular | contristaverit | — |
| 1. Person Plural | contristaverimus | — |
| 2. Person Plural | contristaveritis | — |
| 3. Person Plural | contristaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contristem | contrister |
| 2. Person Singular | contristes | contristere, contristeris |
| 3. Person Singular | contristet | contristetur |
| 1. Person Plural | contristemus | contristemur |
| 2. Person Plural | contristetis | contristemini |
| 3. Person Plural | contristent | contristentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contristarem | contristarer |
| 2. Person Singular | contristares | contristarere, contristareris |
| 3. Person Singular | contristaret | contristaretur |
| 1. Person Plural | contristaremus | contristaremur |
| 2. Person Plural | contristaretis | contristaremini |
| 3. Person Plural | contristarent | contristarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contristaverim | — |
| 2. Person Singular | contristaris, contristaveris | — |
| 3. Person Singular | contristaverit | — |
| 1. Person Plural | contristaverimus | — |
| 2. Person Plural | contristaveritis | — |
| 3. Person Plural | contristaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contristavissem | — |
| 2. Person Singular | contristavisses | — |
| 3. Person Singular | contristavisset | — |
| 1. Person Plural | contristavissemus | — |
| 2. Person Plural | contristavissetis | — |
| 3. Person Plural | contristavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | contristare | contristavisse |
| Passiv | contristari, contristarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | contrista | contristare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | contristate | contristamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | contristato | contristator |
| 3. Person Singular | contristato | contristator |
| 2. Person Plural | contristatote | — |
| 3. Person Plural | contristanto | contristantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | contristata, contristatum, contristatus | contristata, contristatae, contristati |
| Genitiv | contristatae, contristati | contristatarum, contristatorum |
| Dativ | contristatae, contristato | contristatis |
| Akkusativ | contristatam, contristatum | contristata, contristatas, contristatos |
| Ablativ | contristata, contristato | contristatis |
| Vokativ | contristata, contristate, contristatum | contristata, contristatae, contristati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | contristans | contristantes, contristantia |
| Genitiv | contristantis | contristantium, contristantum |
| Dativ | contristanti | contristantibus |
| Akkusativ | contristans, contristantem | contristantes, contristantia |
| Ablativ | contristante, contristanti | contristantibus |
| Vokativ | contristans | contristantes, contristantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | contristatura, contristaturum, contristaturus | contristatura, contristaturae, contristaturi |
| Genitiv | contristaturae, contristaturi | contristaturarum, contristaturorum |
| Dativ | contristaturae, contristaturo | contristaturis |
| Akkusativ | contristaturam, contristaturum | contristatura, contristaturas, contristaturos |
| Ablativ | contristatura, contristaturo | contristaturis |
| Vokativ | contristatura, contristature, contristaturum | contristatura, contristaturae, contristaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | contristanda, contristandum, contristandus | contristanda, contristandae, contristandi |
| Genitiv | contristandae, contristandi | contristandarum, contristandorum |
| Dativ | contristandae, contristando | contristandis |
| Akkusativ | contristandam, contristandum | contristanda, contristandas, contristandos |
| Ablativ | contristanda, contristando | contristandis |
| Vokativ | contristanda, contristande, contristandum | contristanda, contristandae, contristandi |
152 (229) Formen für „contristare“