Formentabelle zu „contrectare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contrecto | contrector |
| 2. Person Singular | contrectas | contrectare, contrectaris |
| 3. Person Singular | contrectat | contrectatur |
| 1. Person Plural | contrectamus | contrectamur |
| 2. Person Plural | contrectatis | contrectamini |
| 3. Person Plural | contrectant | contrectantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contrectabam | contrectabar |
| 2. Person Singular | contrectabas | contrectabare, contrectabaris |
| 3. Person Singular | contrectabat | contrectabatur |
| 1. Person Plural | contrectabamus | contrectabamur |
| 2. Person Plural | contrectabatis | contrectabamini |
| 3. Person Plural | contrectabant | contrectabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contrectabo | contrectabor |
| 2. Person Singular | contrectabis | contrectabere, contrectaberis |
| 3. Person Singular | contrectabit | contrectabitur |
| 1. Person Plural | contrectabimus | contrectabimur |
| 2. Person Plural | contrectabitis | contrectabimini |
| 3. Person Plural | contrectabunt | contrectabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contrectavi | — |
| 2. Person Singular | contrectavisti | — |
| 3. Person Singular | contrectavit | — |
| 1. Person Plural | contrectavimus | — |
| 2. Person Plural | contrectavistis | — |
| 3. Person Plural | contrectare, contrectavere, contrectaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contrectaveram | — |
| 2. Person Singular | contrectaveras | — |
| 3. Person Singular | contrectaverat | — |
| 1. Person Plural | contrectaveramus | — |
| 2. Person Plural | contrectaveratis | — |
| 3. Person Plural | contrectaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contrectavero | — |
| 2. Person Singular | contrectaris, contrectaveris | — |
| 3. Person Singular | contrectaverit | — |
| 1. Person Plural | contrectaverimus | — |
| 2. Person Plural | contrectaveritis | — |
| 3. Person Plural | contrectaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contrectem | contrecter |
| 2. Person Singular | contrectes | contrectere, contrecteris |
| 3. Person Singular | contrectet | contrectetur |
| 1. Person Plural | contrectemus | contrectemur |
| 2. Person Plural | contrectetis | contrectemini |
| 3. Person Plural | contrectent | contrectentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contrectarem | contrectarer |
| 2. Person Singular | contrectares | contrectarere, contrectareris |
| 3. Person Singular | contrectaret | contrectaretur |
| 1. Person Plural | contrectaremus | contrectaremur |
| 2. Person Plural | contrectaretis | contrectaremini |
| 3. Person Plural | contrectarent | contrectarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contrectaverim | — |
| 2. Person Singular | contrectaris, contrectaveris | — |
| 3. Person Singular | contrectaverit | — |
| 1. Person Plural | contrectaverimus | — |
| 2. Person Plural | contrectaveritis | — |
| 3. Person Plural | contrectaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | contrectavissem | — |
| 2. Person Singular | contrectavisses | — |
| 3. Person Singular | contrectavisset | — |
| 1. Person Plural | contrectavissemus | — |
| 2. Person Plural | contrectavissetis | — |
| 3. Person Plural | contrectavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | contrecta | contrectare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | contrectate | contrectamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | contrectato, contrectatoreis | contrectator |
| 3. Person Singular | contrectato, contrectatoreis | contrectator |
| 2. Person Plural | contrectatote | — |
| 3. Person Plural | contrectanto | contrectantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | contrectatus, contrectata, contrectatum | contrectata, contrectatae, contrectati |
| Genitiv | contrectatae, contrectati | contrectatarum, contrectatorum |
| Dativ | contrectatae, contrectato, contrectatoreis | contrectatis |
| Akkusativ | contrectatam, contrectatum | contrectata, contrectatas, contrectatos |
| Ablativ | contrectata, contrectato, contrectatoreis | contrectatis |
| Vokativ | contrectata, contrectate, contrectatum | contrectata, contrectatae, contrectati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | contrectatura, contrectaturum, contrectaturus | contrectatura, contrectaturae, contrectaturi |
| Genitiv | contrectaturae, contrectaturi | contrectaturarum, contrectaturorum |
| Dativ | contrectaturae, contrectaturo | contrectaturis |
| Akkusativ | contrectaturam, contrectaturum | contrectatura, contrectaturas, contrectaturos |
| Ablativ | contrectatura, contrectaturo | contrectaturis |
| Vokativ | contrectatura, contrectature, contrectaturum | contrectatura, contrectaturae, contrectaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | contrectandum, contrectanda, contrectandus | contrectandae, contrectanda, contrectandi |
| Genitiv | contrectandae, contrectandi | contrectandarum, contrectandorum |
| Dativ | contrectandae, contrectando | contrectandis |
| Akkusativ | contrectandum, contrectandam | contrectanda, contrectandas, contrectandos |
| Ablativ | contrectanda, contrectando | contrectandis |
| Vokativ | contrectandum, contrectanda, contrectande | contrectandae, contrectanda, contrectandi |
152 (236) Formen für „contrectare“