Formentabelle zu „conterritare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conterrito | conterritor |
| 2. Person Singular | conterritas | conterritare, conterritaris |
| 3. Person Singular | conterritat | conterritatur |
| 1. Person Plural | conterritamus | conterritamur |
| 2. Person Plural | conterritatis | conterritamini |
| 3. Person Plural | conterritant | conterritantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conterritabam | conterritabar |
| 2. Person Singular | conterritabas | conterritabare, conterritabaris |
| 3. Person Singular | conterritabat | conterritabatur |
| 1. Person Plural | conterritabamus | conterritabamur |
| 2. Person Plural | conterritabatis | conterritabamini |
| 3. Person Plural | conterritabant | conterritabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conterritabo | conterritabor |
| 2. Person Singular | conterritabis | conterritabere, conterritaberis |
| 3. Person Singular | conterritabit | conterritabitur |
| 1. Person Plural | conterritabimus | conterritabimur |
| 2. Person Plural | conterritabitis | conterritabimini |
| 3. Person Plural | conterritabunt | conterritabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conterritem | conterriter |
| 2. Person Singular | conterrites | conterritere, conterriteris |
| 3. Person Singular | conterritet | conterritetur |
| 1. Person Plural | conterritemus | conterritemur |
| 2. Person Plural | conterritetis | conterritemini |
| 3. Person Plural | conterritent | conterritentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | conterritarem | conterritarer |
| 2. Person Singular | conterritares | conterritarere, conterritareris |
| 3. Person Singular | conterritaret | conterritaretur |
| 1. Person Plural | conterritaremus | conterritaremur |
| 2. Person Plural | conterritaretis | conterritaremini |
| 3. Person Plural | conterritarent | conterritarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | — | — |
| 2. Person Singular | — | — |
| 3. Person Singular | — | — |
| 1. Person Plural | — | — |
| 2. Person Plural | — | — |
| 3. Person Plural | — | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | conterritare | — |
| Passiv | conterritari, conterritarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conterrita | conterritare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | conterritate | conterritamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | conterritato | conterritator |
| 3. Person Singular | conterritato | conterritator |
| 2. Person Plural | conterritatote | — |
| 3. Person Plural | conterritanto | conterritantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conterritans | conterritantes, conterritantia |
| Genitiv | conterritantis | conterritantium, conterritantum |
| Dativ | conterritanti | conterritantibus |
| Akkusativ | conterritans, conterritantem | conterritantes, conterritantia |
| Ablativ | conterritante, conterritanti | conterritantibus |
| Vokativ | conterritans | conterritantes, conterritantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | conterritanda, conterritandum, conterritandus | conterritanda, conterritandae, conterritandi |
| Genitiv | conterritandae, conterritandi | conterritandarum, conterritandorum |
| Dativ | conterritandae, conterritando | conterritandis |
| Akkusativ | conterritandam, conterritandum | conterritanda, conterritandas, conterritandos |
| Ablativ | conterritanda, conterritando | conterritandis |
| Vokativ | conterritanda, conterritande, conterritandum | conterritanda, conterritandae, conterritandi |
97 (129) Formen für „conterritare“