Formentabelle zu „consummare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consummabam | consummabar |
| 2. Person Singular | consummabas | consummabare, consummabaris |
| 3. Person Singular | consummabat | consummabatur |
| 1. Person Plural | consummabamus | consummabamur |
| 2. Person Plural | consummabatis | consummabamini |
| 3. Person Plural | consummabant | consummabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consummabo | consummabor |
| 2. Person Singular | consummabis | consummabere, consummaberis |
| 3. Person Singular | consummabit | consummabitur |
| 1. Person Plural | consummabimus | consummabimur |
| 2. Person Plural | consummabitis | consummabimini |
| 3. Person Plural | consummabunt | consummabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consummavi | — |
| 2. Person Singular | consummasti, consummavisti | — |
| 3. Person Singular | consummauit | — |
| 1. Person Plural | consummavimus | — |
| 2. Person Plural | consummavistis | — |
| 3. Person Plural | consummare, consummavere, consummaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consummaveram | — |
| 2. Person Singular | consummaveras | — |
| 3. Person Singular | consummaverat | — |
| 1. Person Plural | consummaveramus | — |
| 2. Person Plural | consummaveratis | — |
| 3. Person Plural | consummaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consummavero | — |
| 2. Person Singular | consummaris, consummaveris | — |
| 3. Person Singular | consummaverit | — |
| 1. Person Plural | consummaverimus | — |
| 2. Person Plural | consummaveritis | — |
| 3. Person Plural | consummaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consummem | consumer, consummer |
| 2. Person Singular | consummes | consummere, consummeris |
| 3. Person Singular | consummet | consummetur |
| 1. Person Plural | consummemus | consummemur |
| 2. Person Plural | consummetis | consummemini |
| 3. Person Plural | consumment | consummentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consummarem | consummarer |
| 2. Person Singular | consummares | consummarere, consummareris |
| 3. Person Singular | consummaret | consummaretur |
| 1. Person Plural | consummaremus | consummaremur |
| 2. Person Plural | consummaretis | consummaremini |
| 3. Person Plural | consummarent | consummarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consummaverim | — |
| 2. Person Singular | consummaris, consummaveris | — |
| 3. Person Singular | consummaverit | — |
| 1. Person Plural | consummaverimus | — |
| 2. Person Plural | consummaveritis | — |
| 3. Person Plural | consummaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | consummavissem | — |
| 2. Person Singular | consummavisses | — |
| 3. Person Singular | consummasset, consumavisset, consummavisset | — |
| 1. Person Plural | consummavissemus | — |
| 2. Person Plural | consummavissetis | — |
| 3. Person Plural | consummavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | consumma | consummare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | consummate | consummamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | consummato, consummatoreis | consummator |
| 3. Person Singular | consummato, consummatoreis | consummator |
| 2. Person Plural | consummatote | — |
| 3. Person Plural | consummanto | consummantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consummata, consummatum, consummatus, cosummatum, quoconsummatus, consumatum | consummata, consummatae, consummati |
| Genitiv | consummatae, consummati | consummatarum, consummatorum |
| Dativ | consummato, consummatae, consummatoreis | consummatis |
| Akkusativ | consummatam, consummatum, cosummatum, consumatum | consummata, consummatas, consummatos |
| Ablativ | consummata, consummato, consummatoreis | consummatis |
| Vokativ | consummata, consummatum, cosummatum, consumatum, consummate | consummata, consummatae, consummati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consummans | consummantes, consummantia |
| Genitiv | consummantis | consummantium, consummantum |
| Dativ | consummanti | consummantibus |
| Akkusativ | consummans, consummantem | consummantes, consummantia |
| Ablativ | consummante, consummanti | consummantibus |
| Vokativ | consummans | consummantes, consummantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consummatura, consummaturum, consummaturus | consummaturi, consummatura, consummaturae |
| Genitiv | consummaturi, consummaturae | consummaturarum, consummaturorum |
| Dativ | consummaturae, consummaturo | consummaturis |
| Akkusativ | consummaturam, consummaturum | consummatura, consummaturas, consummaturos |
| Ablativ | consummatura, consummaturo | consummaturis |
| Vokativ | consummatura, consummature, consummaturum | consummaturi, consummatura, consummaturae |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | consummandum, consummanda, consummandus | consummanda, consummandae, consummandi |
| Genitiv | consummandae, consummandi | consummandarum, consummandorum |
| Dativ | consummando, consummandae | consummandis |
| Akkusativ | consummandam, consummandum | consummanda, consummandas, consummandos |
| Ablativ | consummando, consummanda | consummandis |
| Vokativ | consummandum, consummanda, consummande | consummanda, consummandae, consummandi |
152 (248) Formen für „consummare“